Novel & Cerita Love Spoken Poetry Tagalog

“Sige-sige. Pupunta muna si mama sa school mo pagkatapos bibili tayo ng gamit mo.” “Yes! Thank you po, Mama. I love you po.” Ngumuso pa ito, binibigyan siya ng halik. Nanggigil na inabot niya ang pisngi nito at kinurot. Napasimangot na lang ang anak niya. “Mama, naman e,” reklamo nito. “Sorry na po, Senyoritong Midnight. Ang guwapo-guwapo mo kasi e.”

In your eyes, I see my destiny. My soulmate, I'm loving you, loving you endlessly. Loving you perfectly, it's all I'll ever need. No doubts, no regrets, no in-betweens. You're my forever dream, You're my favorite person. Loving you perfectly, with all of my soul, you see. This love is meant to be. I love you forever. Loving you perfectly. Mapagmahal niyang pinapanood ito habang mapagmahal naman itong kumakanta. Hindi nawawala ang titigan nilang dalawa habang ito ay kumakanta.

Bahagya ko ng pinusissyon ang akin ikinuskos konpa ito sa kanyang hiwa na ikinaungol nito iglap lang ay itinarak ko na ang akin. Heaven ang naramdaman ko kahit kalahati pa palang halos hirap kong ipasok napakasikip kasi niyuko ko ang aming ari may may dugo akong nakita simbolo na akin na s’ya at paalala ng tunay na kadalisayan n’ya. Ang tapang ng Love ko tumulo man ang luha hindi naman d*****g ng sakit. “ I’ll wait until you adjust Love. ” Sabi ko dito habang hinahalikan ang mata nito na nagpakawala ng luha.,

“I love you, Gail. More than you can imagine.” “I love you too, Miguel… kakayanin ko para sa ating dalawa.”

"Itago mo na lang ang iyong mukha sa aking dibdib mahal ko upang hindi ka masaktan sa malakas na patak ng ulan." Sinunod ko ang gusto ng aking hari. Humahalukipkip ako sa kaniyang dibdib. The feeling of being loved and cared for brings so much joy and warmth in my heart. "Mahal na mahal kita hinalikan niya ang aking noo. Hindi ko napigilan ang namumuong luha sa gilid ng aking mata. Ang luha ng kaligayahan.

Sabog nanaman ang butchi nito. "I hate you! You, mean, hateful boy!" she screamed. Binuksan ko ang pinto at inilapit ang mukha ko sa mukha niya. "The more you hate the more you love, sabi nila there's a thin line between hate and love. Hate, in fact, is also a reflection of love,” litanya ko sabay sara ng pintuan. Natawa ako sa mga mata niyang nagliliyab sa galit. At hanggang sa sumapit ang hatinggabi ay natatawa pa rin ako.

That is my Husband and his first love, Cassandra Helton. They are making out na parang sila lang dalawa ang tao at kung maglumpungan sila parang walang may nanonood at walang asawang masasagasaan. Ang kamay ng aking asawa ay nasa loob na ng damit ng babae hawak-hawak ang malaki at malulusog nitong dibdib. Biglang bumaba ang halik ng aking asawa sa leeg papunta sa isa nitong bulkan.

22 palang siya pero magtatatlo na ang mga anak namin…, at sigurado akong hindi pa ito ang huli. My feelings for her are pure love, but her beauty is something I find myself obsessing over. If being obsessed means getting her pregnant every year, then I’m still obsessed with my wife who is the most beautiful woman I’ve ever seen in my entire life. At kahit ilang beses pa siyang mawala sa aking memorya, my heart will forever find its way back to her, no matter what because…. My HERO who is also my LOVER is my very first love, and forever will be my only one true love!

Love is so hard to catch, especially when someone you love was in love with someone else. Sabi nga nila, kung talagang mahal mo ang isang tao ay handa kang gawin ang lahat mapasaya lang ang taong mahal mo, gano'n daw ang totoong pagmamahal. Kaya naman nagparaya ako, I let her go. Nasasakal na siya sa sakim kong pagmamahal, kaya naman kailangan ko na siyang pakawalan. Ayokong dahil lang sa sakim kong pagmamahal ay mapahamak siya. Ayokong tuluyan na siyang mawala sa akin, dahil alam kong hindi ko kakayanin. I love her so much. God knows how much I love her. I love her more than myself.

sabay talikod ko rito " sab please" yakap nito sakin mula sa likuran" i love you hindi ko kayang mabuhay na wala ka" iyak nito " dapat inisip mong my mahal ka bago mo ginawa ang bagay nato" matigas na turan ko at inalis ang braso nito na nakayakap sakin lumabas ako ng bagsak ang balikat iyak na iyak na animoy wala ng katapusan wala sa sariling lumabas ako ng building at tinungo ang kalsada wala narin namang silbi ang mabuhay kung ganto lang rin naman ang iapaparamdam sayo ng taong lubos mong minahal asakit sakit isipin na ang lalaking pinakamamahal mo ay panandalian lang pinamalagi sa tabi mo