Love Spoken Poetry Tagalog Novels & Stories

Mariin kong itinikom ang aking bibig nang may kumawalang hikbi roon. “I'm sorry… I'm sorry… I'm sorry… Mommy sorry, mga anak… I love you two so much… and if you happen to know the truth, I will fully understand if you'll be mad at me. My love for the both of you won't change nor reduce… I hope one day, you'll find forgiveness in your hearts. I don't know if this will be the last—maybe it really is, I enjoyed so much with your company mga mahal ko. Kahit yaya ninyo lang ako, sobrang saya ko. Ang kulit-kulit ninyong dalawa, you Irie my princess, you are so sassy my love… manang-mana ka talaga sa ama mo…” bahagya pa akong natawa roon. “Please always love each other, and shower your father with

Naiyak ako sa sobrang saya! "I love you. I love you, Conrad! Finally, masasabi ko na rin sa'yo ang nararamdaman ko!" "I love you more, Amorah. Sobra mo akong pinasaya! I love you so much, babe..." Aah, minahal kita agad Aah, minahal kita agad Ipagpatawad mo, ooh... TILA ako nahilo at nanghina. Basang-basa na ang mukha ko ng aking mga luha.

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Hindi siguro siya naniniwala. Dahan-dahan ko naman nga siyang tinanguan at nagsalita, "Opo, Tita Flora. Hind talaga nawala ang pagmamahal o ang nararamdaman ko para sa kanya. Walang nagbago. Iyon pa rin po hanggang ngayon lalo na po ngayon na nandito siya sa atin. Mas minahal ko pa po siya, Tita Flora. Hindi ko naman siya nakalimutan, eh. Alam mo po ba na kahit wala siya at hindi ko siya nakikita ay palagi siyang nasa isipan ko. Aaminin ko po sa 'yo ngayon na natuwa po ako kahit papaano ngayon na nandito siya. Natutuwa ako na nakita ko muli siya na akala ko ay hindi ko na siya makikita pang muli."

concerned niyang tanong. "Yeah. I love you, honey," punung puno ng emosyon ang mga salitang iyon. "I love you, too," nakangiting tugon niya at niyakap ng mahigpit si Miguel. Muli ay parang batang isiniksik ni Miguel ang sarili sa katawan ni Gabriella. Masuyong hinalikan naman ng dalaga ang noo nito.

3rd Person POV Sino nga ba hindi pangarap na maikasal?. Ang maikasal sa lalaking pinakamamahal mo. Ang magsuot nang puting gown at belo habang naglalakad papuntang altar. Kung saan sa dulo noon ay naghihintay ang taong pinakamamahal mo. Kasabay nang musikang malumanay na sumasabay sa bawat mong hakbang. Habang ang oras ay nasa inyo lamang dalawa. At ang mga mata nyo ay nakatitig lamang sa isa't isa. Ang atensyon nang mga tao ay pawang sa inyo lamang rin dalawa. Hindi ba't ang sarap sa pakiramdam?. Ang saya'y walang paglagyan. Dahil sa wakas ang pagiisang dibdib ninyong dalawa ay masasaksihan rin ng lahat. Hindi lamang sa mata nang madla. Kung hindi, lalong lalo na sa mata nang Panginoon.

Nasaan ‘yung I love you too ko? ‘Tulog ka na ba? Nakakatampo ka naman.’ ‘Pero okay lang. Basta I love you ulit!’ ‘Goodnight and sweet dreams!’ [Winky-kissy face throwing a kiss emoji] At ngayong umaga, nakatanggap na naman ako ng maraming text mula kay Wayne na kahit hanggang ngayon ay hindi ko pa rin magawang replyan. ‘Good morning, hon.’ ‘Nagtatampo naman ako sa’yo kasi tinulugan mo na ako kagabi.’

Hindi siya makauma sa mga pinagsasabi nito hangang makatalikod ito, ngunit di pa ito nakaka hakbang palayo at nagsalita na siya. "Why do you hate me?" She's in pain. Sumagot ito pero hindi na humarap sakanya. "I don't hate you, I just don't like you. At huwag na tayong maglokohan pa, you like me. Masasaktan ka lang sa akin so stay away." Mahina ngunit tila isinisigaw iyon sa kanyang tenga, malungkot na lang niyang pinagmasdan ang papalayong bulto ng binatang matagal na niyang minamahal.

Sabay naming ungol dalawa. "I love you, mahal." sabay halik sa batok. Tanging ungol lamang ang kanyang sagot hanggang nakarinig ako ng mahinang hilik dito. "Sweet dreams, mahal!" saka ko dahan-dahan hinugot ang aking alaga sa kanyang lagusan saka tumayo upang maglinis ng katawan at upang malinisan ko din ito para mahimbing makatulog.