Love Story Sad นิยาย & เรื่องราว

malungkot na sabi niya sa akin. Alam ko ang kwento sa nakaraan ng aking lola. Kwento niya iyon sa amin magpipinsan at alam namin lahat ng pinagdaanan nila lola at ni lolo. Hindi naging madali dahil ang pamilya ni lola ay mayaman at ang pamilya ni lolo dahil ay simpleng mamamayan lamang na may kaya sa buhay. Pinili ng lola ko na magpakasal sa kagustuhan ng kanyang ama pero kalaunan ay nagkaroon ng alitan at naging dahilan ng pagkakaroon niya ng divorce at muling bumalik kay lolo. Pinaglaban nila ang kanilang pagmamahalan. My lola's love story was a tragic one.

"K-kung alam ko lang din sana, s-sana umiwas na lang ako." "Huh! I don't believe you, Ms. Libres, because out of one to ten, isa lang ang tama sa mga pinagsasabi at sasabihin mo pa lang." Nalungkot na naman ako. Gusto ko manghina, gusto kong iluha ang masasakit niyang patutsada sa akin. But I still gathered to cover it with my sad smile. "I love you, I miss you... Zayn." Ngumiti ako ng may pait rito at kirot sa aking puso. "Can I say it?"

"Tignan mo, Ms. Salandanan. Bagay na bagay sa iyo ang wedding dress na iyan. Panigurado na kapag nakita ito ni sir ay mas lalo siyang mai-inlove sa'yo. Anong sa tingin mo, Miss-" Sandaling naputol ang aking sinasabi nang mapalingon ako sa kaniya. Sa pagkakataong iyon ay harap-harapan kong nakita ang pagtulo ng luha sa mga mata niya. Nang dahil doon ay para rin akong paunti-unting sinasaksak sa aking puso. Sobrang sakit at bigat sa dibdib na makita siyang nagkakaganoon nang dahil sa akin. "I'm sorry," aniya at muli siyang bumalik sa loob ng dressing room. Doon na rin tumulo ang luha sa aking mga mata at napasapo sa aking noo gamit ang sariling kamay.

Hindi 'yong nasasaktan ako ng ganito. I saw him with his girlfriend before. They looked happy. And here I was, still miserable when he didn't accept the love that I could pour fot him. I watched a lot of romantic dramas just to conceal the pain I was feeling and for my mother not to see me crying. The most compelling love stories for me are the tragic ones. Titanic and Romeo and Juliet were one of them. Masyado lang din kasi akong broken hearted kaya nagging fan ako ng tragic stories. After that day, I was trying to move on. Believe me, I did.

I want to know how it hurts when his love faded. Am I going to cry a river? To weeps a bitter tears? To endure the pain and resentment Or... Is my love for him will fades also?' Iyon ang summary ng kwento. The usual Annseen, malulungkot ang mga kwento. Nakakahawa yong lungkot at sakit. Napasinghap ako. "Wala bang mas lulungkot pa rito?" may halong biro ko pang saad. "Ang story natin."

"Hindi. Fifteen o sixteen na taon lang ako noon, at ang tanging iniisip ko lang ay ang pag-aaral. Hindi ko inintindi ang love life." Napailing si Sasha. "Hindi 'yan tugma sa karaniwang love story! Dapat love at first sight, tapos destiny n’yo pala ang isa't isa!" Napatawa si Eloise. "Hinangaan ko lang siya noon. Magaling siya, hindi mayabang, at hindi padalos-dalos. Lahat ng aspeto, kahanga-hanga." Napabuntong-hininga siya. "Kaya nang maaksidente siya at naging ganito, nakakalungkot isipin. Sayang."

The pain he's causing me keeps getting deeper. "I love you so much," he whispered before embracing me. I sobbed uncontrollably. Instead of feeling happy that the person I love also loves me, I feel pain. I can't stop crying. "Hush, stop crying. I'm so sorry," Liam tried to comfort me. But it only hurts me more. I wish I could possess him. I want to be with him. If only I could turn back time. I wish I had confessed my love for him when I first realized it. But it's too late now. He's getting married soon.

Ayoko kase na patuloy syang manahimik nalang at patuloy na masaktan hindi nya pwedeng yun lagi. ".....most specially, im man!" Singhal nya kaya pakunot ako ng noo. "Damn third what a stupid reason e ano naman? Love is a beautiful thing, its not only made for a man and a woman! You can love whoever you want and you can be who you really are!" Singhal ko na ikinatahimik nya. "Ayokong mawala sya----" "Wala ka bang tiwala? Sa friendship nyong dalawa?" Singhal ko kaya napatahimik sya, and i think i already convinced him.

nang gabing iyon, ang sakit ay napalitan ng hindi masayod na tamis na bumibigkis sa kanya. Sa maraming beses, sa wakas, ang heartache na iyon, ang bittersweet na pakiramdam na iyon ay tinutulak siya palagi sa rurok nito. Kaya naman siya, kahit apat na taon na sa university ay hindi pa rin nag-atubili nang alukin siya ng kasal ni Noah. Minsan, nakakakita siya ng mga ganitong bagay online: “It’s heartbreaking for men to be unlucky their whole lives.”

Hanggang ngayon, nasasaktan pa rin ako, naaapektuhan pa rin ako sa kaniya. Akala ko dahil wala na siya, dahil nakaya ko naman nang wala siya makalipas ang ilang taon, kaya ko na. Hindi na ako maaapektuhan kapag dumating ulit siya. Pero wala eh, kasinungalingan lang din ang lahat. Ang gago ko kasing puso. Kahit sinaktan na, kahit iniwan na, pakiramdam ko ay nandoon pa rin ang parteng umaasa na makakabalik sa dati ang aming samahan. Na baka makabalik pa rin kami sa piling ng isa't-isa kahit na marami na ang nangyari sa mga nakalipas na panahon. Each love story is unique. I'd be lying if I said I didn't enjoy ours. It was one of my most cherished possessions. It got to the point where it was hu