Love That Makes You Cry Romane & Geschichten

Gano'n ako kasabik sa kan'ya. Mas lalong naging mapusok ang paraan ng paghalik niya sa 'kin. Palalim nang palalim at sinasabayan ko rin. "I love you, Drake," sambit ko habang patuloy kami sa paghalikang dalawa. "I love you more, baby.. I miss you so much! Don't leave me again, please. It was killing me," pagsusumamo niya. "I won't, not ever again!" Muli ko siyang h******n.

Everytime na nag tatampo siya I always send him nuggets and say sorry. I think it's getting more unhealthy each day, I tried to fix it. I don't think we can fix it. [Love, please. Let's fix this, I can't lose you.] Mahinang sabi ni Syeblig through call. [Love, mas lalo lang natin masasaktan sarili natin if itutuloy pa rin natin 'to.] Pinipigilan ko ang luha ko habang sinasabi iyon sa kanya.

Everything feels so dark to me. "You promised me you won't break my heart. But, why am I crying again because of you?" I said as tears suddenly streamed down to my face. Mapait ang ngiting sumilay sa aking labi. I didn't know that loving too much will hurt me this much. Kung alam ko lang sana... sana nagtira ako para sa sarili ko. My life has been in hell since that day. Kahit gaano ko pagbali-baliktarin ang mundo... alam kong hindi madaling kalimutan ang lahat.

Tumingin ako sa taas nang lumabo na rin ang mata ko dahil sa luha. I don't want to see anyone suffering in pain. I hate it. I hate how they feel sad. I hate the thought of it. I hate being sad and in pain so much that it envelopes me and swallow me. Maybe that's why I'm a pushover, maybe that's why I can't say no to anyone. Isang nakabibinging tunog ang narinig namin. Kasunod no'n ang katahimikan. Kumalas sa akin si Chryszyler sa pagkakayakap. He's still crying. So am I...

Napapikit ako habang naramdaman Yung luha nyang pumatak sa Mukha ko. His crying.. Sobra akong naguguluhan Ngayon.. Tungkol sa mga sinabi nya.. At Yung dahilan rin ng pag iyak nya.. But I dreamed that his tears is real..and it's for me.. Sana dahil sakin- kaya kumawala Yung mga luha nya.. Sana kaya kong isipin na para sa akin yun.. But I know it's not.. "I'm so d'mn foolishly inlove with you..and I hope you won't doubt that"

sabay lingon nito sa kaniya. "Bago magpunta dito si lolo, nag-iwan siya sa akin ng sulat. At hinabilinan niya ako na huwag ko na siyang hahanapin pa dahil malayo raw ang pupuntahan niya. Pero nung nabasa ko iyon, alam ko na kaagad kung saan siya patungo. At hindi ako nagkamali na pinuntahan nga niya ang first love niya. Nahirapan siguro siyang hanapin ang lugar na ito, lalo na't hindi siya gaanong pamilyar dito. Pero walang makakapagpigil sa pagmamahal na nararamdaman niya para sa kaniya. Hindi ko lubos na maimagine, kung nakailang ikot ba siya sa lawak nitong sementeryo para lang mahanap ang puntod ng first love niya. Kapag naiisip ko 'yon, hindi ko mapigilan ang hindi magalit sa aking sari

But I miss screaming and fighting and kissing in the rain And it’s 2:00 am and I’m cursing your name So in love that you act insane And that’s the way I loved you Breakin’ down and coming undone It’s a roller coaster kinda rush And I never knew I could feel that much And that’s the way I loved you Pikit mata kong binabanggit ang bawat liriko ng kanta habang unti-unting nabubuo ang imahe ni Clyde sa isip ko. Gusto kong iparating sa kanya kung gaano ko siya minahal at kung ano ang sakit na dinulot niya sa’kin.

love lots, windychill

napipiyok na nitong saad at pinagsikop ang kamay niya sa mukha niya. "Sometimes I run to a resting place. I've whispered a thousand words, Cried a million tears dahil sa sobrang sakit na nararamdaman kong wala kayong dalawang mahal ko sa piling ko. Baby, what did I do to deserve this pain from you? You are my endless love, my heartbeat, and the most precious gift of my life but how so I do when the one I love is the one who hurting me? I need you all my life, I cherish you beyond the stars in the sky. How come you chose to make me cry? " His cast his gaze onto the ground and his eyes darkened. He glanced back up at me. "Why?" His voice sounded more pained than anything.

saad ko sabay haplos sa kamay nito. “Bakit ang sakit ng tinatawag nilang pag-ibig? Bakit kailangan pang masaktan? Hindi ba pwede ang purong pagmamahalan na lang? Bakit kailangan pang may magsakripisyo at mang-iwan? Kung pwede namang wala na lang ring hiwalayan? Daddy! P-Please, do wake up! Hindi ko na po kaya daddy! Miss na miss na kita, miss na miss ko na rin ang taong nasaktan ko ng sobra.” saad ko at tuloy-tuloy nang umagos ang mga luha ko sa aking mga mata.