Love-triangle Novelas e Histórias

“ขอโทษด้วยนะคะ ฉันแค่เผลอตัวไปไม่ได้ตั้งใจ” - นภาภัส ( ฟ้าใหม่ )

“คุณแบล็คครับ คุณเอวาทำงานอยู่ที่บาร์XXครับ” “มึงว่าไงนะ!” “กำลังเต้นรูดเสาอยู่เลยครับ” มาเฟียหนุ่มวางปืนสุดหรูที่เพิ่งได้มาเป็นสินค้าใหม่ทันทีด้วยใบหน้าที่บอกบุญไม่รับ บาร์XX เสียงเพลงอีกทึกครึกโครมแสงไฟอันน้อยนิด หญิงสาวนุ่งน้อยห่มน้อย หุ่นเพรียว ผิวเนียนจรดทั่วทั้งตัว กำลังเต้นรูดอยู่บนเสาเหล็กเงาวับกลางบาร์ด้วยท่าทางพาเอาหนุ่มๆของขึ้นไปตามๆกัน “ไม่ได้กลัวตายเลยถูกมั้ย” เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มร่างสูงรูปหล่อผิวขาวใส่ชุดดำสนิททั้งตัวพรางมีแมสสีดำปิดใบหน้า หญิงสาวเหมือนค้างกลางอากาศ แต่ก็ยังคงเต้นต่อจนกระทั่งชายหนุ่มปลดแมสสีดำสนิทที่ปิดหน้าลงจนเผยใบหน้าเต็มๆ “วอนตายมากซินะ” แบล็คเอ่ยพร้อมสายตาแสนน่ากลัว “ว๊ายยยยยยย” ผลัก!!!! ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก หญิงสาวหล่นร่วงลงมาจากเสาที่กำลังเต้นเมื่อตกใจใบหน้าของชายหนุ่มที่ยืนจังก้ามองเธอตรงหน้า

เพราะความเข้าใจผิด ที่คิดว่าพี่วินนอกใจ ทำให้ฉันต้องเอาคืนโดยการไปซื้อผู้ชายมานอนด้วย แต่ใครจะไปคิดว่า... วันไนท์สแตนด์คืนเดียว กับ โฮสต์ตัวท้อปของคลับอาซูร่า กลายเป็นถูกหมายหัวจากหัวหน้าแก๊งยากูซ่า !!! ที่ตามมาเช็คบิลเรียกเก็บค่าบริการในราคาหฤโหด แบบที่ต้องจ่ายจนหมดเนื้อหมดตัวกันเลยทีเดียว ********** ... ทุกเกมส์มันต้องมีกฎ ... และกฎข้อเดียวของเขาคือ ..เขาเป็นคนคุมเกมส์..!! **********

ใครจะไปคิดว่าการรับปากว่าจะเดทกับมาเฟียทำให้เธอต้องกลายมาเป็นภรรยาในปกครอง ห้ามหึง ห้ามหวง หากรู้ว่าจะเป็นเช่นนี้เธอจะไม่เสนอหน้าไปเจอกับเขาเลย เมื่อกิจการของผู้มีพระคุณกำลังมีปัญหา คนอย่างมินตราหรือจะไม่คิดช่วย มินตรา หรือ หนูมะลิ สาวน้อยจากบ้านสวนที่เข้ามาช่วยพี่สาวทำงานในเมืองใหญ่ในกรุงเทพมหานคร บริษัทของพี่สาวเป็นบริษัทรับจัดหาคู่ที่มีความน่าเชื่อถือ และมีชื่อเสียงมาเนิ่นนาน จู่ๆก็ดันเกิดปัญหาขึ้นเพราะสกรีนคนผิดพลาด เลยทำให้ผู้หญิงที่มาเฟียหนุ่มเลือกดันหนีไปพร้อมกับเงินก้อนโต ปัญหาก็เลยตกมาอยู่กับบริษัทที่จะต้องรับผิดชอบ และเธอก็ต้องมาทำหน้าที่แทนผู้หญิงคนนั้น เธอต้องกลายมาเป็นผู้หญิงของมาเฟียจอมเอาแต่ใจ เรื่องราวต่อไปจะเป็นอย่างไรบ้าง เอาใจช่วยหนูมะลิกันด้วยนะคะ

เพราะเรื่องบนเตียงบ้าระห่ำเกินไป เธอจึงต้องถอยห่างจากเขาบำบัดอาการเสพติดของตัวเอง กำลังไปได้ดีแล้วแท้ๆ แต่อีกคนดันไม่ยอมจบด้วย ก่อกวนวุ่นวายจนกลายเป็นเรื่องอลหม่านขึ้นมา บัดซบ! นายจะเอายังไงกับฉัน? คู่ขาคนเก่าไม่เลิกตามรังครวญ ซ้ำร้ายยังมาทำให้ผู้ชายหล่อโปรไฟล์ดีทั้งหลายหนีหายอีก หลอกหลอนเก่งขนาดนี้ เธอจะไปไหนรอด #หมาน้อยของเธอ

ณ ตึกสูงสง่า ฝั่งตรงข้ามคือบิลบอร์ดแสดงความอาลัยให้กับศิลปินชื่อดังที่จากไปเมื่อต้นปี ข่าวใหญ่ครึกโครมแม้จะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุพลัดตกตึก แต่ผู้คนส่วนใหญ่กลับเชื่อว่าเขาฆ่าตัวตาย ทำให้เรื่องนี้ถูกพูดถึงกันในวงกว้าง แม้แต่หญิงสาวที่ยืนอยู่ขอบตึกตอนนี้ก็รู้ดี.. ช่างแสดงขึ้นมาได้ประจวบเหมาะเสียจริง.. ฉันมาที่นี่เพื่อจบทุกอย่าง.. แต่งงานเพื่อผลประโยชน์อย่างนั้นเหรอ.. ทำไมพ่อกับแม่ถึงมองฉันเป็นเพียงสิ่งของกำนันแบบนี้นะ..

'สัญญารักที่ทั้งคู่ไม่ได้ก่อมันขึ้นมา เเต่กลับต้องมาทำตามสัญญาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เเล้วเขากับเธอดันมาเป็นคู่กัดที่ชอบตีกันซะด้วยสิ' เธอเเละเขาที่เป็นดั่งคู่กัดกันต้องมาเเต่งงานกันตามสัญญาของตระกูลที่คุณปู่ของทั้งสองได้ทำสัญญากันเอาไว้เมื่อ 20 ปี ก่อน เเละเมื่อเธออายุครบ 25 ปีบริบูรณ์เมื่อไหร่ ถัดมาอีก 1 เดือน ทั้งคู่ต้องเข้าสู่ประตูวิวาห์เป็นสามีภรรยากันทันทีทำให้ต้องมาอาศัยอยู่ด้วยกันทั้งที่เจอหน้ากันทีไรเป็นต้องกัดกันทุกครั้งไป คอลิน คาร์ลอส รอซเซ่ เขาคือ หนึ่งในมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลที่รักในการทำธุรกิจสีเทาเป็นชีวิตจิตใจ เขาเจ้าเล่ห์ เขามันไอ้คนโฉด เเละที่สำคัญเสือผู้หญิงที่สุดในกลุ่ม ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนคู่สวยมีพลังทำลายล้างสูง โดยเฉพาะผู้หญิงที่ได้สบตาคู่นั้นของเขา ทว่าใช้ไม่ได้กับเธอคนนี้ วีนัส ฟรายเดย์ ไทเพนต์เซอร์ เธอคือ ผู้หญิงที่รักในการทำขนมเบเกอรี่เป็นชีวิตจิตใจ ฟังดูเเล้วเป็นคนอ่อนโยน ทว่าต่างจากนิสัยที่เป็นอยู่ เธอมีความมั่นใจในตัวเองสูง สวย เก่ง เเสบ ซ่า สู้มาสู้กลับไม่โกง เเละที่สำคัญไม่เคยยอมใครหน้าไหน โดยเฉพาะเขา

‘ถ้าลูบเกียร์แล้วจะได้เป็นเมียวิศวะ แล้วถ้าหนูลูบเฮียละคะจะเป็นเมียเฮียได้อะเปล่า!!!’ เมื่ออยากลูบเกียร์ตั้งใจฝากตัวเป็นเมียวิศวะ แต่พลาดท่าตกหลุกลึก พร้อมอุทานว่าเหี้ย...ฉันก็ได้เป็นเมียพี่เขาสมใจ

หลิงหลงทะลุมิติไปในยุคโบราณแต่ดันตื่นขึ้นมาในร่างอ๋องหนุ่มต้องอยู่ในร่างเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอรู้ว่าเขาหลงรักน้องสาวผู้เรียบร้อยและงดงามของฝูโจวจึงคิดช่วยให้ทั้งคู่สมหวัง ในระหว่างทำภารกิจของร่างที่ตนอาศัยเธอสนิทสนมกับฝูโจวองครักษ์ของอ๋องซีฮัน ทว่าเมื่อย้ายร่างอีกครั้งเธอไม่ได้ลาเขาตื่นคราวนี้กลับอยู่ในร่างสตรีต้องพิษใกล้ตาย

“โต้งชอบมิริน” “มิรินขอบใจนะที่โต้งมีความรู้สึกดีๆ ให้ แต่ว่าเราเป็นพี่น้องกันดีกว่าเนอะ” คำพูดฟังดูดีแต่ผมกลับไม่ได้รู้สึกดีเลยสักนิด “ทำไม" “จะต้องให้พูดตรงๆ ใช่ไหมถึงจะเข้าใจ” “ก็พูดมาดิ” ผมเริ่มขึ้นเสียงใส่ “โต้งยังเด็กเกินไป แค่นี้ยังควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เลย หัดใจเย็นซะบ้าง” เหตุผลแค่นี้เองเหรอ ห่างกันแค่ปีเดียวมันจะอะไรกันนักหนาว่ะ “เหตุผลแค่นี้เหรอ” ผมจ้องหน้ามิรินไม่วางตา “พี่ชอบคนที่มีวุฒิภาวะสูงกว่าพี่และมีความเป็นผู้นำ” “ชอบคนแก่ว่างั้น” ผมเดินเข้าชิดตัวแสดงความกวนตีนใส่มิรินนิดๆ “ไม่มีไรแล้วพี่กลับก่อนนะ” มิรินหันหลังให้เตรียมจะเดินหนี “บอกว่าไง... อย่างแทนตัวเองว่าพี่” ผมพูดย้ำอีกครั้ง “ฉันเป็นพี่นาย..” มิรินเดินกลับมายัดช่อดอกไม้ใส่มือผมพร้อมกับพูดย้ำชัดถึงสถานะระหว่างผมกับเธอ ใจร้ายไปแล้วนะ อย่าให้ถึงทีผมบ้างก็แล้วกัน เธอไม่รอดแน่ มิริน...