Loving The Sky Wattpad นิยาย & เรื่องราว

Lahat pareho ang design at ang landscape nito sa mga halaman. Talagang pang mayaman ang mga pwedeng titira sa village na ito. Hindi na agad siya kumatok ng makarating na siya sa bahay ni Sky. Pagbukas niya ng pinto, napasigaw siya sa gulat. "Ahhhhhhh!" "Fuck!" ABALA si Sky sa pag inom ng kape. Katatapos lang niyang maligo. Tanging suot lamang niya ay tuwalya.

----- AN: Finally, nakapag-update rin, lmao. Fun Fact: When we visited People's Park in the Sky, I didn't really enjoy the view and the place because I threw tantrum when my Mom didn't allow me to rent a binocular. skl HAHAHAHA

Third Person's Point of View Ang tinig na iyon. Kilalang-kilala niya. Isang pamilyar na boses na tila kidlat na sumaksak sa kanyang kalmadong katauhan. Huminga ng malalim si Caelith Skyhart-Ashford, pilit pinapakalma ang sarili. Dahan-dahan siyang sumilip mula sa sulok ng ospital kung saan siya nakatayo. Doon niya nakita ang pamilyar na tanawin—ang kanyang mga magulang, si Darian at Celindra Skyhart, na abalang inaasikaso si Celene.

“Hey!” Hindi na niya ito binigyan pa ng pagkakataong magsalita. Tumayo na siya sa pool at naglakad sa may railing. She looked at the sky. It looks like a deep ocean of midnight blue, scattered with faint stars like pearls resting beneath dark waves. The moon glows through the clouds like a lantern under rippling water, its light spreading softly across the horizon. The thick clouds resemble brushstrokes on a painting—layered, moody, and full of quiet movement, making the whole sky look like a dreamscape or a cosmic sea suspended above the earth.

Kinuha ni Zaver ang singsing saka dahan-dahan na isinuot sa palasingsingan ni Sky habang sinasabi nito ang mga pangakong tutuparin nito para sa dalaga. “Sky Lher De guzman, I just wanted to say thank you for coming into my life. Thank you for choosing me. Thank you for saving me from my dark and boring life before. Binigyan mo ng kulay ang buhay ko at saya nang bigyan mo ako ng dalawang cute na anak. You became my angel and my strength at the same you became my weakness. You shake my peaceful world, especially in my bed.” Hindi maiwasan ni Sky na panlakihan ng mga mata si Zaver dahil sa mga pinagsasabi nito. Marami pa namang tao ang nakikinig sa kalokohan nito.

At bago pa siya makita ay sumuot siya sa ilalim. ‘Nagpa-tattoo pa ’ko ng shit mong pangalan! Nagastusan pa ’ko ng pambili sa malantod na T-back. Ang sweet pa ng huli mong text. You will wait for me here? You miss me? Putspa ka! Kanina pa ’ko nandito!’ Nagpapaiyak ang init at alikabok sa puwesto niya. Kaso ay hindi matuloy-tuloy ang luha dahil sa pangangabayo ng dalawa.

The saddest part. Finally another story has come to an end. We're in the last chapter of Sandoval Series 5: Shelter in the Rain. Maraming salamat sa pagsama niyo sa akin, sa iyakan, tampuhan, kiligan, mukbangan ni 9" at 5'8" blue eyed princess with a bit of an attitude. Sana may natutunan kayong aral sa kwentong pag-ibig nina Silas Atticus at Cleopatra Cooper and ating ULAN Couple.

I guess we both love the sunset. Nakikita ko kung paano kumislap ang kanyang mga mata habang kaharapan ang araw na malapit ng maglaho. Dumagdag pa ang kulay kahel na kalangitan na tumatama ang repleksyon sa kanyang mga mata. Nanatili kaming ganoon hanggang sa tuluyan na ngang maghalo ang araw at sinakop na ng dilim ang paligid. Bumaling siya sa’kin at seryosong nagtanong. “Gaano na kayo katagal ni Sir Edward?”

Thaliana Pov It's been a month, since i and Casper living in one roof. My parents agreed to my decision, but they not know that i live in Casper's condo. They know that i live in Roselyn condo, but not. I used Roselyn’s condo as my aliby. “Let's go love,” aya sa akin ni Casper. Alas siyete na ng umaga at alas otso naman ang umpisa ng klase namin.

Kaya ko ba ito? Paglabas niya ng building, she paused for a moment and stared up at the sky. Ang malamlam na langit ay nagpapahiwatig ng gabing darating. There was something soothing about the quiet of the evening, like it was giving her a chance to catch her breath. Bigla siyang naalala ang sinabi ni Julian: “Maybe it’s time to stop pretending.” She could see the sincerity in his eyes. But did she feel the same way?