Novel & Cerita Lucien The Originals

At dahil sinunod niya ang lahat ng sinabi niya ay nagkaroon na siya ngayon ng computer at marunong na siyang magbasa. Masaya namang nakangiti si Vince sa kanya. "Mabuti naman, pero..." Napatingin ito kay Lucien sa tabi nito. "... Hindi mabuting tao si Lucien. Mag-iingat ka baka apihin ka lang niya." Kilala kasi si Lucien bilang 'The Little Tyrant' nung nag-aaral pa sila sa junior at senior highschool. "Be careful with him." ***** Nachtwrites22

Hindi siya mahilig sa bata pero hindi niya maipaliwanag ang gaan ng loob niya para kay Lucien, marahil siguro ay anak ito ni Elijah at iisang dugo ang dumadaloy sa kanilang dalawa. “Hi Lucien, nice to meet you again. Ilang taon ka na?” “Four po,” sagot ni Lucien na ikinatango-tango ni Jared. Sigurado si Jared na anak ni Elijah at Scarlett si Lucien. Naalala niyang pinagdudahan ni Elijah si Scarlett noon. “Dito na ba kayo nakatira?” tanong pa ni Jared. “Opo, nabili po ni mommy itong bahay bago kami umalis ng New York. Ikaw po? Saan ka nakatira? What are you doing here?”

Tanong ng isa sa mga media. "Yes, I want to say something that Lily is the legitimate and a true-blooded Magdilang and her daughter Colleen is fake. She is the fraud one!" Nakangisi parin si Lucy. Patay na ang dating Lucy na tinatakot ni Carina. She is Lucienne and she is not afraid of anything and anyone! Nagulat ang lahat ng mga nakarinig at nagsimulang umingay ang buong paligid. Kanya-kanyang bulungan ang mga tao.

Nagkalat ang mga tauhan niya at lahat ay armado. His bulletproofed black SUV stopped in front of an old warehouse at ipinagbukas siya ng pinto katulad ng dati. Lucian was wearing all black like he's the grim reaper himself. Nasaktan ang kapatid niya sa mismong teritoryo nila. He will show no mercy and gender doesn't matter. No one dares to touch his family. No one.

“I'm coming.” “I'm coming too...ayan na ako—” ungol nito na mahigpit na yumakap sa leeg niya. The wave of pleasure seeped through him when he exploded his cum inside her, making his moan louder. ——— MARIING napahilamos si Lucien matapos maalala ang init na pinagsaluhan nila ni Sera kagabi. Mabilis siyang umalis sa kama at kinuha ang cellphone niya sa bedside table saka niya tinawagan ang assistant secretary niyang si Marcus na agad naman nitong sinagot.

Matapos ay marahan niya itong tinapik sa balikat saka naglakad palayo. Ang naiwan na si Lucien ay sinundan pa ng tingin ang ama hanggang sa tuluyan itong mawala sa paningin matapos lumiko ng daan. Pagkatapos ay naglakad na siya patungo sa sariling opisina. Pabagsak siyang naupo sa swivel chair sabay kuha sa cellphone. Ni isang message ay wala siyang natanggap mula kay Selene. Hindi nito nirereplyan ang text at tawag. Gusto lang naman niyang makipag-usap para maging malinaw sa kanila ang lahat.

Mariin ang sagot niya, pero bakas sa bahagyang pag-angat ng dibdib niya ang hindi inaaming kaba. Lumapit si Lucian. Mabagal. Nakasuot ito ng three-piece suit, pero tila kahit gaano ka-formal ay hindi nito matakpan ang likas na tikas ng katawan nito. Ang mukha nito ay parang canvas ng isang magaling na pintor. Parang Greek God sa mga libro, hindi makatotohanan ang ganda. Mula sa broad shoulders hanggang sa masculine scent na unti-unting sumisinghot sa kanyang paligid — sandalwood, musk, at isang uri ng amoy na nakakalasing, nakakahalina. “Pity,” bulong niya. “Because I remember a time when you couldn’t stop looking at me. Bata ka pa noon... malambing. Malayong-malayo sa ngayon. Masiyado ng ma

Nakipag kamay rin ito bago Ako tuluyang umalis. Sumakay ako ng aking kotse Saka ito pinaharurot.Magkakasunod akong napahinga ng malalim. Dahil sa aking nalaman sa babaeng aking kinababaliwan. Hindi ko akalain na sa maamo nitong mukha at sa liit ng katawan nito ay parang lion sa bangis Kong makipaglaban. Parang ibang Lucy sa katauhan nito. Natigil ako sa aking pag-iisip ng may namataan Akong dalawang babaeng na nakikipaglaban sa walong lalaki. Parang sanay Ang dalawang babae sa pakikipaglaban dahil sa husay at liksi ng kilos Ng mga ito. Ngunit mabilis Kong kinabig pakaliwa Ang manibela ng aking sasakyan ng makilala ko Ang isang baabe na nakikipaglaban. "damn!Anong ginagawa ni Lucy rito sa gan

bayad danyos ika ng pamilya Heroux para sa babaeng dapat magdadala ng panibagong miyembro ng pamilya ayon na rin sa utos ng Don na nakilala kong si Don Patriach. I met him just once, hindi na naulit pa. He's scary as freak old man, may dalawang pilat ng hiwa sa mukha bakas ng marahas na kinabibilangan magmula kabataan. At una kong nakita sa kanya ay si... Lucien. He's the old version of him na ngayon wala sa loob na naglalaro na naman sa isipan ko na nagpapatulala sa akin madalas kagaya na lang ngayon habang tahimik ang biyaheng tumutulak ang sasakyan, patungong reserved restaurant.

But when its head—the Vasílissa died, the Mafia chose to step away and made a treaty. He wouldn’t be surprised if Lucian’s real parents had ties to the Sigma, or if the unusual presence of the Cones did too. “You don’t need to do this, Lucian.” Sinalubong ng malamig nitong mata ang kanyang paningin. “I want to know why they want me.” “This is dangerous.” “I know,” simpleng sagot nito. Lucian, with his high IQ, was molded by danger from infancy. Giovanni, Zacharias, and Severious shared the same upbringing, only their training began later, at ages 7 and 10.