روايات وقصص ضمن Luke 1 37 Tagalog

Umabot ng halos ilang minuto ang kanilang halakhak na sya namang magiging dahilan upang lumalim pa ang pagsasama ng tatlo. "Okay, okay... para intense, kanta kaya tayo?" suwestiyon ni Miko na halatang naiiritang makitang patagong magkahawak kamay si Lance at Veron. Damn! "Ahem!" Puno ang langit ng bituin At kay lamig pa ng hangin Sa'yong tingin akoy nababaliw giliw At sa awitin kong ito Sana'y maibigan mo Habang kinakanta iyon ni Miko, sya namang paghawak ni Lance ng mahigpit sa kamay ni Veron.

- Luke "Parte ng pagmamahal ang masaktan dahil kung hindi ka nakakaramdam ng sakit ay hindi ka totoong nagmamahal. Matuto tayong harapin ang sakit o ang taong nagbigay sakit sa atin at huwag tumakas." - Belle

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

sagot ko. "Pwede ka na maging asawa ko" dagdag ko pa. "Hala, si Kuya nagbablush" pagsingit ni Lyka. "H-hindi no" depensa ni Anthony. Natawa na lamang kaming dalawa ni Lyka. "Hindi pa kase ako tapos magsalita, oa ka naman agad d'yan" ani ko kay Anthony. Tumawa naman si Lyka "Oa daw" ani nitong muli saka tumawa na naman.

sagot ko sa kaniya habang nauutal. Bahagya namang napataas ang kilay niya sa akin bago tuluyang tumango. Nagkibit pa siya ng balikat kaya naman halos makahinga ako nang maluwag. "I'm sorry. Gusto ko lang malaman para naman aware ako dahil baka kasal ka sa iba tapos ay sumasama ka sa kapatid ko," sabi niya sa akin pagkatapos ay nag-iwas nang tingin.

Nabuhayan ako ng dugo. "Gantihan mo yung may gawa nito, tapos bawiin mo yung asawa mo dahil may anak kayo na umaasa sa maayos na pamilya. Get your butt out of this room and start roaming to find your main enemy. Don't die yet, mother father." Ngiwing sabi ni Luke, it should be fucker and he changed it to father. "I will," ngiwing sabi ko,

Nilapitan niya ito at yumakap dito. “How are you, young man? You seemed busy these past few months, you seldomly visits your mom here.” Luca tapped Fabian’s shoulder. “Malapit nang magtampo iyang ina mo.” Luca actually knew a few Tagalog words. He understands it, but his tongue is too stiff to say the words properly. Kaya madalas na pinagtatawanan siya ng asawa dahil sa baluktot nitong tono. “I’m sorry, dad.”

“From now on… you belong to me.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Laura. Napaatras siya, hawak ang laylayan ng kanyang damit. “A-ano pong ibig niyong sabihin. Walang emosyon, walang alinlangan. “It means exactly that. You can’t run. You can’t hide. Every single part of you… is mine. Until your last breath.” Napakagat-labi si Laura, nanlalabo ang paningin sa takot. “B-bakit ako? Wala naman akong halaga…”

Napakagat ako ng labi. "You want it that much, hm?" his soft voice echoed into my mind. Lalo lang akong nalunod sa aking pagnanasa ng dahil doon. "Please..." pagmamakaawa kong sabi. "I'm not yet done with the teasing, baby." Napakagat ako ng labi ng bumaba ang kanyang halik.

Iyon ang nakikita ko sa mga mata niya at hindi lang iyon dahil nararamdaman ko din iyon "Gusto mo bang malaman ang lahat Jeho?" pag-uumpisa niya. "Sa tingin mo ba? Magagawa ko iyon sa iyo kung alam mong ikaw ang tunay kong minahal. Kilala mo ko Jeho. Ikaw lang naging una ko at ikaw lang ang nag-iisang minahal ko. Wala ng iba Jeho alam mo iyon dahil inamin ko naman lahat nang iyon diba bago tayo nagkahiwalay. At alam mo ding kung ano ang kayang gawin ni Luke pero bakit mo ko hinayaan na matali ako sa kan'ya? Umaasa ako noon na tutulungan mo ko dahil Ikaw lang may kakayahan para matulungan ako pero ngayon ay wala ng pag-asa na magkakabalikan pa tayong dalawa," paliwanag niya.