Luke 2:52 Novels & Stories

“Ayoko lang na tumira sa ilalim ng iisang bubong kasama ka.” Isang mahinang tawa ang kumawala sa mga labi ni Luke. Dahan-dahan itong lumapit sa kanya. Halos kusa namang humigpit ang kapit ng mga daliri ni Maliya sa strap ng kanyang bag habang ang buong katawan niya ay tila naging alerto. Huminto si Luke sa harap niya at ibinaba ang tingin. “Kung ayaw mong tumira sa iisang bubong kasama ko,” dahan-dahan niyang sabi, “bakit ka bumuo ng anak kasama ko five years ago?”

Prang naghihintay din ang mga ito ng susunod na mangyayari. Maya maya pa ay inilapit na ni Luke ang mukha nito sa mukha nya at ginawaran cya ng napakatamis na halik.... Napapikit cya sa halik na ginawad ng asawa.... matagal ang halik na yun... Biglang naghiyawan ang mga tao sa loob ng simbahan kaya natigil ang paghahalikan nila. Tinitigan cya ni Luke sa mata.. "I love you so much wifey....."

"Congratulations, Luke. You finally got the heir you wanted. I just hope he inherits none of your character. Because a Stavros is known for power and loyalty—two things you clearly lack." Inabot ni Barbara ang mic kay Luke, na ngayo’y tila estatwa sa hiya. "Blessings to the baby. Because between the two of you, the child is the only one who is truly innocent here…”

Naramdaman ko ang pang-iinit ng sulok ng mga mata ko at pamumula ng pisngi ko. Hinapit niya ako sa bewang. Nagkatitigan pa kami, pakiramdam ko sa gabing ito kami lang dalawa ni Luke sa entablado na ito. Biglang namatay ang ilaw sa loob. "Ayy..." napasigaw pa ako sa gulat. " I'm here, baby. Don't be afraid. Look at around you." malambing na wika nito. Napatutop ako sa aking bibig. My goodness, Luke Sebastian....

tanging tanong niya lamang habang nakatuon ang paningin sa altar ng simbahan. Umusog naman palapit sa kaniya si Estrella at hinwakan ang kamay nito, “Lucas capítulo cinco, versículo treinta y dos ( Libro ng Lucas, kabanata lima , talatang tatlumpu't dalawa) Hindi ako pumarito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi. Iyon ang sabi ng Panginoon.”

"Nasaan si Lyca?" "Natutulog na siya." "Natutulog na siya?" Natigilan si Marian , at may kaunting pagdududa. "Bakit naging antukin naman siya kamakailan?" "Ang mga babaeng buntis, ay kailangan iyon." kalmadong sagot ni Luke. Naglakad siya sa kabilang gilid at kumuha ng tubig sa walang lamang tasa, at binuhos ang tubig sa nakatanim na ugat.

Ngunit sa mismong segundong may isang kalaban na sumubok na saktan ang isang taong nilagay niya sa ilalim ng kanyang proteksyon kaya niyang pabagsakin ang langit. At pagkatapos, isa-isa niyang isasaksak ang mga basag na bubog ng langit na iyon sa lalamunan ng may sala, hanggang sa tuluyan itong mamatay sa hirap. Lumuhod si Luke sa harap ng kalahating-patay na tauhan. Ang lalaki ay puno ng matinding sugat at bali sa katawan at ang mukha nito ay hindi na mukhang tao sa tindi ng sira, parang isang lumang basahan na itinapon sa sahig.

Isiniksik ang katawan sa upuan kaya humalakhak si Luke. “Do not worry, Yesha. May naibili akong pasalubong mo sa mga pamangkin mo.” “Edi sa'yo pa rin nanggaling iyon Kuya.”Ngumuso siya. “Atin-atin lang. Magpanggap ka nalang na sa'yo nga ang mga iyon nanggaling.”

Napabuntonghinga si Luke, "tiyak na umuwi siya para masiguro ang mana na makukuha." Mahamig ni Nora sa tinig ng ginoo ang lungkot. Gusto niya sanang itama ang maling iniisip nito. Talagang nalason na ng ikalawa nitong pamilya ang isipan nito laban kay Jade. Kaya umalis noon ang anak nito dahil puro sina Liza ang tama sa mga mata nito.

Tumigil ito sandali at sunod niyang narinig ang pag mando at utos nito sa kanilang mga kasambahay at tauhan. "What else happened? Is Anjelouv okay? Our child, did something happen to the both of them?" He is silently praying na sanay walang kahit anong mangyari sa dalawa. He signalled his friends and directed his track to the door. Ngunit hindi pa man niya navuksan ng tuluyan ang pinto ay pinigilan siya agad ni Luke. Nagtataka itong napatingin sa kaniya gano'n din sina Zak at Levi. Mahahalataan sa mukha ni Zak ang matinding pag aalala.