Lupang Tinubuan Novels & Stories

Ow, boy. "1 billion and 500 thousand" Madiing sambit Ng lalaking may 101 card na lumapit sakin kanina. Tila Naman nag uusok Ang ilong ni Dariuz na ngayoy naka kuyom na. Kahit naka maskara ito ay kilang-kilala ko Siya. "Going once.... going twice....going thricee....SOOLLDD!" Tila na bunutan Ako Ng tinik Ng marinig ko iyon, finally! Sana Tama to.

Pagkatapos ay pumunta naman siya sa niyugan para bisitahin ang mga nagko-kopra bago siya tumuloy sa palayan para tingnan kung maayos ba ang tubo. Nabili niya ng farm halos pitong taon na ang nakakaraan gamit ang mga naipon niya tapos nagloan na rin siya sa bangko para may pangdagdag siya. Then after two years ay nadagdagan iyon nang ibenta sa kanya ang katabing lupa at yun nga ang niyugan. Nagmigrate na sa America ang pamilya ng dating may-ari ng lupa kaya napunta iyon kay Cougar. Sunod niyang nabilli ay ang katabing lupa naman. Bakante iyon noong nabili niya tapos pagkaraan ng isang taon ay pinataniman niya ng mga mangga.

*****Warning: SPG Alert bawal sa bata ****** Nilibot namin ang buong isla, napakaganda nito, meron din maliit na lagoon sa gitna na tinayuan ng isang maliit na kubo sa gilid na pwede pahingahan. Napakalinaw ng tubig , magdadapit-hapon na ng maisipan naming bumalik sa bahay na tutuluyan namin.

Walang silbi kung pipigilan ko siya dahil mas lalo niya lang akong ikukulong sa bisig niya. "Taste this, babe. It's a buko juice with a kick of lime and alcohol." Kumunot bahagya ang noo ko at saka tinikman ito. Tumabi agad siya sa akin, at itinaas ang paa sa isa pang silya sa harapan namin. Panglao is a beautiful place. It's a small version of Boracay. The sand is white, and the seawater is crystal clear. There are a lot of tourists around, and there are delicious foods to choose from. Iyon nga lang may kamahalan.

he nagged. Sa haba ng litanya niya ay hindi ko na maintindihan ang mga sinasabi niya. "...Kumain ka muna ng lugaw para makainom ka ng gamot pampababa ng lagnat." Kaya pala parang napakabigat ng mga talukap ko sa mata. Naramdaman ko ang pagtayo niya kasabay ng paliwanag ng paligid. "Sel...yo?" "Yes? Kaya mo na bang gumalaw?"

Pinupukaw ko ang aking mga browser. "Ikaw ay masyadong walang muwang, mapula -pula. Ikaw ang nagpahirap na prinsesa, ina, at maliit na batang babae ni Tatay na wala kang karaniwang pakiramdam na makita kung ano ang malinaw na kristal at kanan sa harap mo," blurted out siya ng isang snicker. "Alexis!" Nag -snap ako.

First time na hindi ko siya sinalubong. "Hindi ka man lang tumawag?" sita kong hindi siya sinulyapan. Baka sumabog na lang ako sa sobrang poot at takot na nadarama. Niyakap niya ako mula sa likod. "Sobrang busy lang talaga. May inasikaso kaming madaliang upgrading para sa CLUP ng LGU. Kailangan na kasing maipasa iyon sa province ngayong week na ito."

Kabanata 102 Hihilahin sana ni Marian si Luna paalis pero bigla itong napahinto. “Wait,” bulong ni Luna habang nakatingin sa loob ng private room. “Look, nandiyan din si Trixie.” Napatingin si Marian.

"You mean I am still a baby to you?" Hinalikan ni Cain ang tuktok ng kaniyang asawa. "Always." ___________________________________________________________________________ Sa isang maliit na apartment tumira si Leonardo. Sa Taipei siya dumiretso dahil mas malapit ang barko sa Taipei. Puno ng mga de lata at at mga cup noodles ang cabinet ni Leonardo. Bumalik na sa dating kulay ang kaniyang mga pasa at naghihilom na rin ang kaniyang mga sugat.

Gayunpaman, binuksan ko pa rin iyon at binasa ang laman. From: +639*****4046 I had a great time with you, babe. See you again tomorrow! 💋 At kalakip ng mensaheng iyon ay ang isang litrato. Litrato iyon ni Tiburcio na kumakain, nakaharap siya sa taong kumuha nitong litarto habang hindi naman maipinta ang mukha. Natawa tuloy ako bigla dahil sa itsura niya. Parang sa isang iglap ay nawala agad ang pag-aalala ko sa kaniya dahil sa litratong ito.