روايات وقصص ضمن Mabuti Pa Sa Lotto

Sigaw niya habang kinikilig. “Sara! Hindi ba masyadong Malaki iyan para sa lalaking hindi mo naman kilala at nakikita ang mukha?” Sabi ko sa kaniya, ngunit dahil siguro sa lakas ng tugtog at mga sigaw ay hindi niya ako narinig. “Okay, thirteen thousand. Going twice, going trice, the bidding for him is close!” Ang iba ang hindi mapigilan na madismaya, ngunit ang kaibigan ko ay ngiting tagumpay. “Lia, I don’t think I can stay sa tabi mo tonight after all.” She giggles while saying those words.

Umupo ito sa tapat ko at ilang segundo akong pinagmasdan bago napailing. "Parang may kakaiba sa iyo ngayon. Simula pagpasok ko dito, nakangiti ka na. Ano bang nangyari? Huwag mong sabihing nanalo ka sa lotto dahil mas mayaman ka pa sa lotto." Napangiti ako ng mas malawak. "Hindi ako nanalo sa lotto.” "Eh bakit ganyan ang mukha mo? Kanina ka pa parang wala sa sarili."

Kilala niya nang husto ang ugali ng kapatid — mahilig itong maakit sa mga mayayaman kapag may pagkakataon. Pagkababa ng telepono ay isang Cara na tila nanalo sa lotto ang humalakhak. “Hahaha. Tignan natin Frances ang yabang mo! Hihintayin ko ang pagbagsak mo! Hihintayin kong maghirap ka at gumapang sa pagmamakaawa.”

Kumuha ako ng upuan at nilagay ito sa tabi ng kama niya saka umupo. "When we were a child, remember dad told us about the Lot he wanted to own someday? It's in Batangas, it's far but i know he really wanted it. When you are asleep here, I'm working my ass to get an update if that Lot is already available. And you know what? Available na siya ngayon!!! Ilalagay siya sa auction and I'm going to get that, para kay Dad at para sa'yo," sabi ko at hinawakan ang kamay niya.

Naligaw na yata sa loob ang gaga. Nasa ganoong pag-iisip ako ng biglang nag vibrate ang cellphone ko. And I saw the message coming from my boss. As I open and read it, daig ko pang nanalo sa lotto habang impit na tumitili. Gusto ko pa sanang tumalon talon kaso baka pagkamalan na akong baliw. From: mybebelabs❤️ "Pwede, bagay!" ++++++++++++++++++++++++++++++++

sabi ng isang lalake sa luob ng TV Kaya naman biglang napa isip si Winston, "paano kung tumaya rin ako sa Lotto' Ngunit dahil alam ni Winston na mahirap tumaya sa Lotto At mahirap alamin ang bawat number na itataya dito sa lotto Kaya hindi nalang nito pinansin ang Jackpot Price ng lotto at naging usap usapan sa paligid ang jockpot Price ng lotto, Hanggang sa naka uwi na si Winston Lawrence, "Inay kamusta po", bating sabi ni Winston sa kaniyang Ina "Hi kuya, Hello Kuya" Bati rin nang dalawa nitong mga kapatid na si Mandy at Daisy

Mavi Pov Ilang araw na akong nagkukulong sa loob ng silid na ipinagamit sa akin ng kaibigan kong si Lot. Si Lot ay isang plastic surgeon. At kahit malaki ang agwat ng ugat namin ay hindi iyon naging hadlang para maging malapit kaming magkaibigan. Sinabihan ako ni Lot noon pa na huwag magtiwala kay Santa dahil nakikita raw niyang hindi tunay ang kabutihang ipinapakita sa akin ng pinsan ko ngunit hindi ako naniwala sa kanya. Pinsan at matalik kong kaibigan si Santa kaya naman buo ang tiwala ko sa kanya. At saka wala naman siyang ipinakitang masamang pag-uugali sa akin kaya hindi ko pinansin ang sinabi ni Lot noon. Pero sana pala ay naniwala ako sa kanya. Siguro kung naniwala ako sa kanya ay ma

Hindi ko mapigilang kagatin ang labi ko upang pigilin ang ngiti ko. "Hindi pa," sagot ko na ikinatili na naman nila. "Ang taray, 'te. Ang swerte mo daig mo pa ang naka-jackpot sa lotto," kinikilig na saad ni Pola. "Huwag sanang maudlot nang magka-lovelife kana. Para no more tuyot era na," wika ni Max. "Gwapo ba talaga, ate?" puno ng kuryusidad na tanong ni Mikoy.

saway ni Mallory. "Totoo naman kasi! Sabi nga nila, kapag masyadong pinaparinig at pinagmamalaki ang love life, madalas ay mabilis ding matapos. Kaya mas okay talaga na simple lang at low-key tayo," dagdag pa nito nang seryoso pero nakangiti. Hindi maitago ni Mimi ang tuwa at panunuya sa boses niya. Parang nanalo sa lotto sa mga nangyayari sa dalawa.

“At tingnan niyo, binigyan na agad ako ng advance payment ng amo ko. Pambili niyo ito ng gamot, Lola, at pang-grocery niyo rito sa bahay habang wala ako.” Nanlaki ang mga mata nila. Para kaming nanalo sa lotto na hindi naman tumataya. “Totoo ba ito?” tanong ni Lola, bakas ang gulat. “Aba, napakabait naman palang amo iyon.” Mabait at masarap sa mata, Lola! Bulong ng malandi kong isip.