Mag-isa Novels & Stories

nakangiting sagot ko rito. "And I am so proud of you, once again congratulations, babe!" nakangiting tugon sa akin ng aking asawa at niyakap ako nito ng buong-higpit at hinalikan sa mga labi. Sa edad na 28 pa ako nakapagtapos sa kursong pinangarap ko. Bachelors in Journalism and Communication. And I am so happy dahil hindi ko akalaing ang pangarap na iyon ay matutupad. Kasalukuyang nasa isang Isla kami na pagmamay-ari ng grandfather nitong si Mr. Mike Montenegro. Kunot-noo na napatingin ako sa isang yacht na huminto sa naturang Isla.

tahimik akong natawa. Itinago ni Angela ang mukha niya sa kanyang mga kamay, habang sumusulyap sa direktor, na mukhang hindi mapakali. “Dude, constipated ka ba o kung ano? Nasaan na nga ba tayo? Oh, oo nga pala—hindi matutuloy ang show dahil may gustong sumira dito. “Pero, kung iisipin, ang “taong ito” ay gulo din na siya ang may gawa. Dahil—

Matigas nitong sambit na tila ay pag aari nito si Loco. "Hindi ko alam kung mahal pa ako ng asawa ko, Roxanne. Isa lang ang alam kong nararamdaman n'ya sa akin at iyon ay galit. Hindi ko hinihiling na mahalin n'ya ako ulit. Ang gusto ko lang ngayon ay ang mahalin s'ya Hanggang Sa Walang Hanggan gaya ng pinangako ko sa altar kasama s'ya. Kaya ikaw, Roxanne. Umalis ka na dito at itigil mo na iyang kahibangan mo dahil alam mo kung ano at alin ang tunay sa mga sinasabi mo. Kung mahal ka ng asawa ko, sige. Mahal ka na n'ya iyon ay kung mahal ka nga ba? Or you are just his f*ck buddy? a friend at night? Leave now, Roxanne!" Gigil namang tumayo si Roxanne mula sa kanyang kinatatayuan at gustong-gus

“It's Isaiah, niyayaya ako sa Zambales sa susunod na araw. Sa isang resort. Gustong mag relax at chillax. Hindi ako pumayag dahil marami akong trabaho saka nandito si Lolo.” Tumango-tango naman ako. “Good, marami kang tambak na trabaho saka nandito si Don Miguel kailangan niyo ng oras mag lolo dahil bibihira lang kayo magkita. Tama ang naging desisyon mo.”

Kaya naman sunod-sunod na tango ang isinagot ko dito. Nakita kong namumula ang mga mata nito sa pagpipigil maluha. At sa pagkabigla ko tumayo ito at binuhat ako habang iniikot sa ere. “Wohhhoooo! I love you so much, Marga!” sigaw nito na pumunit sa katahimikan ng isla. Ang mga ibon sa puno ay nagsiliparan sa walang humpay nitong pagsigaw. At kasabay noon ang malalakas kong halakhak.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”

******** NATASHA KINAUMAGAHAN ay para akong zombie habang naglalakad papasok sa lobby ng kompanya. Sa totoo lang late na ako, wala talaga akong gana pumasok ngayon pero kailangan. Dalawang oras lang ang naging tulog ko. Jusko! Hindi ako nakatulog agad dahil hindi mawala wala sa aking isip ang sinabi ni Giovanni. Na-ikot kona ang king size bed ng asawa ko pero hindi talaga ako dinalaw ng antok! Nagpagulong gulong na ako, uminom ng gatas, kaso wala!

For now, I need to clear my mind. “Mag-horseback riding ako” “Do you wanna come with me?” tanong ko bigla. Nakita kong nagulat siya. “Ho?” “Malungkot ang bahay kapag mag-isa ka lang. Besides, your mom told me she won’t be coming home yet, magtatagal pa siya sa abroad.” Nakita kong natigilan si Isa. Nang magtama ang aming mga mata, tila may kung anong itinatago siya.

Mas accurate pa. Kalaunan ay nirelease din si Islet, nag abang lang siya malapit sa information desk at inobserbahan muna kung ano ba ang gagawin ng dalaga. “Shit! I don’t have my car with me!” Umalingawngaw na reklamo ni Islet.

Galit na paliwanag ni Robert Kay maezil At nagsalita ulit SI Maezil. "wag mo ako gawing bobo Robert, kitang kita ko, tsaka anong may ibibigay, Ang lapit niyo sa Isat Isa, tapos may ibibigay, kailangan ba dapat pag may Ibibigay sobrang lapit, halos magkadikit na Yung katawan nyo sa isat Isa ha, Hindi ako bobo, wag mo ako gawing Mangmang, dahil nakapag aral ako Robert, unlike Jan sa kabit mo"Galit na Sabi ni Maezil Kay robert