Magkarugtong Ang Bituka Novels & Stories

REBECCA My head hurts when I woke up. Then I remember that someone hardly knocked me on my head. Pauwi na sana kami no Margarita can't may biglang humarang sa amin. Someone pointed us a guns, kaya wala akong choice kundi ang sumama.

Lumabas kaming apat sa opisina ko, pinagtitinginan ang tatlong expensive kuno sa tabi ko na taas noong naglakad. "Teka nga lang, bakit ba ganyan ang mga suot niyo ngayon?" Kunot noo kong tanong sa kanilang tatlo. Maarteng hinawi ni Maika ang buhok niya. "It's because of the gravity of the earth," "Putangina mo, hindi ka nga nakikinig ng science noong elementary tayo. Baka hindi mo alam 'yong gravity." Inirapan ko si Maika.

“Nakipag-away ka ba?” “Wala 'to. Ano, malayo sa bituka. Hindi nakakamatay, ” sagot nito. Hinampas ko siya sa braso dahil sa pamimilosopo niya sa akin. “Anong malayo sa bituka? Muntik nang hindi magpantay panga mo. Tapos may sugat ka pa sa may kilay. Malaki ba galit sayo nang sumuntok? Kung gusto mo palang may sasapak sayo, dapat sinabihan mo ako. Ako na mismo gumawa. Sino ba kasi nakaaway mo?”

Takot may makarinig o makaalam "Hindi nmn kuya, bakit may problema poba? itatapon kolang sana tong trash bag hystt galit na nmn yung amo natin e. Talagang hindi nauubusan ng kasungitan" sagot ko nmn sabay kati ng ulo ko. Hirap maging plastic e

"Tinamaan ng bala pero daplis lang naman, malayo sa bituka iyan." "Ano'ng malayo sa bituka, baka sa bituka ka na nga tinamaan," sikmat ko inangat ang shirt niya para makita ang sugat. Balot ng benda at may dugo na tumagos doon, sariwa pa. Maingat kong hinaplos iyon. "Daplis lang iyan, lahat ng sugat ko ay hindi naman fatal."

Basta may ma-ilait lang eh no. "Baka hindi ka lang maalam!" ganting asar ko rito. "I'm not as useless as you." Isang batok lang, pwede ba iyon? Kahit isa lang. Bumaba ito mula sa bisekleta. Tiningnan kung may problema ba.

” palusot ko, “`Wag ka’ng titigil.” Hindi nga s’ya tumigil. Kumapit pa s’ya sa balikat ko para hatakin ang katawan ko at nang lalo s’yang bumaon sa `kin! Pakiramdam ko tuloy, parang tinutulak na n’ya ang sikmura ko! At dahil dito ay nagsimula na ako’ng kabahan. Pano kung mabutas ang bituka ko? Ang haba pa naman ng kay Louie! Ayan na nga at parang babalik sa bibig ko `yung kinain ko kanina!

Siya ay si Marco, ang aking anak, na lumaki na nakikita ang lahat ng kaunlaran ngunit may sariling pananaw kung paano pa ito mapapabilis. “Tatay,” bati niya nang may paggalang, ngunit may diin sa kanyang tinig. “Mayroon akong tanong na matagal ko nang gustong itanong. Bakit natin pinapanatili ang mga lumang paraan kung mayroon nang mas mabilis at makabagong kagamitan? Ang ibang mga rehiyon ay gumagamit na ng malalaking makina na maaaring maghuli ng isda nang sampung beses na mas marami sa isang araw, o magtayo ng mga istruktura sa loob lamang ng ilang linggo. Bakit tayo ay nananatiling mabagal at maingat?”

Lahat ng stress at sama ng loob ay puwede mo ritong ibuhos. "Hinay-hinay lang, baka masira sa 'yo 'yung pampukpok," komento ni Yatco. "Keri lang 'yan, hindi 'yan masisira. Mas matibay pa 'to sa bato," saad ko. Ang sarap panggigilan no'ng mga character na lumalabas sa may butas para pukpukin.

Mukhang bumalik na ang energy — ‘di tulad no’ng nakaraan. Dahil halos wala namang sasakyan sa kalsada, mas binilisan pa ni Bria ang pagpapatakbo ng kaniyang motor. She felt the cold wind and she shook a bit. Pero bahala na! Kasalanan niya rin naman kasi hindi siya nag-jacket.