Magsalita Novels & Stories

Nag-angat siya ng tingin sa akin. “Nakaka-inspired maghiwa ng fruits kasi kapag kaharap kita.” Literal na nalaglag ang panga ko sa sinabi niya. Pero kailangan kong tibayan ang loob ko. Hindi ako puwedeng magpadala sa mga matatamis niyang salita. “Sanay na sanay kang magsalita ng ganyan ano? Siguro maraming babae ka nang inuto.” Pinilit kong magpatuloy ng pagkain ko at binawasan ko ang malaking subo ko kanina. Baka kasi isipin niya PG ako.

Natatawa niyang sabi pero mahihimigan sa kanyang boses ang lungkot. Hindi ako nakaimik. Hindi ko naman kasi alam ang isasagot ko kaya hinayaan ko siyang magsalita. "Do you have Purposive Communication subject?" Kumunot ang aking noo at napatingin sa kanya. Change of topic agad? "Noong first semester, bakit?" He licked his lips. "What's the topic all about?" Lito man kung bakit kami umabot sa diskusyon na 'to ay sinagot ko pa rin siya. " What is communication? Elements and models of Communication. About how important communication is."

"Teka, thank you na naman. Sana I love na lang. Ang hilig mo sa thank you, sorry, etc. Ano bang meron sa mga salitang iyan at napakadaling lumabas sa bibig mo?" Tumawa ang dalaga. Naalala niya na ganoon din ang reaksyon niya noon sa tuwing sinasabi iyon ng mga madre hanggang sa ipinaliwanag nila sa kan'ya ang ibig sabihin ng mga salitang iyon. "Those are magic words." "Magic words? Parang stick ng fairy na kapag iginalaw, boom! May milagro na. Ganoon ba?" "Parang gano'n na nga. Kaya ugaliin mong magsabi ng thank you, sorry, excuse me, pardon me, please."

sa buhay kona,nahiya kapa eh) Nang Makita kong wala na akong nakalimutan na iba pang papel. Binuksan ko na ang pinto ng kwarto ko at bumaba para kumain muna. "MAGANDANG UMAGA pero mas maganda pa ako sa Umaga!".maligayang sigaw ko "Tigilan mo nga ang kakasigaw mo!para kang speaker!" "Grabe ka ate!ano yan".lapit ko sakanya Nagpriprito kasi siya ng ano ba toh?

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

Galit na wika ni Migo. "Pasalamat ka hindi ako ang gumawa nun sa mag ina mo,dahil kong ako,baka wala na sila at tuluyan ng bumaha ng luha ang mga taong kagaya niyo!" Wika pa nito ng naka ngisi habang naka tingin sa mga kasama." Itali niyo sila,,may ilang minuto pa bago tapusin ang buhay nila." Marahas pa nitong utos.

(end of italics) SA mahaba-habang paliwanag ng kasintahan ay hindi siya agad nakapagsalita. Hinamig niya ang sarili ng ilang sandali bago nagsimulang nagsalita. "Mahal, sana ay hinayaan mo na lang sana. Kita mo ngayon nag-away kayo ni Tita," aniya kaso umiling-iling ito.

Mag sasalita pa lang ako ng may mag salita sa likod ko. "Scheming b*tch!" hindi pag ‘yun isang mahinahon na wika kundi pagtawag. - To be continued..

dun na ako sa sala , sambit ko siguro ay lasing lang sya kaya nasasabi ang mga bagay na yun. DIBA DI NAMAN NA TAYO MAGKIKITA SIMULA BUKAS? kaya okay lang na magkatabi na tayong matulog ngayon. wika nya Hindi kasi pwede yun ganun kira, sagot ko ng malambing na salita unang una di natin kilala ang isat isa , pangalawa lalake ako . diba hindi magandang tignan. dagdag ko pa

mahaba kong wika. "Well, I think mukhang mapagkakatiwalaan naman ang iyung kaibigan at may isang salita. Much better kung magfocus na lang tayo sa paparating nating kasal at huwag ng magpaka-stress pa sa ibang bagay." nakangiti nitong wika sa akin. Tumango naman ako.