Magsalita Novels & Stories

Bago pa siya makapagsalita sa sobrang sakit, narinig niyang nagsalita ito. "Secretary Romero, kailangan ko bang mag-alala sa katawan mo ulit pagkatapos ng sampo o walong taon?" Si Miguel ay may talento talagang galitin ang tao gamit lang ang mga salita. Sa ilang simpleng linya, nagiging parang kutsilyo ang sinasabi nito. Tila bawat salita’y tumatagos sa laman. Nang marinig ito ni Mayumi, naalala niya bigla ang sinabi nito noong nalaman niyang buntis siya—

Paulit-ulit lang sila ang dalawang salita nang walang taros at hindi mahanap ang anumang iba pang mga salita upang ipahayag ang kanilang panloob na damdamin. Halos hindi na makilala ng mag-ina na pitong taon nang hiwalay. Kinailangan nilang maghintay hanggang sa walang naroroon na tagalabas bago sila makapag-usap nang komportable sa isa't isa. Nakatayo sa isang tabi, hindi napigilan ni Ken ang tumalikod at pinunasan ang kanyang mga luha gamit ang kanyang mga luha

Wika pa ng isa. "Yayamanin. O baka nagpapanggap lang na mayamam? May sasakyan ka ba? Gaano ka ba ka-yaman? Ano'ng trabaho mo?" Nagtataray na wika ng isa pang babae. "Mabel, Lora, Sali... tama na." Saway ni Marie sa tatlo. Bagaman ayaw talagang magpaawat, kaya hindi na rin nakapagtimpi ulit si Iñigo sa kanila, kaya may tinawagan na ito.

"Wala akong masabi. Magsimula na tayo." Ang aking ina ang unang umakyat sa entablado. Namumula ang mukha sa katuwaan, binati niya ang audience. "Hello, everyone. Ako’y single mother. Ako ay may tatlong trabaho bawat araw para siguruhin na ang anak ko ay makakapagtuon sa kanyang pagaaral. Ang gusto ko lang ay para sa kanya ay magtagumpay."

Biglang nagsalita si Ysa, hindi niya alam kung saan niya hinugot ang lakas ng loob. “Kung mamamaga, edi mamaga,” diretso niyang sabi. “Hindi niya pinapahalagahan ang sarili niyang binti. Ano pa ang magagawa natin? Hindi naman iyan nakikinig sa atin, ano pang silbi ng pagsasabi?”

Tatlong beses. Parang umaasa siyang mag-iiba ang mga salita kapag tinitigan niya nang mas matagal. Parang baka mali lang ang basa niya, baka may ibang ibig sabihin, baka may pagkakamali lang sa pagpapadala. Pero wala. Iisang pangungusap lang iyon. Maikli. Diretso. At sapat para lamigin ang buong katawan niya.

Nakagat ko ang labi ko habang paulit-ulit binabasa ang mga chat ni kuys Kie. “Paano kung meron? Wag kang magsalita ng tapos.” Nanlamig ang mga paa ko dahil sa sinabi ni kuys. Ayan nanaman tayo sa “wag kang magsalita ng tapos” nakailang beses na ba akong nakarinig ng word na ‘yan. Parang lahat yata ng sinasabi niya tumatama, walang mintis. “Gusto mo nga yata siya, sa kaniya ka lang naman napipikon diba?”

--- --- --- --- Biglang nagsalita si Mom. --- --- --- "Quinn..." --- --- --- Tumingin ako sa kanya. --- --- --- May luha sa mga mata niya. --- --- --- "May isang bagay akong hindi sinabi sa iyo." --- --- --- Muli akong napatahimik. --- --- --- Hindi ko na alam kung kaya ko pang makarinig ng isa pang sikreto. --- --- --- Pero kailangan ko. --- --- --- --- "Ano na naman?"

Tell me, is he not cute with that? “Mang-aasar ka pa kase e.” Tumatawang wika ni Mint bago umupo para maayusan na siya. Sinimulan na naman siyang ayusan, habang ako ay nakatingin lang sa ginagawa maging sa kaniya. Lumabas na rin si Sage nang simulang ayusan ‘yong kambal niya. H*****k pa muna ito sa pisngi ko bago umalis nang nakasimangot.

Imbis na tahimik kaming kumain dito. Parang mapupunta lang sa away eh. Nagugutom pa naman ako. Ano ba ang dapat kong sabihin para tumigil sila sa away nila? "Lance, kakauwi mo lang galing ibang bansa. Kailangan mong magpahinga at hindi magpaka-stress. Tsyaka, bakit ka ba nakakapagsalita sa akin ng ganyan? Ngayon ko lang narinig ang masama mong sinasabi sa akin." Naging malungkot ang boses ni Margie. Pero dahil sa ginawa niya sa akin kaninang pag-iinarte niya. Hindi na ako naniniwala sa pa-iyak-iyak niya.