Magsalita Novels & Stories

his voice was shaking Parang nahihirapan siyang magsalita. "S-saan mo natutunan ang kanta na yan?" ***

Kaya kahit walang script, kaya niyang magsalita nang dire-diretso. Habang ang ibang speakers kanina ay may kasamang translators, ang speech ni Yumi ay hindi na nangangailangan ng kahit ano dahil diretso iyon, natural, at professional. Maging si Gabriel ay napabuntong-hininga sa ginhawa habang pinapanood siya. Limang minuto siyang nagsalita, na walang kahit isang pag-aalinlangan at puno ng confident.

Pero hindi ako nagmadali. Umupo ako sa harap niya. Tahimik. Pinagmasdan ko siya. Hinintay ko siyang magsalita. At hindi siya nagtagal. “Anong gusto mo?” Ngumiti ako. “Simple lang.” “Information.” Umiling siya. “Hindi ako magsasalita.” Tumango ako. “Expected.” Lumapit ako. Dahan-dahan. Kontrolado. “Pero magsasalita ka.”

Sinasabihan ang mga ito na umamin na bago pa maging huli ang lahat. Natakot ang isa na baka maputulan ng kamay kaya nagsalita ito, "¡Voy a hablar!" —"Magsasalita na 'ko!" Nang marinig iyon ng isa pang bihag ay nagalit ito. Minura-mura ang kasamahan at pilit itong sinasabihang huwag umamin, ngunit nakatanggap lang ito ng panibagong suntok sa iba't ibang parte ng katawan.

pagpapaalam niya sa kapatid. "Ok. Please tell Mom and Dad na next time na lang ako dadalaw sa kanila ulit." nakangiting sabi ng babae. "I have to go. Mauna na ako sa inyo. Bye, Margaret. See you next time," sabay halik nito sa pisngi ng pamangkin at saka umalis.

Nagkibit-balikat ako ng walang pakielam. “Siyempre, para sa abortion.” Nagsimulang maluha si Williams ng marinig niya na parang wala lang ito sa akin. Nahirapan siyang kontrolin ang emosyon niya at nahirapan na maging kalmado. Gayunpaman, may bakas ng lungkot sa boses niya ng magsalita siya.

"Isang salita, maganda. Dalawang salita, sobrang ganda. Tatlong salita: napakagandang-ganda!" Napatawa si Morgan sa sagot nito, "Magandang negosyo 'yan. Pero huwag mong masyadong pagurin ang sarili mo. Baka mapagod ka..." Masasaktan siya. Hindi na niya nasabi ang huling mga salita. Medyo nainis siya sa sarili. Bakit ba hindi niya kayang magsalita nang diretso at sabihin ang gusto niya?

humihikbi siya habang nagsasalita "Bakit? may problema ba?" "Si Machete kasi..." "Ginamit nanaman ba niya yung mamahalin kong shampoo at sabon!?" "Hindi hindi hindi" "Sabihin mo na kasi saakin kung ano ba iyon" "Si Machete nawawala..." Si Machete? Saan naman pupunta yung gago na iyon? taragis naman talaga sabi ng wag aalis ng bahay eh haaaynako alam ko na mangyayari ito

Napakayabang! Napakayabang! ‘Kailan pa ba nagsimulang magsalita ng ganito ang g*go na ito?!’ 'Ang lakas ng loob niya?!'

pahayag naman kaagad ni mama sa amin. Nang makaupo siya ay doon nag-salita si Miguel, “No mom, it’s okay—kararating-rating lang namin at hindi ka naman late. So how’s your gala mom with your friends? Sabi ni dad umalis ka daw e,” saad naman ni Miguel, Tumingin naman si mama kay papa, “Ikaw talaga—” pabulong niya dito.