Magsalita Novels & Stories

seryoso kong wika "No! NO, huwag kang magsalita ng ganiyan, Autumn. Alam kong galit ka sa akin kaya nasasabi mo iyan. Nasaktan kita noon kaya ka ganiyan ngayun. Pero pangako, sa pagkakataon na ito, ako naman! Kung dati, ikaw ang naghahabol sa akin, ngayun, hayaan mong ako naman ang hahabol sa iyo." seryoso niyang wika

kUng anu-ano ang lumalabas sa bunganga na nagsasalitang mag-isa! "Hey...ano ang ginagawa mo? Baka mamaya mapagkamalan kang may tililing dahil nagsasalita kang mag-isa!'" natatawa kong bigkas sabay kalabit sa kanya! Napansin kong kaagad naman siyang napasimangot "Haysst, hindi pa man tayo nakakarating ng Pinas naiinis na ako!'" bigkas niya

“Sana ganyan ka sumagot lagi.” “What do you mean?” “The language.” “Susubukan kong… to speak .. I mean, susubukan kong magsalita ng Filipino in straight, na hindi mo na ako mariringan ng any English." “Oh, c’mon, malapit mo na sanang ma straight!” ngiti kong may pangigigil sa panghihinayang na hindi pa niya nairaos ang pagsasalita. “Mia, sabi ko naman sa’yo, don’t---- huwag mo ipakita bunny teeth mo.”

nakangiti niyang wika "Pwede naman mag commute. Sanay naman na ako eh." sagot ko din kaagad "No! Mahirap ang mag commute. Don't worry, once na matuto kang magdrive, bibili tayo ng sarili mong sasakyan.' nakangiti niyang wika. Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkagulat. "Hindi naman na siguro kailangan." sambit ko

wika ko at akmang tatalikod ng magsalita ito. "If you really want to fix us... sundan mo ako sa Madrid." wika nito sa akin. Diniinan pa nito ang salitang "us". Akala mo talaga ako ang nagloloko sa relasyon na ito. Paano kami magka-ayos kung siya naman ang sumisira? Tapos kung magsalita ito, ako pa ang may kasalanan. Siya nga ito ang may babae.

"You really need to ask? Hindi na kailangang malaman kung saan ko nilagay. Malinis akong magtrabaho." "Salamat talaga ha?," puno ng sensiridad na wika ng binata. "Bakit ka nga pala napunta dito? Totoo bang maglalie-low ka?" Napansin ni Magnus na diretso na ang salita ni Carcel sa Tagalog. Hindi katulad noon na medyo hirap pa at paminsan-minsan lang magsalita ng lengguahe. Marunong na rin itong magpasalamat.

Saglit siyang natahimik at nanatiling nakatingin sa akin bago nagsalita. “5M para sa 5 months of fvcking you.” “A-Ano?!”

“Magsalita ka.” Nangitim ang mukha ni Miguel dahil sa matinding presyon. Bigla siyang humagulgol, bumuhos ang luha sa kanyang mga pasa habang umiiyak sa kawalan ng pag-asa. “A-aamin na ako! Magsasalita na ako! Sampung taon na ang nakalipas… hindi si Mr. Gener … ako iyon! Sinapian ako ng.. ng kamanyakan!… wala ako sa sarili!” Nablangko ang isip ni Erol. Para bang sa isang iglap ay nagyelo ang dugong dumadaloy sa kanyang mga ugat.

dugtong niya pa “Anong ‘too loud’?! Anong ginagawa ko dito?!” halos magpanic na ako habang hinahagilap ang kumot para ibalot sa sarili ko. Dahan-dahan siyang bumangon, sumandal sa headboard, saka ako tinignan diretso, pero halatang bagong gising pa. “You stayed,” kalmado niyang sagot. “Stayed?!” ulit ko, hindi makapaniwala. “Bakit ako magse-stay?!”

Kung magsalita 'to kala mo wala ako sa harap niya. Pero she's right. Yun ang problema ko ngayon, hindi naman sa hindi ako magaling sa debates hindi lang talaga ako pala salita. I'm afraid to speak what's on my mind, nakakatakot ma judge. Kaya gusto kung mag Humss kasi it can improve my vocabulary and way of communicating. "Hindi naman siguro tayo masha shuffle, noh? Balita ko kasi wala daw gustong pumunta sa TVL." Kumunot ang noo ko.