Maikling Kwento Ang Ama Mga Nobela at Kwento

natatawang wika ni Myca sabay apir pa kay Jonamie na ngumisi. "Hahaha, seryoso?" 'di makapaniwala na tanong ni Mariel. Siya naman ay tahimik lang habang hinehele ang anak. "Hou, day, tan-awa bala maayo kay mabal an mo gid kon sino iya ama'y,'' sagot ni Myca napa-bisaya na. (Translation: "Oo kaya tignan mo ng mabuti malalaman mo talaga kung sino ang ama.")

Sumeryoso ang mukha nito. Sa kaseryosohan at kalamigan na nakikita ni Amaya ngayon kay Kent, ay naalala na naman niya ang minsang naikwento sa kanya ng kaibigan. Nasabi sa kanya ni Sonia, na minsan na rin daw naghirap si Kent dahil kabit lang daw ang ina nito at hinamak sila ng unang asawa ng kanyang ama. Ngunit ng mamatay ang una nitong asawa at pinakasalan na nga ng kanyang ama ang kanyang ina at doon na tumaob ang bangka, bumalik siya at naghiganti sa mga taong nanghamak sa kanila noon ng kanyang ina. Isa na sa pinaghigantian niya ay ang pangalawa sa kapatid niya.

Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. “Who are you?” Para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa kanyang tanong. Hindi ako nakagalaw para akong natulos na kandila sa aking kinatatayuan. Fvck, Bakit ang sakit? “Who is she, Dad?” Muling tanong nito sa kanyang ama habang nakatitig pa rin sa akin. Nilingon naman siya ni Sir Aidan.

Makikialam na sana siya nang bigla niyang marinig ang sagot ng bata. "Oo, natakot ako," matapat na sagot ni Yesha habang tumango, seryoso ang mukha na umaamin sa kanyang takot sa kamatayan. "Pero kung hindi ko ginawa iyon, mas maraming masasaktan. Nangako ako kay Lolo na magiging mabuting tao ako at tutulong sa iba."

"Kaya mag-iingat ka ng pananalita." Tumaas ang isang kilay ni Amelita. "Gusto ko lang alamin kung dito ba nakatira ang ambisyosang babaing nag-iskandalo sa bahay ko." "Nag-iskandalo?" singit ni Marta. "Hindi gagawin iyon ng anak namin nang walang mabigat na dahilan."

Aasahan ko na rin ang mga singhal niya sa akin mamaya. “Mama, let me explain...” Akma kong hahawakan si mama sa kamay nang bahagya niya ako itulak palayo sa kanya. “Punong-puno na ako sa ‘yo!” Dinuro-duro niya ako. “Napagsabihan na kita pero sumama ka pa rin sa lalaking ito. Kaya pala hindi ka sumasagot sa tawag ko kagabi dahil kasama mo na naman ang Dela Cruz na ‘to. Hindi na kita kilalang bata ka dahil wala akong anak na matigas ang ulo't suwail!”

“Maaari ko bang malaman kung sino ang kanyang ama?” Namilog ang mata ko sa kanyang tanong. Hindi ko alam kung sasagutin ko ba siya o hindi. Narito ang anak ko at kapag narinig niya ay baka hahanapin niya sa akin. Pero wala namang masama sa tinanong niya. Puwede naman sigurong magsinungaling, right? Huminga ako ng malalim. “Nabuntis lang po ako kaya hindi ko alam…”

AMIRA “Mi Amor, please come back to me. I miss you, wife. Please be with me again… bumalik ka na sa akin. Pakiusap, Amira.” “I’ll be good now, papayagan na kita sa mga bagay na gusto mo. Hindi na kita pipilitin pa. Magbabago ako, pangako. Bumalik ka lang.”

Ang mga alingawngaw ng init ng pamilya, ng mga gabing puno ng mga kwento bago matulog at walang pigil na tawanan, ay tila lumilipas na mga panaginip, na kumukupas sa bawat lumipas na sandali. "Aira, kailangan kong umalis. Pangako, babalik ako," sagot ng kanyang ama, ang kanyang boses ay isang mahina, matatag na panginginig habang dahan-dahan niyang inaalis ang kanyang mga daliri sa kanyang pantalon. Ang bawat paghawak ay isang tahimik na pangako, isang babasagin na panata laban sa papalapit na kadiliman.

Ang bilis naman nilang nagkausap? Lingid sa kaniyang kaalaman na nasa sala lang ang kambal. Mabilis na lumapit sa kanila ang magkapatid nang marinig ang malakas niyang pag-iyak “Mommy, ano po'ng nangyari sayo?” nag-aalalang tingala ni Kenji sa kaniyang ina na noon ay mahigpit na nakayakap kay Miguel. Nang marinig ni Amara ang nag-aalalang tinig ni Kenji ay mabilis niyang pinahid ang kaniyang mga luha at bumitaw sa kababata.