Maikling Monologo Tagalog の小説・ストーリー

Napaluhod ako sa harap niya, inabot siya, at niyakap nang mahigpit habang ang kanyang maliliit na braso ay pilit ding bumabalot sa aking leeg. “Gago… pareho kayong may sariling unang salita,” bulong ko nang may halong tawa at iyak. “Si Kuya, para kay Mama. Si Bunso, para kay Papa. Pero sapat na iyon—sobrang sapat na.”

"Hindi ito laro Alice, f*ck, grow up" "Shut up Mikael, get lost", bulyaw nito na parang isang batang ayaw mapagsabihan. Ayaw tanggapin ang pagkakamali ng aming mga katawang hinayaang makonsumo ng init ng tawag ng laman. "Umalis ka na at paki lock ang pinto pag labas mo, ayokong maistorbo kami ni Kiel sa pagtulog namin"

"Natagalan ho ba ako?" "Hindi, tamang-tama lang. Nag paluto ako ng pulutan. Kumakain kabang papaitang kambing?" "Oo naman ho." Napansin niyang napaismik si Malia. "Itay ako na unang tagay." "Sige anak. Nga pala Ace wag kang maiilang sa anak ko ganiyan lang iyan makisalamuha, pero pinapataob niyan ang mga lasinggerong tambay dito sa amin."

Hindi ko namamalayan ang munting butil ng luha ko na kumawala sa gilid ng aking mga mata kung bakit wala akong maapuhap na sagot. Bakit parang nangungulila ako sa presensiya ng bata? Sino ang batang ito? "Can I have my ball back, please?" pukaw ng bata sa malalim kong iniisip. Pasimple kong pinahid ang luha sa gilid ng aking mga mata sabay na sumingot. "Y-Yes sure." Dali kong pinulot ang bola at inabot sa bata.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Baboy ba, baka o manok. "Magpasalamat tayo sa bathala at naging maayos na ang kalagayan ng ating binhi!" masayang sambit nila at nagsayaw sila sa harap ko habang hawak pinapatunog nila ang maliit na gong. "Maupo ka na binhi at kumain ka ng marami.." sambit ng Pinuno na si Maco na ngayon ay malapit pala saakin habang nakatingin ng matamis.

"...your body." "Bastos!" Napayakap ako sa sarili ko. Humalakhak siya. "Didn't know na senior high school ka palang but don't worry I'll zip my mouth." Umakto siya na tila ba ni-zipper ang kanyang bibig.

Parang gusto ko kaagad siyang yakapin at halikan. “Muntik ka nang bumagsak,” aniya. Naupo siya at nagkrus ng binti. “Wala pa ang mga kapatid ko, nauna na ‘ko rito,” aniya. Nakatitig siya sa ‘kin. Hindi ko mapaniwalaang magkaharap na uli kami. “Young Master—“ kaagad akong tumungo. “Masyado kang masunurin kaagad para sa isang bagong alipin,” aniya.

Malagong niyang wika. Napasinghap si Monique. "Hala! Papaano ako magtrabaho, sir. Kung wala si Ma'am? Sino ang babantayan ko? Ibig sabihin ba nito ay mawawalan na rin ako ng trabaho?" nagpa-panic na si Monique. Malaki pa naman ang nagastos niya sa pag-biyahe papuntang Manila. Hindi siya pwedeng umuwi! "Oh my God... Sir, kailangan ko po talaga ng trabaho--"