Novel & Cerita Maikling Monologo Tagalog

sabi nito nang hindi na siya nakapagsalita. Alam niya na halatang-halata na sa mukha niya ang pamumula pero parang hindi man lang nito napapansin na may nararamdaman siyang kung ano. Magandang bagay ba na mukhang manhid ito? "Ako si Stefan. Ang panganay na anak ng hari. Kinagagalak kitang makilala." Inabot ng lalaki ang kamay nito sa kanya.

Hindi mo kasalanan ang nangyayari sayo,kasalanan nila kaya dapat mo silang parusahan Dapat mo silang parusahan. Dapat ko silang parusahan? Oo dapat silang parusahan. Paparusahan ko sila dapat maghirap din sila........ Papatayin ko sila papatayin ko sila kasalanan nila ito.... PUMUNTAHAN MONA........HAHHAHAHA toktoktoktoktok Sandali sino ba iyan at parang sisirain naman ang pinto kong makakatok.. Toktoktok

masayang wika ko rito nginitian lang ako nito Simula nuon lagi akong pumupunta sa malaking bahay nila para makipag kwentuhan sakanya tapos lagi ko ding kinakausap si Little Dixie kahit hindi naman niya Ako sinasagot "Hala monster!" gulat na bulalas ko ng maramdaman may sumipa sa kamay ko narinig ko ang tawa ni Tita "Tita Naramdaman mo po yun?Hala baka po kainin nung monsters si Little Dixie." puno ng pag aalalang wika ko rito "Ano ka ba Kylian si Little Dixie yun siguro dahil lagi niyang naririnig ang boses mo." natatawang wika nito

Nakausap ko si mama at papa, mabuti na lang na pumayag naman sila. “Okay, mag-aalarm ako para maaga tayong makaalis.” "Pero paano tayo makakalabas na hindi alam ni mommy mo?” Tanong ko at baka magising si mommy Maribel. “Mommy natin Miss Mahinhin, mommy natin, dapat iyan na ang lumalabas sa bibig mo. Daddy at kuya, tatawagin mo akong…kuya.” "Okay po kuya…mommy. daddy. kuya…tama po ba?"

Tanong ni mich hinila ko muna siya papasok sa loob baka kasi may makarinig sa Plano ko " Mich Diba you hmm you o-observe diba na your daddy and the mommy of you ay nag-" "Tagalogin niyo nalang po pinapahirapan niyo lang ang sarili niyo" sambit nito ,talagang namana ata ni mich ang utak ni gray pambihira di ba naman ako pinatapos ganitong ganito din si master gray sakin. " Ano Kasi ang mommy at daddy mo hindi sila nagbabati diba napapansin mo Yun?" Sambit ko tumango naman si mich at sumang ayon sa Sinabi ko

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

"Huwag kang maingay. At huwag kang sisilip sa harap." Mabilis siyang kumilos. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Mikayla habang naglalakad kami papunta sa likurang pinto. "Mama..." bulong niya. "Sino po sila?" Pinisil ko nang bahagya ang maliit niyang kamay. "Mga taong gustong saktan tayo, baby. Pero hindi nila tayo makukuha. Pangako ni Mama."

“Sa kasamaang palad, ito ay ang iyong anak na babae.” “Imposible! Hindi! Hindi pa patay ang anak ko. Imposible! Nagbakasyon siguro siya. Gumamit siya ng pekeng bangkay para linlangin ako!” Matindi ang pagpupumiglas ng tatay ko kahit pinosasan na siya siya. Puno ng kawalan ng pag-asa ang kanyang mga mata.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"...your body." "Bastos!" Napayakap ako sa sarili ko. Humalakhak siya. "Didn't know na senior high school ka palang but don't worry I'll zip my mouth." Umakto siya na tila ba ni-zipper ang kanyang bibig.