Maikling Monologo Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Hindi niya talaga masabi ang pangungusap na ito! "Mommy, pakisabi ang pagmamahal mo!" Sa tabi niya, masiglang hinahatak ng maliit na bata ang kanyang pantalon. Si Althea ay nagmadaling lumabas at mabilis na sinabi sa mikropono.

IKAW LANG DAPAT! " Maliligo na ako! " Hindi.. Hindi ko kaya.. Ayaw ko munang lumabas ng aking silid. Hindi muna ako magpapakita sa kaniya. Naiisip ko parin ang kanina. Hindi ko na tinignan ang halikan nila dahil lalo lamang akong masasaktan. " Diyos at Diyosa.. iyon ang mas bagay pakinggan. Isa lamang akong hamak na mortal. "

"Will?" "Will– basta he will make galit to us if you will not go away." "Pinahirapan mo pa ang sarili mo, sana tinagalog mo na lang." Gulat siyang napatingin sa akin. "Marunong po kayo magtagalog, Ma'am?" "Ay hindi, hindi ako marunong magtagalog. Korean talaga ang sinasalita ko ngayon. Malamang, Kuya! Narinig mo pa lang ako 'di ba?" sarkastiko kong sabi.

natatawang wika ni Myca sabay apir pa kay Jonamie na ngumisi. "Hahaha, seryoso?" 'di makapaniwala na tanong ni Mariel. Siya naman ay tahimik lang habang hinehele ang anak. "Hou, day, tan-awa bala maayo kay mabal an mo gid kon sino iya ama'y,'' sagot ni Myca napa-bisaya na. (Translation: "Oo kaya tignan mo ng mabuti malalaman mo talaga kung sino ang ama.")

Akala mo talaga ngayon lang siya nakita. “Are you ready?” tanong nito nang makalapit na siya. Tipid siyang tumango rito. “Uh, I guess.” “Natawagan mo na ba ang lolo at lola mo?” tanong nito. “And oh, please stop talking English. Mas gaganahan akong makipagkwentuhan sa ‘yo kung magtatagalog ka, anak. Try to speak Tagalog more. At nang hindi mo makalimutan ang una mong lengwahe.”

Malayo man siya rito ay naaamoy niya mula sa kaniyang kinatatayuan na lango ito sa alak. Naramdaman niyang nasa pintuan na ito. Inilapag niya sa lababo ang malaking mangko na hinuhugasan at akmang lilingunin na si Marcus nang bigla na lang may matitipunong braso na pumulupot sa kaniyang baywang mula sa likuran. "Bakit ngayon ka lang?" tinig iyon ni Marcus. Bakas ang labis na kalungkutan sa boses nito.

Hindi niya gusto ang ganitong uri ng target subalit gipit na siya sa pagkakataong ito. "Pinilit ko si Signor Franco De Leon na bigyan tayo ng isa. Ako lamang at ikaw ang makadadalo, `nak! Sapat na `yon para makuha natin ang atensyon ng kahit isa man lang sa mga batang De Leon." Maarteng pumalakpak ang kaniyang Maman. Lumabas ang limang tauhan mula sa dilim. "Magbihihis ka sa pinakamagarbong paraan, `nak. Aayusan sa mamahaling pulbo at isasakay sa pinakamalaking karuwahe! Maging kilos babae ka, por favor, `nak."

"That kid is mine. Anak namin ni Mona ang batang yan." ​Ang buong crowd ay napasinghap. Si Marco ay parang pinagbagsakan ng langit at lupa, literal na napaurong habang nakatitig kay Alejandro. Si Doña Elena naman ay napakapit sa braso ng asawa niya at tuluyang nawalan ng kulay ang mukha.

Hindi pa ba sapat ang masasakit na mga salitang binibitawan nila? Gusto ko ng umuwi. Gusto ko ng bumalik sa probinsiya at mamuhay ng mag-isa. Niyakap ko ang aking sarili at pinipigilan ang pag-iyak. "Mila!" sigaw ng isang lalaki. Pamilyar ang boses niyang 'yon. Iniangat ko ang aking ulo at laking gulat ko nang makita si Andrey na tumatakbo palapit sa amin.

Chapter 20: Unending Arguments Jack's Perspective "Please, Mahal! Kausapin mo ako ng maayos," mahinahong sabi ko kay Angel sa telepono. "Jack, please, huwag ngayon, nakikiusap na ako," sagot niya at hindi ko na alam kung anong gagawin. Tila lahat ng bagay sa kaniya ay unti-unting nagbabago.