Novel & Cerita Maikling Tula Para Sa Guro Tagalog

Umupo ito ulit, pero hindi na natulog ulit. Tinuro niya ang kama, "Ikaw na muna ang matulog doon. Sa sala muna ako." Tiyaka turo niya sa sala. Nagtaka naman si Alexus sa kaniya, "Gabi na, hindi ka pa matutulog?" Kapag nagsalita talaga ito ng tagalog ay napakalalim, animo'y sinaunang tao sa kapanahonan pa ni Rizal. Napapangiti siya tapos umiling.

Nakasulat sa malaking pulang karton ang “Mga Pinakamahusay na Gawa.” "Ano’ng ginagawa mo?!” singhal ng Guro. “Bawat likhang-kamay ng mga bata ay dapat munang pagbotohan at piliin ng mga kaklase bago malagyan ng tatak na ‘Mga Pinakamahusay na Gawa!"

(Hindi ko maintindihan 'yong sinabi mo kanina kaya tatalikod sana ako. "Hindi...hindi ka...pala masyadong...hay peste nag eskwela man unta ko pero ga lisod gihapon kog tagalog! Bwesit dapat lagi naminaw ko, sige raman jud kag tabi-tabi Mika!" (Hay peste nakapag aral naman ako pero bakit nahihirapan parin akong mag tagalog! Bwesit dapat kase nakikinig ako, parati ka lang kaseng nakikipag chikahan Mika)

Tuwid na kung magsalita ng tagalog si Rancho dahil siya mismo ang naging tutor sa kapatid niyang dugyutin. Hindi naman talaga mahirap turuan ang kapatid niya. Maliban nalang kung ang antok na nito ang kokontra. Pauleen can't even utter an adjective for her eight years old brother laying in the bed. Masyado kasi itong bungangero kapag gising at mukhang anghel na inihulog mula sa langit kapag tulog.

"Huwag kang maingay. At huwag kang sisilip sa harap." Mabilis siyang kumilos. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Mikayla habang naglalakad kami papunta sa likurang pinto. "Mama..." bulong niya. "Sino po sila?" Pinisil ko nang bahagya ang maliit niyang kamay. "Mga taong gustong saktan tayo, baby. Pero hindi nila tayo makukuha. Pangako ni Mama."

pagmamakaawa ko. "Decorum please!" malakas na sabi ng Guro. "Ako si Mr. Lucas. Kaya sino ang magbibigay sa ating mga bagong estudyante ng kaunting detalye tungkol sa mga pamantayan at alok para sa pinakamahusay na magtatapos na estudyante sa inyong hanay?" Itinaas ni Jemima ang kanyang kamay at pinayagan siyang magsalita ng guro.

Kaunting minuto na lamang at luto na ang Tinola. “Ilang beses kasi kitang nahuling nakatulala kanina mula nang klase natin sa Reading and Writing. May bumabagabag ba sa iyo, beshie?” alalang tanong niya sa akin. Napaisip ako sandali. Mula no'ng klase namin ng Reading and Writing? Naalala ko na. Marahil ay dahil nadala lang ako sa diskusiyon namin tungkol sa pananaw namin sa salitang ‘pag-ibig’. Pinatay ko ang gas stove at saka kumuha ng malaking mangkok bago sumagot sa kaniya.

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.

magalang na wika ni Jin habang iniaabot sa akin ang isang tasang umuusok pa. "Malamig po rito sa labas kapag ganitong oras. Baka po kayo sipunin." "Salamat, Jin. At saka Adeline na lang ang itawag mo sa akin, 'wag na Ma'am," sagot ko habang ngumingiti nang tipid at tinatanggap ang tasa. "Nako, nakakahiya naman po—"

Mukhang mas malala ang natamong pasa nito sa mukha kaysa kaniya. "Young Master, hindi ka na dapat nag-abalang bisitahin ako rito." Tangkang bababa si Tibor sa kama ngunit galit na nagsalita ang binata. "Diyan ka lang, at sino ang nag-utos sa iyo upang magpabugbog ng ganito?!" nakaangil niyang sita kay Tibor. "Kung hindi ka naging reckless ay hindi malagay sa panganib ang iyong tauhan!"