Maikling Tula Para Sa Guro Tagalog 소설 & 이야기

Umakyat siyang may ngiti sa labi at inabot sa guro ang isang mikropono, bago siya mag salita ay huminga siya ng napakalalim upang pawiin ang kaba na nararamdaman. "Magandang umaga po, unang una para sa ating mga panauhing pandangal, pangalawa sa mga guro at pangatlo sa ating mga magulang at mahal sa buhay na naglaan ng oras nila para samahan tayo sa araw na ito. Nais kong ipaabot sa ating mga guro ang lubos na pasasalamat ko bilang isang estudyante sa walang sawa nilang pagsuporta at pagtuturo sa atin. Hindi lingid sa kaalaman ng lahat na ako ay isang batang kapos sa pinansyal kung kaya't dumating sa punto na nais ko na sanang tumigil sa aking pag aaral. Ngunit hindi iyon ipinahintulot ng pa

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

"Mama's language? What is it?" "Tagalog. You will learn another language. I mean you will understand some of your grandparents words soon, other than apo." "Is that possible, Mama?" "Of course, if you are willing to learn baby." "Okay, I must have learned Tagalog so I won't feel out of place when I meet the twins again." The twins? Anak ni Glyzel ba ang tinutukoy niya? "Why? They know how to speak Tagalog?" Marahan itong tumango. Medyo bigo ang mukha. Hindi lang bigo iyon, may halong inggit din iyon.

“Oo, mga taong galing sa bansang America.” “Pakopyahin mo na lang ako sa quest.” Ngumisi siya. “Nge! Bawal ‘yon. Turuan na lang kita kung ano ang ibig sabihin ni Ma’am Briana.” “Sige!” Bawat sinasabi ng guro nilang blonde ang buhok ay isinasalin ni Shaira sa wikang Tagalog. Kahit papano ay naunawaan niya ang mga ito. Bago nga magtapos ang klase ay may maikling pagsusulit sila. Sa benteng tanong, nakakuha ng thirteen na tamang sagot si Kira. Hindi na masama.

Talaga namang napakagaling mag-isip ng bata. Nang makarating sila sa paaralan, hinanap ni Mauren ang guro ni Aleya. Saglit silang nagkausap, at pagkatapos ay inihatid sila ng guro sa silid-aralan ng bata. Nang makarating sila sa pintuan ng silid-aralan, isang maliit at matamis na tinig ang biglang tumawag sa kanya, "Ate Luna!" ang sigaw nito.

tanong ko naman “E malamang para makilala ka, yang mga tanungan mo Mayang pang tanga minsan e” ani mamay na ikinatawa naman ni Tukmol kaya sinamaan ko ito ng tingin at agad namang nagpirmi. “Hindi ba matapobre lola mo?” bigla kong tanong kay Tukmol dahilan para masamid ito at agad namang binigyan ni mamay ito ng tubig

Para lumubog nang husto ang mga utos niya sa kamalayan ng guro. "Isa... Dalawa... Tatlo!..." At pinitik ni Minggay ang mga daliri. Sandaling isinara at pagkatapos ay idinilat ni Mr. Aragon ang mga mata. Umiling-iling muna ito."Okay. Then I guess that's it. Class is over. Thank you and see you again tomorrow," ang sabi lang sa kanya ng guro. Wala itong matandaan na kahit katiting sa ritwal na ginawa ni Minggay sa kanya.

Ginawa niyang unan ang mga braso. Ilang minuto lamang ay naramdaman niyang may nambato ng maliit na bagay sa ulo niya. "Aray!" angal niya. Napilitan siyang umupo nang tuwid. "Sino iyon?" Natawa naman ang mga walang kwentang tao. "My Gracie, you better listen," wika ng kuya niya. Takip ng whiteboard marker pala ang ibinato nito sa kanya.

Tuluyan nang nawalan ng masabi si Elara. "Deo, Florante at Laura ba 'yan? Mukhang 'Florante at Lalamunan' itong isinulat mo!" "Itinuro ang tula na 'yan noong Grade 7 mo sa junior high, tapos nakuha mo pa ring baluktuyin ang pagkakabisado para lang maging menu ng karinderya!" Hindi mapigilang tumaas ang boses ni Elara sa matinding panggigigil.

sagot nya rito Tumingin si Nanay Nena kay Macario at niyaya na nya ito " Tara na anak " wika neto kay Macario Tinawag ni Macario si Malakas at Flower agad naman tumayo ang dalawa at nag tungo Kay Macario