Mainit Na Kulay Novels & Stories

Namamangha ako kung paano niya inaayos ang mood pati ang kulay ng pelikula. Ang galing naman! “Can you please choose what looks better?” pakiusap niya at nagsimulang magkalikot sa kanyang computer. Biglang nagbago ang kulay ng pelikula. Naging maliwanag ang buong paligid ng video at mas matingkad ang mga kulay. Kita rin ang ganda at lamig sa mata na background nito. “High key lighting like this one. . ." Ilang segundo ay nagpalit na naman ng kulay ang video. Naging madilim ito nang kaunti dahil naging depina ang mga anino ng mga bagay na naro’n, “Or this... Hard lighting. What do you think?”

Yong parang kinukuha nito ang aking atensyon para tingnan s'ya. Awtomatiko akong dumungaw sa bintana upang pagmasdan ang pagdapo ng kulay itim na ibon sa sanga ng punong mangga na katabi ng classroom namin. Kasabay nang pag-ikom ng maitim n'yang pakpak ay ang tila pagsilay ng isang ngiti sa mahaba n'yang tuka at pagkislap ng kulay berde at mamula-mula n'yang mata. Weird. Hindi ko kasi alam kung ano ang talagang kulay ng kanyang mga mata.

"Oo, pwede naman kulayan. Bili tayong food color. Ano ba ang gusto mong kulay?" "Uh... Let's see." Hinawakan nito ang baba, at nag-isip. Si Araceae naman ay mahinang natawa. Para sa kulay lang naman ng biko, talagang dapat pang pag-isipan ng mabuti? Tsk. "How about purple?" "Okay, purple!"

parang nagtatampong sabi niya at pinisil ang ilong ko. "Eh, kasi naman po kanina aayaw-ayaw ka kanina then ngayon naghahanap ka pa kung meron pa. Kwek-kwek ang tawag dun sa kinain mong color orange. Hay naku, pagmayaman kasi hindi alam ang pagkaing kalye. Mas masarap pa kaya toh dun sa kinain natin kanina. Diba?"

"Ang liit naman ng bewang mo, kumakain kapa ba?" "Syempre, pakiramdam ko nga po ay tmataba na ako dahil puro mantika ang fries na kinakain ko." Pagbibiro ko. "Hindi pa naman mataba ang 26 na bewang. Ano ba ang gusto mong kulay?” "Asul... maaari ba? Ikaw na ang ahala sa ibang kulay. At pwede po ba na hindi gaanong malaki ang masasakop kapag inilakad? Ayoko po kasi ng attensyon "

Ano ba ang trip ng tyan kong kainin ngayon? Ah!pakwan! Tama pakwan binabanggit ko pa Lang iyun natatakam na ako. hnmm "Pakwan." Saad ko. "Okay pakwan lang pala e." Saad nito na tila napaka dali lang ng ipapahanap ko. "Yup pakwan na ang kulay ng loob ay puti samahan mo rin ng pinyang kulay pula ang loob." Nakangiting saad ko dito ng tumayo ito natigilan ito sa sinabi ko.

Hindi ko maipaliwanag. Hanggang sa ang lamig ay naramdaman ko—literal na nahahawakan. Umuulan na ng niyebe. Ang unang niyebe. Saksi ang niyebe sa naging katapusan. Subalit ang niyebe ay hindi kulay puti bagkus nahaluan iyon ng ibang kulay mula sa mga taong nawalan ng buhay. Ito ay kulay pula, kulay dugo.

aniya, habang may pinapakita sa akin. “Pwede naman, pero hindi ko bet ang color,” saad ko. Kulay biege kasi ang kulay at hindi ko bet dahil parang halos dikit na sa skin tone ko na hindi kaputian dahil malapit nang maging morena.

akala ko magugustuhan nya yung pasalubong ko hindi naman pala. hirap na hirap pa naman akong pumili ng kulay nun eh .. "hindi mo ba gusto yung kulay baby ?ano ba gusto mong kulay para makapagpabili ulit ako kay daddy kulay green ba ,red,pink,violet,sky------- "Shut up!!your so noisy !! I don't like that !!"putol niya sa sinasabi ko..pasaway na bata~_~ "Why !!maganda namang kulay yung yellow at blue ah, tsaka yung black !!"I said again.

Mga pagkain at kakainin na nakaugalian na at kasama na sa tradisyon ng mga Pilipino tuwing panahon ng Kapaskuhan. Magkakasunod na umiling si Isla. “Sinabi ko sa kanya na wala siyang dapat na ipag-alala. Per in fairness ha, maganda itong jacket mo na ito. Hindi ako super fan ng yellow pero maganda ang shade ng isang ito,” ani Isla sa kanyang nobyo. Tumawa ng mahina ang binata dahil sa sinabi niyang iyon at pagkatapos ay banayad nitong pinisil ang kanyang kamay. “Really?”