Mainit Na Pakiramdam Sa Batok Novels & Stories

' SHIENA POV. Pakiramdam ko sa buong katawan ko ang bigat. Hindi ko maimulat ng deretso ang mga mata ko. Mahina pa ang ulo ko ang sakit na parang sumabog ito. Hindi ko alam, pero parang binabangungot ako. Ramdam ko ang pawis sa buong katawan ko habang tumatakbo ako sa loob ng isipan ko, dahil sa mga taong naghahabol sa akin at parang gusto akong patayin. Pakiramdam ko, nanginginig ang buong katawan ko habang pilit ko naman itong pinapagalaw nang maayos.

“ Ang init ng aking pakiramdam. Iginalaw niya ang kanyang kamay, minamasahe ako sa pamamagitan ng boxer ko. Sobrang tense at linga ako na sa isang iglap ay hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Pakiramdam ko... hindi ko na ito matapos dahil biglang, out of nowhere, sunod-sunod na putok ang umalingawngaw, na nabasag ang likurang bintana. Tumingin ako sa rearview mirror na may pagtataka, nakita ko ang isang dosena o higit pang mga pares ng mga ilaw na nakasunod sa amin.

Napaatras ako sa kaba. Hindi maganda ang pakiramdam ko. Agad akong naglakad. Binilisan ko ang lakad pabalik sa maliwang na parte ng dalampasigan. Ramdam ko ang tao na nasa likod ko. Rinig na rinig ko ang mga hakbang nito. Nakakakaba.

sambit ulit ng boses na 'yun. Hindi ko alam pero bigla na lamang nanindig ang balahibo ko sa batok. Napapikit at napahigpit na lamang ang yakap ko sa poste ng ilaw, pakiramdam ko ay maiihi at maiiyak na 'ko sa sobrang takot. How the hell did I get here? Ayoko na po dito. Lalo pa kong napahigpit ng yakap sa poste nang may maramdaman akong mabilis na dumaan sa likod ko. What the hell? Sino 'yung dumaan!?

It felt like… fear. Pakiramdam ko talaga ay may nangyari… something I don’t know about. Either may hindi siya sinasabi, or may bigat siyang kinikimkim na ayaw niyang i-share. At the back of my mind, may kumakabog na doubt na hindi ko ma-pinpoint.

Pakiramdam ko ay isa akong makasalanang tao dahil guilty ang pumapaibabaw sa natatanging rason. Hindi si Massimo nagsalita. Patuloy itong hinihimas ang aking kaliwang dibdib. Maya-maya ay umuklo itong muli. Hinalikan ako sa leeg. Pikit ko ang mga mata. Ramdam ko ang kiliti ngunit dala niyon ay kaba.

Pakiramdam ko hindi ako makahinga. Ako ang unang kumalas sa titigan namin ayoko na ipahalata sa kanila na may nililihim ako. Umupo ako at nagulat ako dahil magkatabi kami sa sofa. Sa tabi ko na lang kasi ang bakante kaya doon rin ito umupo. Pakiramdam ko masikip ang kina-uupuan ko kahit na maluwag naman.

Lahat ng takot, kaba, at pakiramdam na nanganganib ang aking buhay ay nanumbalik sa aking sistema. Ang pakiramdma na gusto ko na sanang kalimutan. Pero ngayong araw... ngayong araw ay nanumbalik iyon lahat sa akin Kahit na nakalapat na ang aking likod sa may katigasang kama ay hindi pa rin nawawala ang malakas na kabog sa aking d****b. At nakakainis... nakakainis na maranasan itong muli. Pakiramdam ko ang hina-hina ko sa lahat.

Pakiramdam ko ay namamaga ang labi ko dahil sa paghalik niya. "Mamamatay muna ako bago ka umalis ng mansyon Shenna. Mamatay muna ako bago mo ako mahiwalayan. Sakin ka na simula nang sagutin mo ko. Akin kana, at hinding hindi ka na makakawala sakin." nagsitayuan ang mga balahibo ko dahil sa malalim niyang boses. Iba talaga ang pakiramdam pag nagtatagalog siya. Nakakatakot din ang tono ng boses niya.

Pakiramdam ko'y aabot sa loob aking buto ang kanyang pangil kahit hindi naman. "M-masakit..." Naisubsob ko ang aking mukha sa pagitan ng kanyang leeg at balikat, nang maramdaman kong tila may kung anong kiliting dumadaloy sa aking katawan. Ang hapding nararamdaman ko ay nahaluan nang sensasyong hindi ko mawari kung ano.