Mainit Na Pakiramdam Sa Batok นิยาย & เรื่องราว

Pakiramdam ko ay mawawarak ang pagkababae ko sa bawat galaw niya na magkahalong sarap, kiliti at kirot ang nararamdaman ko! Masarap siyang damhin pero sobrang sakit din dahil parang nasusugatan ang balat ko sa katabaan nito. Napapangiwi tuloy ako na napapadaing lalo na sa tuwing isagad niya iyon na ikinatitirik ng mga mata ko!

[MAYUMI CHEN] "Okay na ba ang pakiramdam mo?!" Malamyos ang tinig kong saad. Malamlam ang mga mata kong bumalin ako sa kanya matapos naming mag sex. Ang mga hubad naming katawan ngayon ay magkasalo sa iisang kumot. Nakadantay ang kalahati ng katawan ko sa ibabaw niyang hindi nawawala ang titig namin sa isa't isa.

Pakiramdam niya nga na maga na maga ito. Sa huli ay napabagsak siya muli sa kama. Hindi niya pa rin kayang maglakad patungo sa banyo. Ganito pala ang pakiramdam ng mabayo ng ilang beses sa unang pagkakataon.

Pakiramdam ko ay umiikot ang mundo ko. Nanatili siyang nakayakap sa akin hanggang sa kumalma ako, saka siya humiga sa tabi ko at hinila ang kumot para matakpan ang hubad naming katawan. “Let’s go bathe, baby,” mahina niyang sabi sabay halik sa noo ko. Pero nakapikit na pala ako. Inagaw na ako ng antok bago pa makasagot. *

bakas sa mukha ang kaligayahan ng bata habang nagkukuwento sa ina. "But you know what, Mommy? When we were in Batangas po, Daddy showed me how much he loves me, too. He would always carry me, kiss me and hug me. And sa pagtulog po palagi siyang nasa tabi ko and he would always hug me to sleep. I am afraid to tell you this, Mommy, baka po kasi magalit kayo." May pumatak na luha sa mga mata nito. "I know that you love Tito Marvin, Mom. But I prayed na sana po we could be together someday -- you, me and Daddy po."

Halik na inaasam-asam n'ya noon. Hindi agad nakagalaw si Zam sa pagka bigla. Agad na nakaramdam nang mala kuryenteng damdamin na dumadaloy sa bawat ugat n'ya. Damn it! is she turning on? Maya-maya pa ay nadarag na s'ya nito. Sinagot at pinantayan n'ya ang mapupusok na halik ng binata. Then she heard him moaned. "No! this can't be happening. Wake up, Zam!" sita ng isang bahagi ng isip n'ya. After saying that to herself ay parang may isang projector na automatic na nag-play sa utak n'ya.

Bakit naman sa dami ng pagkakataon ngayon ko pa nalaman ang bagay na 'yon? Patuloy lang ako sa paglalakad at paghahanap ng klase ko. Pangit na impression naman kung late ako sa unang araw ng klase. Patuloy lang ako sa aking ginagawa, ngunit 'di ko mapigilang hindi mapalingon sa lalaking naglalakad sa aking likod matapos nang narinig ko mula sa kanyang labi. "Ano kaya sa pakiramdam ang maging isang mafia boss?" ×××

"Pakiramdam ko lang ay napakabigat ng buong katawan ko." Ipinikit ko ang aking mga mata habang sinusubukan kong kumalma. Ikinakabit ko na lang ang lahat sa matinding sakit at pagod na pinagdaanan ko bago ako lumipad patungo rito. Ang buong akala ko, kapag nakalayo na ako sa Maynila, mababawasan ang bigat. Pero tila ba ang bawat paghinga ko rito sa Italy ay paalala pa rin ng lamat na iniwan ni Sebastian sa akin.

Nagising akong mabigat ang pakiramdam. Parang may nakadagan sa ulo ko. Masakit ang batok ko. Tuyong-tuyo ang lalamunan ko. Unti-unti akong nagmulat ng mata. Madilim parin, Saka ko lang naramdaman Ang piring sa mata ko.. Babalikwas sana ako— Pero may Malamig. Mabigat. May kumalansing. na Kadena. Ramdam Kong Nakatali ang mga kamay ko—may bakal na posas na nakakabit sa kadena na nakakadena sa gilid ng kama. Pati ang mga paa ko, ganoon din.

Ngitian ko ito ngunit umiwas lamang ito ng tingin. Nagkibit balikat ako bago ako dumiretso sa dalawang bakanting upuan na nasa dulo. Umupo kaagad ako doon pagkatapos kong nilapag ang back pack ko. Ang sarap sa pakiramdam. Hindi matanggal ang ngiti ko.