Mainit Na Pakiramdam Sa Batok นิยาย & เรื่องราว

Amber Pov Bahagya akong napaungol ngunit hindi ako nag-abalang magmulat ng aking mga mata. Masakit ang ulo ko na parang binibiyak. Ganito pala ang pakiramdam ng may hangover. Ipinapangako ko na hindi na talaga ako maglalasing. Maliban kasi sa masakit ang aking ulo ay humihilab din ang aking sikmura. Ayoko sanang bumangon ngunit hindi ko kaya pigilan ang paglabas ng laman ng aking tiyan. Nagmulat ako ng mga mata at patakbong nagtungo sa banyo. Agad kong inilabas sa inidoro ang lahat ng mga nakain ko kagabi. Ngunit hinang-hina naman ang pakiramdam ko matapos kong sumuka. Pakiramdam ko ay mamamatay na yata ako.

Pakiramdam ko ay lalabas na ang puso ko mula sa aking dibdib habang nakatitig sa mga mata niya, SOBRANG LAPIT NG MUKHA NAMIN 'yong tipong na aamoy na namin ang hininga ng isa't isa. At fuck! Ang bango ng hininga niya. Bumaba ang tingin ko sa labi niya at agad na napalunok ng pakiramdam ko ay nanuyo ang lalamunan ko. Ngayon ko lang napansin na mapula at manipis pala ang labi niya. Heck! Ano bang pinagsasabi ko?

Ramdam na ramdam ko ang mainit na hininga nito sa aking batok. "Gosh! Ano bang ginagawa ng lalaking ito sa likuran ko. Nagsisitayuan na naman ang lahat ng balahibo ko sa katawan." Natatarantang sigaw ng utak ko. "Sir? Ano po'ng ginagawa mo diyan?" Nakikiliting saad ko ng lalo pa nitong inilapit ang mukha sa batok ko. Ngayon ay naramdaman ko na ang labi nitong lumapat sa leeg ko.

Pakiramdam ko kasi ay lalagnatin ako ngayon, masakit ang ulo ko at medyo mabigat ang pakiramdam ko. Uninom ako ng tubig, at pumunta na sa kuwarto namin, bakit ngayon pa?! Baka mamaya babalik si Tyrone at galit na naman 'yon, baka hindi na naman ako makakapaghanda ng maayos nito.

Hindi iyon masarap sa pakiramdam dahil tila inalog ang buo kong kalamnan at naramdaman ko na lang ang biglang pagpapakawala ng isang malakas na puwersa na bumasag sa paligid. Parang sinasabi ng bato sa akin na bitawan ko ito. Ngunit nagmatigas ako. Kahit masakit na tila dinudurog ang buto ko sa aking braso ay hindi ako bumitiw. Nakapikit ako dahil natatakot akong makita ang pangyayari sa aking paligid, pero biglang naramdaman ko ang tila pagkaunat ng aking mga kalamnan hanggang sa para akong goma na pumaikot at inilapad sa kung saan.

Zeus Pov NAGISING ako sa pakiramdam na tila may mga matang nakamasid sa akin. Agad akong nagmulat ng aking mga mata kahit pa nga nahihilo pa ako. Namimigat ang buong katawan ko, maging ang ulo ko, hindi pa malinaw sa akin ang lahat. Basta ang natatandaan ko lang may humarang sa sasakyan ko habang binabagtas ang daan papunta sa Tagaytay.

Halos tatlong araw rin kasi itong walang malay tao matapos itong mabaril. NORMAN'S POV Pakiramdam nya sa kanyang sarili ay uhaw na uhaw na sya at nanunuyo ang kanyang lalamunan. Mabibigat rin ang talukap ng kanyang mga mata at halos hindi nya mai- mulat iyon. Parang pakiramdam nya sa kanyang sarili ay ngalay na ngalay na hindi maka galaw ang kanyang buong katawan. Kahit tila hirap sa kanyang kondisyon ay unti unti nyang iminulat ang kanyang mga mata.

Pakiramdam niya ay sinasadya siyang baliwalain ng bata. Bahagyang namula ang kanyang mga mata. Kaya sa huli ay umatras siya mula sa sasakyan at pilit na ngumiti. "It's okay. You guys go ahead." Pagkasabi niyon ay mabilis siyang tumalikod at naglakad pabalik sa villa. Natigilan naman ang lahat. Maging si Marikit ay bahagyang napataas ang kilay. 'Ano na naman ang drama nito?' bulong niya sa isip.

Napahawak ako sa batok ko at bahagyang hinaplos iyon ng ilang saglit bago tuluyang pumasok sa kwarto. Noong una ay hindi ko pa pinagtutuunan ng pansin ang mga nararamdaman ko, ngunit habang tumatagal ay hindi na ako makapanteng hindi malaman ang bagay na 'yon. Parati nalang pakiramdam ko sa kwartong ito, tuwing matutulog ako ay para bang may mga matang nakamasid sa akin, binabantayan ang pagtulog ko, ang malamig na hangin nayun na madalas na humampas sa akin na animo'y may mabilis na bagay ang dumaan sa likuran ko, sa gilid ko o sa harapan ko. Ang mainit na hiningang naramdaman ko sa likod ng batok ko. Lahat yun, lahat yun tandang tanda ko. Hindi yun nawala sa isip ko na pilit kong binabalew

Tumingin ako sa labas ng bintana — walang tao, walang kotse, pero pakiramdam ko may nakamasid sa amin. “Hindi ko alam…” mahina kong sagot. “…pero pakiramdam ko, unti-unti na tayong natutunton.”