Pangkamot Sa Likod Novels & Stories

Ocampo at parang hayuk sa laman na tinapunan s'ya ng tingin. Napaatras s'ya ng magsimula itong humakbang palapit sa kan'ya ngunit nasukol s'ya nito ng mabangga ang kan'yang likod sa pader at wala na s'yang mapupuntahan.

“Paano? Baka mapahamak ka pa. Iwan mo na lang ako dito.” Ngunit hawak nito ang kanyang kamay. Lumapit sila sa isang aparador na sa kanyang pagkamangha ay may lihim na daan, isang tagong lagusan na tila tunnel sa ilalim ng lupa. “Daan ito palabas patungong likod-bundok. Walang makakaalam ng pasukang ito maliban sa akin. Dito tayo dadaan. Dalahin mo lahat ng gamit mo.”

We are a lot older now and things are more developed. I heard him chuckled at saka tumayo para isabit sa hook ang towel na ginamit niya. Nasa likod ’yon ng pinto. Pinatay rin niya ang ilaw dahil bukas naman ang lampshade sa tabi ng kama. Tumabi siya sa akin at umakbay. Tahimik lang kaming nanood pero ang paghinga ko ay nag-iba. Being this close to him makes it hard for me to breathe.

Nasa 12 sila kaya kapag pinalibutan ay hindi talaga makikita. Nasa gate pa lang kami ng likod ng Gym pero nanginginig na ako at halos hindi na ako makahinga. Alam ko kung ano ang nasa likod ng Gym na ito. Dating swimming pool na may tubig pa din pero maraming palaka na. “Mga g*go kayoooo!” halos isigaw ko na pero walang magagawa ang pag sigaw ko.

"Damn it.!" "Putcha kaya pala hindi natin mahanap- hanap eh," si Phoenix. Isang hagdan ang nakita nilang pababa. Tama ang hinala n'ya, may basement sa ilalim ng sahig na kinauupoan n'ya kanina.

“I HAVE been confused many times but this is it. This is it, Pam!” “Anong ‘this is it’?” nagugulumihanang tanong ni Pamela kay Yuan nang balingan niya ito. Nakatingin ito sa isang puno na may mga nakaukit. Napukaw ang kaniyang atensiyon nang mapansin niya ang mga nakaukit sa mga puno—sa bandang ilalim ng mga iyon—na sa unang tingin ay hindi agad mapapansin ng ordinaryong mata dahil nga nasa bandang ilalim ng puno. Base sa pagkakaukit ay sobrang tagal na iyon. Sa malalaking puno ay puro ganoon ang makikita sa bandang ilalim ng mga iyon.

sigaw ng kambal bago nila binunot isa-isa ang kanilang mga mahahabang baril sa likod. Pinag-aaralan ko ang mabibilis nilang galaw sa likod ng mga mga kahoy. It has a human size. Tumitingkad ang kanilang balat kapag natatamaan ng sinag ng araw. They're skinny and I see how their beautiful feather hides on their back. They're not human, or lycan that belong in this generation.

sabi niya sabay talikod. Pagdating sa Villamor Manor, halos malaglag ang panga ko. Mansion kung mansion! Habang naglalakad kami sa hallway, hindi ko mapigilang mapatingin sa likod niya. Ang lapad ng balikat. Sarap yakapin mula sa likod habang nagluluto siya ng…. ah, teka, ako nga pala ang magluluto.

Ito siguro ang tinatawag niyang cabana. Maririnig din ang ingay ng tubig mula sa talon pero wala akong nakita. Maganda ang tanawin pero wala na doon ang konsentrasyon ko. Nasa kamay niyang nagsimulang naglulumikot sa loob ng damit ko. "Sa likod ng mataas na parteng yan, nandyan ang talon, sa baba naman ay ilog papunta na doon sa baba."

Hindi na nakita ni Pamela kung saan nagtungo ang dalawa kaya naman inis na inis siyang napaupo sa gilid ng kalsada. Aalis na sana siya nang may makita siyang isang lalaking naglalagay ng mga pinamili nito sa likod ng ford nito. Hindi niya na sana iyon pagtutuunan ng pansin kung hindi niya lang nakita na nahulog ng lalaki ang pitaka nito kasabay ng mga nilalagay nitong gamit sa likod ng sasakyan nito.