Makapal Novels & Stories

"Gusto mo ba ng kape? May thermos dinala si Manang Melba sa center console." "Huwag na, salamat. Baka lalo lang akong kabahan kapag uminom ako ng caffeine ngayon," pilit ang kaniyang ngiti, pero kitang-kita ko sa repleksyon ng salamin ang pagod sa kaniyang mga mata. "Kamusta 'yung signal jammer? Gumagana ba?"

At bakit para siyang multo na iniistorbo ang kapayapaan ng utak ko? Fucking* freaking emotion! Ugh!

"Mukang likas na malakas at mabilis kang kumilos Brayan, At alam mo din ang tungkol sa accupoint ng katawan ng tao Ito ang mga pinag dadaluyan ng Inerhiya papunta sa ibat ibang uri ng ating katawan, Na kahit anong lakas ng isang tao, kung maisasarado nito ang accupoint, Mahihirapan itong muli na magagamit agad ang kaniyang Lakas ng ating katawan, ikaw ay manghihina"

Bigla siyang tumayo at malakas akong sinipa sa sikmura. "Ang kapal ng mukha mong maging kamukha ko! Panahon na para bawiin ko ang mukhang ito, hindi ba?" Nakarinig ako ng nakakasukang tunog nang mabali ang ilong ko, dahilan para umikot ang aking paningin. Tumawa sila nang malakas; umaalingawngaw sa tenga ko. "Syempre peke yan! Walang tunay na ilong na mababali nang ganoon kadali. Nakakatawa ka!"

Mapusok at Marahas ang halik nito na halos di na ako makahinga kaya mas minabuti ko nalang na wag nalang man laban dahil mas lalo akong mahirapang huminga dahil sa ginagawa nito. " I'm sorry but I want you " Sabi nito sa gitna ng marahas na paghalik nito sa labi ko. Gusto kung itulak ito kaso hanggang sa utak ko lang lahat ang naipon na lakas ko. Ang kaninang marahas na halik nito ay naging kalmado hanggang sa nadala na rin ako at di ko namalayan gumaganti na ako sa halik nito. Napaka experto ng labi nito dahil ang bilis kong natoto sa bawat galaw ng dila nito sa loob ng bibig ko. Matagal na nagkalapat ang mga labi namin hanggang sa bumaba ang halik nito sa leeg ko , naalarma na iyong utak k

Kaagad siyang napaiwas ng tingin at mabilis ngunit tahimik na lumabas ng silid. Humigpit ang kapit niya sa regalong dala na ani mo'y mapupunit na dahil sa pagkakahawak niya. Nasapo niya ang dibd*b dahil sa mabilis na pagkabog niyon. Nasasaktan siya at hindi niya alam kung bakit.

Mayroong parte sa utak niya na nagsasabing huwag siyang tumuloy ngunit iwinaksi niya agad ito isip at humakbang papasok sa loob na isang malaking pagkakamaling ginawa niya. ---

masayang-masayag sabi ni Ephraim habang itinuturo pa ang mukha ko na parang nakakita ng isang himala. Dahil sa reaksyon niya, biglang napawi ang maliit na ngiti sa aking mga labi, saka ako mabilis na napasimangot nang husto. Itinago ko ang aking mukha sa likod ng hawak kong baso ng kape. Nakakainis talaga ang lalaking ito. Hindi man lang marunong makisama o magkunwaring walang nakita para hindi ako mapahiya.

Natawa akong bigla ng may pumasok na kapilyahan sa utak ko. Una, hinaplos ko muna ang likod ng ulo ni Heidi kaya nakita ko na pumikit ito, habang ang kanyang malaking k*****a ay mas lalong lumaki pa yata—ramdam ko ito sa tapat ng pusôn ko.

MIKAY Palingon-lingon ako sa paligid, dahil baka biglang sumulpot ang Damonyo ay malintikan pa ako. Hating-gabi na kasi kaya naman alam kong forda galit na naman siya once na malaman niyang ngayon lang ako nakauwi. Si Adam naman kasi sobrang daldal, hindi ko tuloy namalayan ang oras, pero still, sobrang laki ng naitulong niya sa akin. Yung brain capacity ko na two gigabytes lang, feeling ko nalagyan ng madaming laman. Sana lang talaga ay hindi ito maformat bukas, kasi madalas nag r-refresh ang braincells capacity ko eh.