Novel & Cerita Make It Happens

At least, sa ngayon, may kahit kaunting bagay siyang pwedeng gawin para makalimot—kahit sandali lang. PAGKABABA ni Mitch ng taxi, mabilis siyang naglakad papasok sa mall. Abala siya sa pag-iisip tungkol sa engagement party at kung paano niya ito maiiwasan. Dahil sa kawalan ng atensyon, hindi niya napansin ang lalaking nasa harapan niya, kaya bigla siyang nabunggo rito. "Aray!" Napaatras siya at hinimas ang kanyang noo. "Ang tigas ng likod mo, parang pader!"

Nang matapos sa pag-iimpake ay agad kong pinunasan ang tumutulong pawis mula sa noo ko. It's finally done. I need to live on my own and be independent in the future. Alam kong hindi ito magiging madali pero ganon naman lagi ang buhay, hindi ba? Kailangan mo munang mahirapan bago mo malasap ang tagumpay. At ipinapangako ko sa sarili ko na hindi ako susuko hangga’t hindi ko natutupad sa sarili ko ang mga bagay na ipinangako ko. The cowardly me of the past is dead!

Nakarating na ako sa aking condo at wala na akong oras para magpalit pa nang aking susuotin. Isa nalang, isa nalang talaga at maku-kompleto ko na ang aking paghi-higanti. Kinuha ko aking laptop at binuksan ito para kunin ang numero nang pang-huling target ko. Nang mahanap ko na ito ay kinuha ko rin ang aking cellphone at nag-iwan nang voice message sa kanya. “Alam mo na pag hindi ka pa magpakita. Madadamay talaga siya at wala ka nang magagawa,” sabi ko sa kabilang linya sabay pinindot ang send button.

reklamo nito Ang hirap naman nito. Kung hindi lang important ang pupuntahan namin sa Pilipinas mag papa iwan talaga ako at pupuntahan si Mama sa New York. " Ice magtiis ka muna, I promise you na matatapos din ang problema natin. " Hindi ko na talaga kayang itago pa ang lungkot sa puso ko. Tanging pag hikbi nalang ang nagawa ko. "Ate Hara, I hang up now our break time is almost done. Call me nalang if you need someone to talk"

Hindi ko na kailangan pang titigan ang makasalanan niyang mga mata para lang sundin niya ang iuutos ko Sa pamamagitan lamang ng isipan ko madali na lamang siyang biktimahin "Tumawid ka habang naka green, wag kang aalis sa gitna, magpabangga ka sa dadaan na mabilis na sasakyan, tumawid ka habang naka green, tumawid ka habang naka green, paparating na ang mabilis na sasakyan na iyong ikasasawi~" isang ritwal sa aking isipan at syempre isang BOOOOOOOOGGGGGGSSSSSHHHHHHHHHH~!!! Kumpulan ang mga tao sa gitna habang andito ako nakaupo pa rin at pinapanood lang sila tangina tignan mo nga naman~

Siya ang babaeng hindi ko na hahayaang mawala pa. ​Ang susunod na move ko? Simple lang. Ang maging parte ng bawat "small wins" ng buhay nila. Hindi ko na kailangan ng "kidnapping." Ang kailangan ko lang ay ang pagkakataon na ipakita sa kanila na narito na ako, hindi na aalis, at handang maging ama na matagal na nilang hinihintay.

May suspense sa mga ngiti ni Harlene, ang mga mata niya'y namamasyal sa paligid. "When 12 midnight came and the music fades away, the man or woman in front of you will gonna be your destiny. So exciting, right?" napapatili pa ito sa harapan, malawak ang ngiti niya habang kinukumbinsi ang mga naroon sa huling pasabog na ihinanda nila. "Let's start this, everyone. Good luck and have fun!"

Kung ano ang dapat na hakbang para sa magulo nilang ugnayan ni Jeselle. "I'm gonna make it right this time," pag-iisip niya sabay ngiti. ************************ A/N: Please comment your reactions. ❤

O itinadhana? Ngayon ay buo na ang desisyon ko na talagang i-push through itong prank na ito. Tutal mukhang may nagawang kababalaghan naman itong mokong na ito ay sasakyan ko nalang ang pagkakataong ito. Makakaganti na ako sa kasupladuhan niya! Supladong tao eh.

As usual poker face naman ang itsura niya pero wala akong pakialam. Isa siyang panaginip na hihilingin ko na huwag na akong magising. Miracle doesn't exist if you dont make a move. Nagplano ako para makasama ko siya at makasal kami. At heto ako ngayon ay nagtagumpay na.