Maling Akala In English นิยาย & เรื่องราว

Akala siguro nito ay napakaganda na nito sa ganoong hitsura, hindi lang nito alam na nagmumukha itong makamandag na ahas sa paningin niya. Humarap siya rito nang nakataas ang isang kilay at ipinagkrus pa niya ang dalawang braso sa kanyang dibdib. “Huwag mo nga akong matawag-tawag sa ganyang pangalan! Ngayon ko lang na-realize, kapag binibigkas mo ang salitang ‘yan ay nagmumukha kang ahas na makapal ang kaliskis at walang kahit na anumang gamot ang makapagpapagaling sa kamandag kung may matuklaw ka mang tao! Ang pangit ding pakinggan! Pati boses mo para na ring tunog ahas! Hindi kaya, dati ka talagang ahas at nagkatawang tao ka lang para maghasik ng kalandian at kasamaan?” wika niya sa mapang

“Wala naman tayong pinagsabihan na pupunta tayo dito ngayon, hindi ba?” Tumango si Cain. Si sir Angus naman napasipol sa pagkamangha at nagsalita, “Well, hindi nakakapagtaka. Hindi man katulad ng mga Alpuerto, hindi rin pangkaraniwang mga tao ang mga Malyari.” Huminga ng malalim si mama, inabot ang kamay ko at mariin ‘yong pinisil. “Pumasok na tayo.” Iyon nga ang ginawa namin.

Akala ni Leigh ay wala lang ‘yon ngunit nang dumikit iyon sa kanyang ilong ay bigla siyang nakaramdam nang kakaiba at habang tumatagal na nalalanghap niya iyon ay nakaramdam siya na unti-unting pagkahilo hanggang sa tuluyan na siyang nawalan ng malay. Ano na ba ‘tong nangyayari?

Sabi ng isa, “Mr. Si Wade, hindi siya marunong magsalita ng Malay.” "Nagsisinungaling siya," sabi ng isa pa. May sumigaw pa, “Talo siya. Malamang na hindi niya alam ang alpabetong Ingles, lalo na ang magsalita ng ibang wika. Huwag mo siyang hayaang umalis.”

Unang beses ko din siyang madinig magsalita ng slang english na aakalain mong american accent. "Ano sinasabi mo long ... este Martin?" tanong ni Ningning. Mukhang gets ko na ang ibig sabihin ni Martin. Ipinikit nito ang mga mata at nagpakawala ng buntong hininga, saka nagsalita nang medyo kalmado na ito. Unang beses kong nakita si Martin na ganito ka seryoso at galit talaga ito.

"Babe listen, I know malaki naging kasalanan sayo pero lahat 'yun pinagsisihan ko?" "Cael, hindi ganun kadali ang lahat alam mo 'yun. Hindi pa ako handa kaya please. Hayaan mo munang maghilom ang lahat

Para akong mababaliw sa mga ginagawa at pinaparamdam niya. “You’re so fucking wet, Malishka,” he whispered in a husky voice. Bigla akong natigilan. Agad kong naidilat ang mga mata ko. “Who’s Malishka?” Tinaasan ko siya ng kilay at tinulak kaya napahinto rin siya sa pagsipsip ng pagkababae ko. Hindi ko maitago ang inis sa mukha ko nang tawagin niya ako sa ibang pangalan.

Leche dez! Inirapan ko lang si hilaw para hindi niya akk mahalata na kinikilig. "Ewan ko sayo! Gagu!" Napansin ko pang nakangisi siya. "Gagu means yes..." wika pa niya. Bahala siya sa buhay niya! Magw-walk out na sana ako ng makarinih ako ng pagsinghap at til, kasabay nun ang malakas na kalabog. Mabilis akong napalingon sa harapan.

What if malakas masyado ang alon? "Hindi, maliban na lang kung magiging malikot ka" Tinampal ko agad ang d****b nya dahil pangisi-ngisi pa sya na parang naaliw sa kaba ko. "Don't scare me, damn it" asik ko na tinawanan nya lang. "Hey... Chill... Hindi ka malulunod, kasi sasagapin kita" Umirap ako at hindi na nagkomento. Maybe I have gone too far from my thoughts.

Singit ni Ace "Pwede ba Ace kita mo na nga nag-uusap malamang mag-kakilala." Na ha high blood na si M kaya inabutan ko sya ng isang slice ng cake para huminahon. Naisip ko lang parang baliktad kami ni Ace ng sitwasyon noon kasi sakin high blood si M noon at malambing kay Ace. Pero mas maganda naman siguro to diba? Kaysa sa awayin nya ko tulad noon. "Well my dear buti napansin mo!" Nagulat ako ng biglang sumulpot ang bata yong tyanak kahapon at tinanong yon. I mean yong weird na bata. Tumingin ako kay M pero para itong istatwa.