Maling Akala Novels & Stories

Parang dekada kaming hindi nagkita kahit pa nag uusap naman kami via video call. “Grabe na miss ka namin Maliyah, akalain mo yun, akala ko hindi ka, kakamiss I was wrong”. Maarteng litanya niya sa akin. Natawa ako sa mga sinabi niya. Alam ko it is his way ng paglalambing niya sa akin. Ganito ito madalas dinadaan sa mapang-asar na mga salita, pero ang totoo kabaliktaran yun.

i said awkward malamang "𝙤𝙝 𝙞 𝙨𝙚𝙚 𝙗𝙪𝙢𝙖𝙗𝙖 𝙖𝙣𝙜 𝙧𝙖𝙩𝙞𝙣𝙜𝙨 𝙣𝙜 𝙘𝙤𝙢𝙥𝙖𝙣𝙮 𝙣𝙞𝙮𝙤 𝙙𝙞𝙩𝙤 𝙨𝙖 𝙝𝙤𝙣𝙜𝙠𝙤𝙣𝙜 𝙩𝙝𝙖𝙩𝙨 𝙬𝙝𝙮 𝙞 𝙞𝙣𝙩𝙚𝙣𝙙𝙚𝙙 𝙩𝙤 𝙝𝙚𝙡𝙥 𝙢𝙖𝙡𝙖𝙠𝙞 𝙥𝙖 𝙣𝙖 𝙢𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙝𝙖𝙧𝙚𝙨 𝙣𝙜 𝙘𝙤𝙢𝙥𝙖𝙣𝙮 𝙣𝙖𝙢𝙞𝙣 𝙙𝙞𝙩𝙤 𝙖𝙣𝙙 𝙖𝙡𝙨𝙤 𝙙𝙖𝙝𝙞𝙡 𝙣𝙖𝙧𝙞𝙣 𝙨𝙖 𝙥𝙖𝙜𝙩𝙪𝙡𝙤𝙣𝙜 𝙣𝙞𝙮𝙤 𝙨𝙖𝙢𝙞𝙣 𝙣𝙤𝙤𝙣"mahabang sabi niya "𝙤𝙠𝙖𝙮 𝙩𝙝𝙚𝙣~"sabi ko

"Akala talaga ng maraming tao na ganyan, na akala mo kapag nasa kung saan na ang kinakatayuan namin ay malayo na kami sa inyo. "Sinasamba ang mga 'tulad ko, katulad ng sinabi mo. Pero wala tayong pinagkaiba. Lahat ng bagay ay may pangit na kalabasan, kaya 'wag magpakampante." Natigilan pa rin ako dahil sa tuluy-tuloy niyang pagsasalita sa wikang Tagalog, parang kanina lang ay English pa siya nang English.

aniya Anong akala nito kapag hindi s'ya nagpaalam ibig sabihin hindi na ako magaalala? "Gan'on? So, hindi pala ako nagalala sa 'yo dahil wala kang pasabi man lang! Baliw ka ba? Mas nagalala nga ako dahil wala akong alam!" ani ko at humakbang na paakyat ng hagdan patungo sa kwarto sumunod naman ito sa likod ko habang may sinasabi pero hindi ko na binigyan pansin. "Misis ko?"

Akala pa naman niya ay elegante ito pero kaya pa lang manampal. "Damn, it hurts!" atungal niya matapos maramdaman ang hapdi sa kanyang pisngi mula sa pagkakasampal nito, "Those are maniacs. Gusto ka nilang ikama," pag-amin niya. Bumakas ang gulat sa mga mata nito at bahagya pang napaatras. Akala niya ay magpapasalamat ito sa pagtulong niya matapos itong lumapit ngunit mariin siya nitong tiningnan.

Akala ko ay maaga-aga ako makararating dahil ang pagkain namin ay pang-merienda na pala. I ENJOY the food with Karina. I shared with her my thoughts, my problem and we started to have our dreams together. Akala ko ay wala ng katapusan ang lahat. Doon pala ako nagkamali. As long as there is a Bellevera that exists, my life will become hell.

And that's what I've thought. Akala ko ay okay na ang lahat. Ang akala ko ay makaka-alis na kami ng ligtas sa lugar na 'to ng walang napapahamak pero nag-ka-mali ako dahil sa i-kalawang palapag pala ay may nag-aabang sa amin na panibagong kalaban. *CLAP* *CLAP* *CLAP*

lakas-loob na singhal ni Mabelle rito. "Oh, really? Eh ikaw, anong tawag sa 'yo? Anghel? Alam nating pareho kung gaano ka karuming tao kaya 'wag kang magmalinis diyan! Malanding higad!" bwelta pa nito pabalik. "Bakit nagpakita ka pa? Ano bang gusto mong mangyari?"

Mas lalo yata akong hindi handa nung nakita ko na yung ano nya, "malaki kaya 'yon-" "What's malaki?" "Your dick-" agad ko na sabi pero natauhan na lang ako dahil sa binanggit ko na pangalan. "Y-our… y-our oh my ibaba mo na ako!" sigaw ko sa kanya dahil sa sobrang hiyang-hiya na talaga ako kaya tinakpan ko na lang ang mukha ko ng palad at mabuti naman na agad akong binaba ng dahan-dahan sa kama niya.

Akala ko pagkatapos nang pagninîîg naming iyun ay Akala ko makatulog na ako pero agad na namang nabuhay Ang init ulit sa katawan ko nang mag umpisa na Naman itong halikan ako. We did it for three times bago tuloyang nag pagupo sa antok, talagang di ko na kaya. ________________________________ Nang magising ay para akong nabangga nang isang truck, subrang sakit nang katawan ko pati ulo ko pero mas masakit talaga Ang gitna ko.