Malungkot Na Mukha 소설 & 이야기

Like it will break if I won't be fragile with it. I was left with no words to speak as I finally get to see his face. Mali ang haka-haka ng tao. Wala s'yang malaking peklat o kahit na ano sa mukha. Hindi totoo ang sabi nila na nasunog raw ang mukha n'ya noon at sa sobrang pangit n'ya ay mas ginusto n'ya na lang na magmaskara

Malditang tugon ko, hindi ko na napigilan ang naiinis na turan ko, naba-badtrip ako! Ilublub ko kaya ang mukha nito sa kumukulong mantika? Nang matanggalan man lang ng kaunting kakapalan sa mukha. Kapal e, kasing kapal ng kawaling nasa harap niya na bagay na bagay ihampas sa kanya.

“Bakit?” Bakit sinira ni Malcolm ang mukha ni Luna at pinilit siya na sumailalim sa plastic surgery? Ito ba ay dahil masyadong pangit ang mukha niya dati? Hindi kahit kailan naging pangit si Luna. Kahit na totoo man ito, mukha niya ito, at walang karapatan si Malcolm na sirain ito para gumawa ng bago! Hindi lang ‘yun, nagdusa pa ng sobra si Luna sa proseso ng plastic surgery!

malumanay na wika niya dito. Hindi ito agad nakatugon. Bagkus ay dumaan ang pagtataka sa mukha nito na para bang hindi pa lumilinaw ang isipang pinaglabo ng pagnanasa nila sa isa’t isa. Pero maya-maya pa ay tila binuhusan ng malamig na tubig ang ekspresyong dumaan sa mukha nito. Agad kumalat ang pamumula sa buong mukha at leeg nito.

Lumuhod ito upang makahara at mapantayan niya ako ng mabuti. Hindi mapagkakailang maganda ito kung wla lng ang maskara sa mukha nya. Maikli rin ang buhok niton parang paglalakeng gupit ang kulay itim nitong buhok na may kaguluhan. Hinawakan nya ang mukha ko, hinaplos nya ito na parang may pangungulila. Kita rin sa mata nito ang kalungkutan.

May malamig na tingin itong nakatitig sa kanya. Napakuyom sa sakit si Malleah, medyo namilipit siya. Basang-basa ng pawis ang kanyang chestnut na buhok, at kahit ang kanyang likas na kaakit-akit na mukha ay napapangit dahil sa tindi ng kirot. Napakapit siya sa kanyang dibdib at tiyan—isang likas na reaksyon ng isang karaniwang tao na hindi sanay sa labanan.

napatango nalang ako kahit Hindi nya Naman ako sinulyapan. Malaya akong nakatitig sa Mukha nya nang Hindi naiilang, ngayon ko lang sya natitigan nang malapitan. Ang nakamamangha nyang nose line na proud na proud, mas tumangos ito dahil naka side view sya sakin. Ang mga labi na parang nang aakit lagi dahil sa natural na pinkish nitong kulay, I wonder Kung ilang labi naba Ang nakatikim dito.

Maamo kasi ang mukha nito na kinapapalooban ng mala-diyamanteng mata, matangos na ilong ay ang manipis nitong labi na kapag ngumingiti ay makikita ang pantay-pantay nitong mga ngipin at ang malalalim nitong biloy sa magkabilang pisngi. At ang kaguwapuhan nito ay hindi lamang nagtatapos sa mukha nito, malapat din kasi ang katawan nito at napatunayan niyang ang sarap-sarap nitong sandalan. Pagkatapos ay maganda pa ang height nito, tantiya niya ay nasa anim na talampakan din ito. "Nandito na tayo."

Mukha siyang problemado. Natulala na pala ako sa kawalan, hindi ko man lang 'yon namamalayan. Pasensya naman, ikaw kaya makipaglaban sa kamukha mo, mag analisa ng nakakasira sa ulong tula, muntik nang makakain ng daga at masaksak sa puso, tingnan natin kung kakayanin mo. Hindi ko na naisatinig ang mga salitang 'yon dahil wala na akong lakas makipag argumento. Pagod na ang katawan at utak ko sa mga pangyayaring kinaharap ko.

Hindi kase iyon kuku ng isang pulubi o taong grasa. Nagulat si Ruben ng madatnan ang babae at ang doctor. nagulat siya sa pangit na mukh n babae. may malaking peklat ito sa mukha na tila nasunog o pinaso ng plantsa parang ganun dahil parang pahugis plantsa kase ang peklat na parang medyo kakahilom pa lang. Yung ibang gilid ng sugat nito ay nagkakaroon na ng kelloids.