Malungkot Na Tula Novels & Stories

"Napapaisip nananaganip Baka sakaling tayo sa huli Ayaw silipin na alanganin Nagpapaniwalang 'di natin masabi... Ang plano sa 'tin ng tadhana Ba't ba parang may pag-asa Klarong wala kaso baka~" I frown at the lyrics. But the music sound so relaxing yet so lonely. "Kaya ang hirap kalabanin ng tadhana eh." Komento ko habang patuloy na nakikinig sa musika. "Ang plano sa 'tin ng tadhana

Muling nagsalita ang nilalang na nasa aking likuran. "Aminin mo na lamang sa sarili mo na hindi mo kaya ng mag-isa...aminin mo na lamang sa sarili mo na mahina ka....napakahina mo at kahit kailan hindi ka ng mabubuhay ng walang natatanggap na tulo-- "

mapapanindigan ko ba tong tulog tulugan acting nato? Well....goodluck to me..... Naramdaman ko yung pagbaba ng kama...at alam kong nasa kama narin sya.... oh plss....calm down..... Narinig kong napabuntong hininga sya.. "Sht...this is torture to me..damn it" rinig kong sabi nya.... torture....at bakit naman sya na totorture dba... Narinig kong napamura ulit sya kasunod ang isang malalim na buntong hininga na para bang hirap na hirap syang pakawalan yun...

"PUTA KANG MALAS KA!" Isang sampal. Sunod-sunod. Wala akong oras para makaiwas. Sumabog ang tenga ko. Ang pisngi ko, parang tinuklap ang balat. Parang nagdilim ang paningin ko. Parang ang buong katawan ko ay nilunod ng apoy. Hinila niya ako palapit. Kinwelyuhan. Parang wala akong kwenta. Parang basura lang akong pinulot sa daan.

“I just want to help you! Mukhang malakas kasi yung pagkakabagsak mo eh.” “Palusot ka pa ahhh kabayo ka!” Naputol ang panenermon ko kay Rocco nang biglang kumulog nang malakas. Kung minamalas ka nga naman talaga oh! Wala na ngang ilaw, ang lakas na ng ulan at hangin tapos ngayon ay dumadagdag pa yung kulog. May mas isasama pa ba tong gabi na to? Bakit parang pinaparusahan ako ngayon ng tadhana?!