Novel & Cerita Halimbawa Ng Malayang Tula

halos malakas lang sa normal ang tinig ng bata. Nakaramdam ng hindi magandang kutob si Dhalia, halos pigil na ang paghinga nito. Tila pinupukpuk na rin ng martilyo ang ulo niya, kaya para makaramdam siya ng kirot at pamamanhid. Tila may dumagan na mabigat na bagay sa dibdib niya ng mapag-alaman niyang tama ang hinala niya. "A-ang Papa m-mo ba a-ng may g-gawa nito, anak?"nanginging at puno ng pagkasuklam ang tinig ni Dhalia.

At Mula pagkabata Hanggang sa nag dalaga ay nakaukit na sa kanyang pagkatao Ang salitang Siya ay bunga nang Maling Pag-ibig " Pinunasan ko Ang isang butil nang luha na kusang tumakas sa aking mga mata pagkatapos Kong mag kwento sa mga bata, I'm a volunteer sa isang orphanage at tuwing weekends ay pumopunta kami rito upang bigyan Sila nang supplies at mag bigay aliw gaya nang pagkukwento ko kanina.

Mas lalo siyang kinabahan at halos manginig ang mga kamay. Sa harap niya ay ang malawak na tabing-dagat, halos mapuno ng dilim ang tanawin ngunit litaw na litaw ang kumikinang na hampas ng alon sa ilalim ng malamlam na liwanag ng buwan. Ang puting bula ng alon ay tila pilak na kumikislap sa kadiliman, at ang tunog ng pagbugso nito sa baybayin ay parang dagundong na paulit-ulit, nakabibingi ngunit may kakaibang katahimikan.

Sa aking alaala Lalo sa pagkain At pag seafoods pa ang ulam [chorus] Pero wag mag-alala Di na kita gagambalain Dahil sa iyong tahong Ang tiyan ko’y nasira Tanging hiling ko sa ‘yo Ang tahong mo ay hugasan Lagi mong ingatan Nang walang magreklamo sa iyo May pakending kending pa ito ng kaniyang balakang at pwetan, habang kumakanta at naghahalo ng ginisang tahong. Kapag seafoods aking ulam At lalo na ito’y hilaw Parang nasa tabi ko lang ikaw Amoy mo’y naiiwan Palagi ka, darling Sa aking alaala Lalo sa pagkain At nakikita ka sa ulam [repeat chorus] La la la la la la Tahong na pula la la La la la la la la Kaya pala pula la la May red tide na dala la la

At kung sakaling dumating ang sandali na ako’y mapagod, at ang mga salita ay tila nawawala sa aking isipan, aalalahanin ko ang inyong pagtanggap, at doon ako muling magsisimula. Dahil ang tula, tulad ng buhay, ay hindi laging tapos sa huling taludtod, ito ay nagpapatuloy sa pagitan ng mga alaala, at sa puso ng mga taong patuloy na bumabasa. Kaya ito ang aking tula hindi lamang para sa ngayon, kundi para sa lahat ng bukas na darating,

Tila buhay ko’y nawawalan ng pag-asa Mundo ko’y umiikot sa apat na sulok ng silid Tanging karamay, isang munting makinilya Kaulayaw sa kalungkutan, Itong aking munting Talento. Sa mundo ng mga tula, kalungkuta’y napapawi Tanging pangarap ay masilayan ang mundo Ngunit sadyang ipinagkait sa kaawa-awang nilalang “Saglit na huminto sa pagtipa ang aking mga daliri mula sa makinilya ng marinig ko ang pagbukas-sara ng pintuan.

Naengganyo siyang mahiga sa duyan lalo oa nga't napaka-presko ng hangin na nagmumula sa bintana. At kahit tirik na ang araw, malamig pa rin ang hangin na humahalik sa balat ni Malaya. Mula rin sa kinahihigaan ng dalaga, kitang-kita niya ang malawak na taniman ng mangga.

Maputi at malambot na animo’y bulak Puwede ring cotton candy, marshmallow, at icing ng cake. Sinarado ko ang aking cell phone (‘yong ibinigay ni Fabio noong huling kaarawan ko) at isinantabi ito. Ang pangit ng nagawa kong tula tungkol sa ulap. Bigla na lang kasi itong sumulpot sa aking utak habang nagpapahinga sa lilim ng kahoy. Napabuntonghininga ako at pinagmasdan ang ulap.

Unti-unting umalingawngaw ang mga tinig, hindi na sigaw ng sakit, kun'di halakhak ng tuwa. “Malaya na tayo…” “Tapos na… tapos na ang lahat…” Ang ilan ay napaluhod sa lupa, ang iba’y nagyakapan, habang ang iba nama’y tumingala sa kalangitan na ngayo’y nagliliwanag sa kakaibang ganda.

Nasa isang isla si Alex. Lush ang paligid—ang mga puno ng palm ay nagsasayaw sa hangin habang ang alon sa baybayin ay malumanay na umaabot sa buhangin. Ang araw ay nagtatago sa likod ng mga ulap, nagbabalot ng kalangitan ng malambot na lilim ng dilaw at kahel. Nararamdaman ni Alex ang mainit na hangin sa kanyang balat, at ang tunog ng mga alon na sumasalubong sa pampang ay may kasamang mga huni ng ibon. Nasa isang lugar siya ng kapayapaan, kung saan ang lahat ng kabalisahan ay nawawala.