Malungkot Na Tula Novels & Stories

Mabagal ang lakad ni Sol pauwi, halatang pagod na pagod at mabigat ang bawat hakbang. “Grabe… ganito pala kahirap, parang bugbog-sarado ang katawan ko, gusto ko na lang humilata,” bulong niya habang naglalakad sa madilim na kalsada. Biglang nag-brownout at napatigil siya. Lumamig ang paligid at tuluyang nabalot ng dilim ang daan. Humigpit ang hawak niya sa bag habang sinusubukang pakalmahin ang sarili sa kaba.

"Hala anong nangyari bakit bigla tong naging ganito na naman ang amo niya.magbo volt in naman ba ito sa pagkahalimaw.." Ano bang sinabi niya sa tula. Mabilis talaga siya gumawa ng tula at kapag binabasa nya ang kahit ano sa english ay naiintindihan naman niya. Hirap lang talaga siyang magsalita at medyo hirap maka gets ng salita kapag naririnig ng mabilis. Natataranta kase siya nagsimula iyon ng ano.. ng .. hahayst!

F*ck! "Oh, damn it!" malutong nitong mura na may halo pang ungol. Muli, sa pangalawang pagkakataon nilabasan ulit ito. Tumayo agad ako at inalalayan ito. Pinagdikit ko ang noo namin.

Madaling ma-distract ang isang tao dahil sa malalambot na kumot, bulaklak, at meryenda. Bumalik ako at kumuha ng isa sa mga sample na natikman ko na pero hindi napansin ng mabait na lalaki na nandito na ulit ako o wala siyang pakialam. Lahat ng mga taong namimigay ng sample ay puno ng ngiti. Isa ba itong kulto at ganito lang ba nila ka-s******n ang mga tao?

Magagawa ko rin ang paggawa ng tula nang masaya ang pakiramdam ko. "Salamat sa biyayang, biyayang hindi matutumbasa, Ang magkaroon ng asawa at mga anak, Na lubos kong ikinagagalak, Sana'y hindi ito mawasak." Napansin kong papasok na si Youtan kaya napahinto ako sa pagtutula. Pumasok ang hangin sa bintana dahilan na bigla akong nakaramdam ng lamig.

ngunit ganun na lang ang aking gulat ng makitang puro pasa ang aking dibdib at leeg "waaaahhhhh bakit andami kong pasa hindi naman ako binugbog ni voughn eh sinispsip lang naman niya ito" hindi naman ito masakit kaya binaliwa ko na lang ito at naligo na. nang matapos ay nagtapis ako ng tuwalya at lumabas. habang nagpupunas ako ay may biglang pumasok "oh hija gising kana pala itatanong ko sana kung ikaw ba ang magluluto ng alm-- ay juskooo" biglang gulat ni aling tessa

Sinubukan kong gumalaw para makaalis sa malaking kahoy na nakadagan sa aking dibdib pero sa kamalasan lalong gumuho pa ang ibang parte nito. Syet! Mura kung pagd***g. Hindi ito ang klase ng gusto kong kamatayan, hinayaan mo akong makatakas sa sunog siguro naman makakatakas din ako sa pagkakaipit dito.. Argh!! Ang kirot na ng aking paa! Sana may magawi naman rito! Lord, please help me this time. Promise itatama ko ang aking pagkakamali makaligtas lang ako rito! Dasal ko na d***g. Jusko! Mukha yatang walang magagawi rito dahil tahimik ang buong floor.

Nang may isang lalaki na pumasok naka barong panga “katulad ng mga alon sa dagat ay hindi kumukupas ang pag-ibig ko saiyo, aking irog ko ay sagutin mo ako. Katulad ng ibon sa himpapawid hindi titigil ang pagkumpas ng aking pakpak para ikaw lamang ay mapuntahan at aking masilaya--” "Tigil" sigaw ko at tumigil nmn siya habang nakatingin sakin "Ano kaba? nanliligaw kaba? Kung hinahanap mo nililigawan mo wala dito!!!, hindi poetry competition ang pinuntahan mo hah! Kundi entertainment kundi kanta at sayaw pati pag arte hinahanap namin hindi yung lintik na mag tula² ka dyan." inis Kong sabi

Kabanata 95 – Gulat Huminga nang malalim si Martin Acosta habang nasa tapat ng pintuan. Halos ilang segundo siyang hindi makagalaw, pinipilit ang sarili na pakalmahin ang puso niyang may kung anong kaba—o marahil, pagtataka. Isinandal niya ang palad sa malamig na kahoy ng pinto, saka dahan-dahang itinulak iyon. Isa lang ang gusto niyang malaman: Anong klaseng tao ang kayang magpalambing kay Martina nang gano’n lang kadali?

mali ang halikan pala ako may mga naging nobyo ngunit never ko pang naranasan ang mahalikan hindi ko alam kung bakit hindi naman ako pangit at at lalo namang hindi mabaho ang aking hininga! "open your mouth"malambing nitong bulong. hindi ko maintindihan ang sarili ngunit ko sana lamang sumunod ang aking katawan sa kanya ikinawit ko ang aking mga kamay sa kanyang leeg at ibunuka ang aking bibig