Novel & Cerita Malungkot Na Tula

“You belong to the trash!” Malakas na singhap ang kumawala sa akin nang ibuhos ni Tita sa ulo ko ang isang balde ng marumi at bumubulang tubig na siyang ginagamit ko sa paglilinis ng kotse. Sobrang lamig no’n kaya mabilis na nanginig ang buong katawan ko. Hindi pa nakatulong ang malamig na simoy ng hangin dahil madaling araw na. Tuloy-tuloy ang pagbagsak ng luha sa mga mata ko at mas lalo pang lumakas ang aking hagulgol.

“Paglihis ng patutunguhan, Tulad ng malayang pag-agos. Dala ng pagbabalik, Ang panibagong yugto.” Mga katagang tulad ng nagdaang mga tula ay nakaukit din sa sanga. Mariin siyang napapikit sa nabasa, nahihinuha ang hindi magandang mangyayari. Ang mga bugtong na ito ay batid niyang mga palatandaan. Walang ano-ano’y hinablot nito ang isang kuwaderno at ang plumang nasa harapan ng mga nakasalansang libro.

"Kakantahan ko po kayo, pero dapat bumili kayo ng ice cream na tinda namin dito. Masarap po 'tong ice cream naming tinda, malamig," sigaw niya. Nagtawanan ang mga taong dumadaan at ang iba ay napatigil pa. Mayamaya ay nag-umpisa na siya magtipa ng gitara.. Song : Tuloy Pa Rin By : Neocolours Sa wari ko'y lumipas na'ng kadiliman ng araw Dahan-dahan pang gumigising at ngayo'y babawi na

"Oy, bakit nakabusangot ka na naman?" Napahinto sa paglalakad si Malia sa pamilyar na tinig. Si Monet. S********p ng softdrinks na nakalagay sa plastic. Tuluyan na itong nakalapit sa kaniya. Hindi pa rin mawala-wala ang kulot ng kilay niya at maging ang nguso na puwede nang sabitan ng kaldero.

Ano ba kase ang nangyari sa paligid ko? Ngunit sa kabila ng mga katanungang iyon, ang aking kasalukuyang kaligayahan at excitement para sa aming pamilya ay hindi nawala. Kasama si Thav, naramdaman kong walang pagsubok ang hindi namin malalampasan. Sa kabila ng mga lihim at mga panganib na bumabalot sa aming buhay, kami ay magkasama at handang harapin ang anuman ang darating. Lalim nun pwede na ako gumawa ng tula. Napagtanto ko rin na gumagaling ako sa wikang Tagalog yung medyo malalim siya. Sanaol diba? Ganito pala ako kapag buntis.

malungkot na bigkas ko wait-- malungkot? ako? ano ba namang puso to iba ang tibok... para bang tunog ay sad sad sad sad sad sad sad sad "She's probably busy bro~" sabi ni machete sabay tapik ng dahan dahan sa balikat ko "Ahh tangina sinasayang ko lang oras ko sa cellphone na to eh pwede ko naman siyang kausapin gamit ang isip ko!" "Calci boi~ Noooo!" biglang sulpot ni Mary sa likuran namin

--- --- --- --- Napaluha ako. --- --- --- --- Dahil tama siya. --- --- --- --- Galit ako. --- --- --- --- Pero mas nangingibabaw ang sakit. --- --- --- --- "Anak..." --- --- --- --- "Patawad." --- --- --- --- Tahimik ang lahat. --- --- --- --- --- "Pero may isang bagay kang dapat malaman." --- --- --- --- "Ang pagkawala ko..." --- --- --- --- "Ang pagkawala ni Amara..."

May naapakan akong malambot na bagay, dahilan para gumuho iyun at mahulog ako sa loob ng butas. Sumasakit ang buong katawan ko.. Lalo na ang ulo ko. Ramdam ko rin na nahihilo ako at parang pipikit ng wala sa oras. May likidong dumadaloy sa noo ko na nakakapag bigay ng kunting kiliti sa akin. Bibigay ata ang mga mata ko.. “ Ma...M-Mali-yah...— ” Huling lumabas sa bibig ko...at tuloyan ng nawalan ng malay.

Tumatalikod ito sa amin at bigla na naman itong haharap na naguguluhan. "Mawalang galang na po ha, pero wala naman akong nakikitang masama na magkasama sila sa lugar namin." Sabat naman ni Malou sa usapan. Nanatili pa rin akong tahimik. Nag-iisip nang magandang idadahilan kung bakit ako nagsisinungaling. "Shut up! I'm not talking to you!" Bulyaw pa na wika nito kay Malou. Imbes na matakot si Malou sa inasta ni ninang ay kinunotan lamang ito ng huli.

naka ngiting wika ko " Mabuti naman kung ganun Lalo na at puno ng mayayaman ang Unibersidad na pinapasukan mo pansamantala sa estado ng buhay natin ay baka maliitin kanila. pag tulungan ganun Hindi pa naman lahat ng mayayaman ay mabait mas madami pa din ang matapobre at mapag mataas." "Wag kang mag alala, Pa hindi ko hahayaang mangyari yun saka pinalaki niyo kaming dapat ipagmalaki hindi para maliitin ng kung sino lang."naka ngiting turan ko rito