Mama Gila

They said the boarding schools are a training ground for the best students but they also said it was a deep quagmire for students who forgot what their motives were. But, who told the seniors that the junior girls were their servants? Who brought up referring to juniors as fags? Who said the 'journey of no return' was fun? Who claimed that 10 minutes was enough for mealtimes? Who said siestas' were opportunities for punishments? "Come you junior girl, why did you walk past the front of your seniors' classroom" "Senior I..." "Go down low" And so another junior girl gets into a day's worth of troubles.

Don Arturo a.k.a. 'Godfather', the infamous mercenary of all times. Contracted by bosses to eliminate their opponents like chess pieces all over the world. Not until he decided to retire and left a legacy behind to bloom someday when the rightful heir comes to replace him in his throne. However due to corrupted politics, unfairly judgments in the court of law, forgery, and unstoppable horrifying crimes which happened in the society as years passed by, he formed a league in a restricted island and trained children he picked in streets in exchange of becoming a living, killing machine. He taught these children to fight and plan to execute bad people someday.

J'ai été choisie pour être la fiancée de Lorenzo, l'héritier de la Mafia. Mais lors d'un gala familial, Lorenzo a été ouvertement courtisé par Chiara, la fille d'un marchand d'armes. Chiara n'était pas comme les autres débutantes respectueuses des règles. Elle a filé à toute allure dans les rues au volant d'une voiture de sport modifiée, a utilisé un couteau de combat de qualité militaire pour couper ses cigares et a bu le whisky le plus âpre, pur. Il y avait en elle une sauvagerie indomptée, un feu dont Lorenzo n'a pas pu détourner le regard. Il s'est plaint auprès des anciens de la famille : « Comment une femme pareille pourrait-elle être notre Madre et diriger toute cette famille ? » Ses paroles ont dégouliné de mépris pour son imprudence, et pourtant ses yeux sont restés rivés sur elle, suivant chacun de ses gestes tandis qu'elle levait son verre. Puis, le jour de l'anniversaire de Lorenzo, il a annoncé son intention de faire de Chiara sa maîtresse. Chiara a refusé : « Les femmes de ma famille sont des épouses, jamais des maîtresses. Et le cœur de mon mari doit n'appartenir qu'à moi. » Lorenzo est venu me voir, la voix hésitante. « Alessia, ce n'est qu'un titre. J'ai besoin que tu le lui cèdes. S'il te plaît ? Elle ne comprend pas les traditions de notre famille et elle a fait tout un scandale à propos de m'épouser. Il faut simplement l'apaiser pour l'instant. Même si elle m'épouse, c'est toi qui continueras à gérer les affaires de la famille. » Alors que je me tenais là à essayer ma robe de mariée, une perle de cristal acérée sur le corsage m'a percé le doigt. Une seule goutte de sang s'est épanouie sur le satin d'un blanc immaculé. La robe a été ruinée, mais le mariage a eu lieu malgré tout. Si je ne pouvais pas être l'épouse de l'héritier, je suis devenue la femme du Don.

Ang ampon ng aking ama ay ikinulong lamang sa masikip na storage closet nang halos labinlimang minuto, ngunit tinalian niya ako at itinapon sa loob bilang parusa. Tinakpan pa niya ang ventilation gamit ang mga tuwalya. "Bilang nakatatandang kapatid ni Wendy, kung hindi mo siya kayang alagaan, marapat lamang na maranasan mo rin ang takot na naramdaman niya,” seryoso niyang sabi. Alam niyang may claustrophobia ako, ngunit ang aking mga desperadong pakiusap, ang aking matinding takot, ay sinagot lang ng malupit na sermon. "Magsilbi sana itong aral sayo para maging mabuting kapatid." Nang tuluyang lamunin ng kadiliman ang huling hibla ng liwanag, nakakaawa akong nagpumiglas. Isang linggo ang lumipas bago muling naalala ng aking ama na may anak pa siyang nakakulong at nagpasya siyang tapusin na ang aking parusa. "Sana'y naging magandang aral sa iyo ang isang linggong ito, Jennifer. Kung mangyayari pa ito muli, hindi ka na pwedeng manatili sa bahay na ito." Ngunit kailanman ay hindi niya malalaman na matagal ko nang nalanghap ang aking huling hininga sa nakakasulasok na silid na iyon. Sa kadiliman, unti-unti nang nabubulok ang aking katawan.

Larut malam, aku berbaring di kursi taman dan membuka lebar kakiku dan memuaskan diriku, sambil memandang pria berotot setinggi dua meter. Aku tahu dia sedang melihatku dan juga tahu aku sedang melakukan hal yang sangat gila. Namun, sensasi ini malah membuatku tertantang. Membuatku kehilangan kemampuan untuk berpikir. Semakin aku menikmatinya, semakin haus rasanya dan semakin sulit untuk berhenti.

Tiga bersaudara Keluarga Satria, yang selama ini menganggap aku berharga di hidup mereka, justru tidak ada di sampingku saat aku tersiksa oleh tumor otak ganas. Dokter mengatakan prosedur operasi bisa menyebabkan hilang ingatan. Aku yang tidak ingin melupakan mereka, langsung menelepon dan memohon bantuan. Namun yang kudapat justru makian tanpa ampun. “Diana, hari ini ulang tahun Santi. Bisakah kamu berhenti membuat masalah?” Aku menahan sakit hingga pingsan. Saat sadar di rumah sakit, aku melihat pesan dari Santi di ponselku. [Diana, para kakak memberiku tiga jimat keselamatan untuk melindungiku.] Di foto itu, jelas terlihat jimat-jimat yang dulu kudapatkan dengan cara bersujud selangkah demi selangkah, berlutut di tengah hujan selama tujuh jam. Semua itu kulakukan demi keselamatan tiga bersaudara tersebut. Saat itu juga aku benar-benar menyerah. Aku pergi seorang diri ke luar negeri untuk menjalani operasi dan memilih melupakan mereka. Hingga suatu hari, aku melihat tiga pria asing berlutut di depan rumahku, memohon maaf dengan gila-gilaan.

Dikecewakan sang papa, dikhianati sahabat, dan diselingkuhi tunangan, membuat hati Dea begitu sakit dan hancur. Hal itu membuat dirinya memilih untuk tinggal bersama mamanya. Sayangnya di rumah sang mama, Dea hendak dilecehkan oleh papa tirinya. Beruntung ada Bian—kakak angkat sekaligus CEO tampan yang berhasil menolongnya. Sejak kejadian itu Dea tidak lagi percaya cinta. Ia memilih untuk tetap sendiri. Namun sebuah kesalahpahaman memaksa Dea untuk menikah dengan Bian. Dapatkah Dea menjalani rumah tangga tanpa rasa cinta? Akankah ia kembali membuka hati untuk Bian yang sejak dulu memendam perasaan kepadanya? Follow IG author kuy .... @richmama23_

Warning : Bacaan 21+ Karena keterbatasan biaya operasi sang Mama, Aurora terpaksa menerima tawaran gila dari Papa sahabatnya untuk menjalin hubungan terlarang bersama pria itu. Rasa keterpaksaan itu berubah menjadi rasa kecanduan akan sentuhan panas Leo. Hubungan terlarang mereka menimbulkan rasa yang tidak seharusnya hadir di antara keduanya. "Ini gila, Aurora. Saya tidak bisa melepaskanmu. Selamanya kamu akan terus menjadi milik saya, walaupun dunia menentang hubungan kita." ~Leo Charles Frederick~ Akankah cinta yang melanggar batas itu bisa membuat mereka terus bersama, atau justru menjadi awal kehancuran keduanya?

Menikah dengan seorang pria tampan, kaya raya, dan sopan, ternyata bukanlah jaminan kebahagiaan untuk Arini .Terlebih, sang suami semakin posesif dan melarangnya keluar rumah. Akankah Arini bertahan atau justru menjadi curiga bila suaminya itu mungkin saja menyembunyikan rahasia darinya?

Maya seorang TKI asal Hongkong pulang kampung. Saat pulang itu, ternyata bertepatan dengan hari pernikahan adiknya, Sarah. Betapa kagetnya dia ternyata iparnya itu adalah kekasihnya sendiri, Agung. Maya marah besar. Apalagi keluarganya seakan mendukung pernikahan itu. Usut punya usut ternyata disebabkan Maya bukan anak kandung ayahnya, Sutrisno. Bahkan Maya akhirnya diusir dari rumah yang dibangunnya sendiri dari uang kirimannya sebagai TKI. Ibunya tidak bisa berbuat apa-apa untuk mencegah kepergiannya. Sayang, nasib tragis tetap berpihak pada Maya. Saat ia merantau ke ibukota, tasnya dicopet dan barang bawaannya entah kemana. Bagaimana nasib Maya selanjutnya? Hidup di ibukota tanpa sepeser uang pun, tanpa ada orang yang ia kenal, bahkan tanpa sehelai baju kecuali yang ia kenakan.