Novel & Cerita Mangkukulam In The Philippines

Parang isang laro na walang panalo maliban sa pagsuko. “Hindi ko kailangan ng oo mo ngayon,” dagdag ni Miguel, halos isang bulong sa tainga niya. “Ngunit sa oras na mapansin mo—hindi mo na mapipigilan ang sarili mong mapalapit.”

kunwari ay excited nitong tanong, tumungin pa ito sa likuran namin na para bang makikita nito ang mga napamili namin. "Pinadeliver ko na lang sa bahay." paliwanag ko naman dito. "Ahhh... ga...ganoon ba." nagrattle pa ito habang sinasabi ang bagay na iyon. We decided to watch a movie dahil maaga pa naman para mag lunch, hinayaan namin na si Caleb ang mamili ng movie at ang napili nga nito ay ang palabas na Coco. It's about a boy named Miguel who wants to be a musician, but his family forbid him. May ginawa si Miguel na naging dahilan para makarating siya sa lugar ng mga patay kung saan nakita niya ang kanyang mga ninuno.

Masakit sa paa ang ginawa naming pag-akyat sa bundok pero sulit pa rin dahil sa mga nakita naming magagandang tanawin at mga kwento ni Kuya Roly na mahalagang history ng Cordillera Region. Inimbita kami ni Kuya Roly sa bahay nila na makicelebrate sa birthday ng kanyang bunsong anak na 3 years old na. Sumama naman kami sa kanya at nang makarating na kami doon ay may naabutan pa kaming dalawang lalake na pinapalo ng patpat ang walang buhay nang manok at tila pinapatulo pa ang dugo nito. "Pinikpikan ang tawag dyan, Mirae." Nakangiting sabi sa akin ni Kuya Roly nang mapansin niyang napatingin kami ni Selah sa ginagawa nung dalawang lalake sa manok.

And who the hell care? But then Ken is an artist. Miyembro nga siya ng Artistic Collective Guilds in the Philippines. May sariing private museum, kaya kahit para sa iba, para sa akin ay hindi mahalaga, para sa kaniya ay precious ito at napakahalaga.

"Maganda yun si Cleo, pero yung dalawang kambal niya mga pangit. Actually meron pa kaming dalawang kapatid na kambal din, nasa states si Kulog at Mangangaso." Kulog at Mangangaso? "Thunder at Hunter, yun bie." Bie mo mukha mo. Pauso ka. Gusto ko syang barahin pero di ko magawa dahil mukhang totoo naman syang mabait. "Sa aming lahat na lalaki ako lang ang gwapo." Tinuro niya ang mukha niya. "Kita mo ang mukhang 'to?" Hindi pa rin ako nagkomento.

sagot naman ng malokong asawa niya sabay higa sa tabi niya. Sinamaan niya ito ng tingin. "Bakit? Sabi ba may mga mangkukulam doon?" "Sabi sa kwento, iyong mga eksperto. Doon daw nakatira ang mga Shaman." "Shaman?" Interesado siya kaya tumagilid siya paharap dito. "Warlock or witches, mangkukulam o albularyo sa Pilipino," paglinaw nito.

Ang Nokal o ang tinatawag na North of Kalayaan. They offer cocktails by some of Manila's top bartenders, unique music, and a vast variety of local beers. Ang pinakapaborito raw ng ilang customer rito ay ang must-order na Kampai Highball which has Suntory Kukobin Whisky, soda, and optional flavors. Meron din silang American Pie, which has whisky, apple and cinnamon, lemon and soda.

Sagot ko. Tumahimik naman kami sa pagsasalita nang dumating sa bahay si Kuya Karding. "Ama, Ina, nais kong malaman ninyo ang balita na nakalap ko sa mga guardia sibil." Panimula niya, "Ang Gobernador ng Pampanga ay nagpatupad na raw ng Polo y servicio sa mga kalalakihan. Ipadadala na raw ang mga ito sa Ilocos ngayong linggo at sila'y magmimina ng ginto doon sa loob ng apat na pung araw."

Muli ay nagsimulang magsituluan ang pawis niya mula sa kan'yang noo habang walang kurap na nakikipagtitigan sa ngayo’y kaharap na niyang kulay berdeng kaibigan ni Dulce. Maayos itong nakapulupot sa isang baging at ang kabuuan nito’y hawig ng hinog na dayap, may iilang mga pula at puting patse sa paligid ng likuran nito. Ang mga mata’y tila mga matatalim na hugis ng pangil. Sa tingin pa lamang ay mahihinuhang ito ang tanyag na ahas sa kagubatan ng Pilipinas, ang Trimeresurus flavomaculatus o mas kilala bilang ang Philippine pit viper. Siyang isa sa mga pinakamakamandag na ahas sa buong bansa.

Tinanguan na lang ako ng kapatid ko kinumusta ko naman ang mga pamangkin ko naghihintay sa amin sa may bukana ng malaking pintuan. "Okay lang, tita nakaka-adjust na kaming magkakapatid sa klima ng Pilipinas." kwento ng mga pamangkin ko lumapit naman ako sa kanila nang lumayo ako sa mga kapatid ko. Namiss ko silang lahat lalo na ang mga pamangkin ko. May alam sila sa martials arts, at iba pa hindi dahil may karanasan na sila kundi, kasali sila sa sports. Laking-Japan pa naman sila at maraming ganito doon lalo na may yakuza crimes syndicates sa bansang 'yon.