Manoro Ang Guro Tauhan Novels & Stories

FABIAN MONTERO MORDECAI Warning: This chapter contains explicit sexual content and is intended for mature audiences only. Reader discretion is advised. “Koen! Where the hell are you?!” Rouge’s voice echoed throughout the hallways of the Mordecai Mansion. His face is red as hell as soon as he enters the mansion. “Anong meron?” Kunot-noong tanong ni Niko nang makalabas ito sa kusina na may bitbit na tasa.

Habang sa lahat ng sulok at lugar ng malawak na bakuran ay hindi rin pinalagpas. May personal guard na ring ibinilin si Manuel. Her name is Red, isang babae. Mabuti nalang din yon dahil mas less awkward at kahit papaano ay maiparamdam ko sa sarili na hindi pa rin ako nag-iisa kapag aalis ang asawa.

Guo na nasa harap niya at kinaha ang baril na nakatago pala sa likod nito. Tss. Tuso din tong hayop na 'to eh. Ginawang bihag ni Red ang isa sa mga tauhan ni Minandro Guo. "Bobo!" narinig ko pang usal ni Minandro. Napatingin ako kay Red. Namumutla na ito. Kanina pa kasi umaagos ang dugo sa braso niya. Tingin ko daplis lang iyon pero tingin ko, konti na lang at bibigay na ito.

Sabay bumunghalit ng tawa ang dalagita. "Aah! Ikaw yung bunsong apo ni Don Manolo, hoy ako nga eh wag mong pinaloloko dine ha, sus mahiya ka nga sa balat mo aba ka angas nering taong ire. Kung ikaw gh ay may masamang binabalak eh maigi pang umiwi ka na lang. kanina pa tapos ang okasyun eh bakit nandine ka pa"

kalmadong tugon ng guro. "Huwag niyo na lamang 'ho abalahin." ani Mauren. Ang mga salitang iyon, binigkas nang may diin at determinasyon, ay nagpatigil sa punong guro. Sa isang iglap naunawaan ni Mauren ang tunay na dahilan ng pagtanggi. Ang anak niya ay nakikipag-video call sa kanyang ama at kay Monica sa madaling salita magkasama ang dalawa.

Sabay nilang hingal! Halos isang libong banal na sundalo at heneral ang nagtipon at pinalibutan ang pasukan ng kuweba. Isang malamig at mapagmataas na pigura na may gintong baluti na tahimik na lumutang sa harap ng mga banal na sandata at heneral na iyon. Malakas at marilag ang kanyang aura! Ito ay si Grunt! T*ng ina talaga!

inis na inis na kuwento ko kay Donna. Ha-ha-ha. Kaya naman pala nagkakaganyan ka, kasi hindi ka pinansin ng guwapo. At sino naman si Mr. Angon? Parang nakinig ko na ang pangalan niya... Napaisip pa ito at pilit na kinakapa sa utak kung saan niya narinig ang pangalan.

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

Agad na dinala ni Alfred ang mga tao sa garahe matapos matanggap ang utos. Matapos ang ilang gabing pagkaagnas, lalong lumakas ang baho ng aking bangkay, na naging dahilan ng pagkabulok ng buong garahe. Lahat ay nagtakip ng kanilang ilong, at ang ilan ay sumuka pa. “Ano ba ‘yang amoy na ‘yan? Umaalingasaw. Diyos ko.” “Sinong tumae dito?”

dagdag nito "naku manong bata pa po kayo hehe" "naku kahit hindi mo sabihin ay alam kong matanda na ako Ha-Ha-Ha, Pero saan mo pala nakita ang trabaho na ito? ang pagkakaalam ko kase ay di sya naghahanap ng katulong dahil ako lang ang pinaghahanap nya kapag gusto nya ng katulong dito sa mansion" nagtatakang tanong ni manong Richard