Maria Clara At Ibarra Characters Novels & Stories

Jasmine "Ngayon mag uusap na tayo ng masinsinan." Mariing sabi nito sa akin. Napipilitan na tumango na lang ako dito. Hanggang ngayon kasi ay hindi ko pa rin mahamig ang aking sarili. "Unang una gusto ko muna mag pakilala sa iyo. Ako si Arturo Saint Claire. Ama ako ng babaeng sinaktan mo." Galit na pakilala nito sa akin.

"Ganun mo kabilis kakaimutan si Berting gaga ka? head over heals in love ka sa torpeng iyon?" "Ah di naman ganun kabilis yun, kilala ko ang sarili ko ma in love diba nga tanga tangahan at loyal ang peg ko. Ang kaso nga diba nilaplap na ako ng iba. Sa tingin mo matatanggap pa ako ni Manong Berting na apo ni Maria Clara at Crisostomo Ibarra aber?" sabi ng dalaga.

"Mahal na mahal ko ang iyong ina simula pa noong nakilala ko siya bago kami naging magkatipan. Ngunit mas pinili niya ang bastardo mong ama, at iniwan niya akong bigong-bigo kaya nabulag ako sa galit. Dahil dito pinakasalan ko kaagad si Clariza, ang ina ni Takio. At makalipas ng apat na buwan ay nalaman naming nagdadalang tao si Clariza. At sa sandaling iyon ay biglang naglaho ang aking pagkamuhi sa iyong ina at iyong ama. Ngunit hindi ito nagtagal dahil namatay sa ikalawang panganganak si Clariza, kasama ang aming ikalawang anak. Ako ay muling nagalit sa iyong mga magulang kaya nang malaman kong doon sa hacienda ng asawa ng aking kapatid nagtatrabaho ang iyong ama ay sinabihan ko sila na m

"A-Anong sabi mo!? Everything on me is natural and real, bitch! At isa pa, layuan mo si Van at si Yohanne! Hindi mo ba alam na patay na patay si Van sa akin? He already tasted me for many times---" "Alam ko. Nakita ko kaya kayo sa rooftop. Matanglawin ako, eh." Naka-ngising sabi ko na nagpa-wala sa ngisi niya. Lumapit ako sa kaniya, "Para sabihin ko sayo, wala akong pake, kung patay na patay si Vava sayo. Sayo na. Isaksak mo sa uterus mo. Proud ka pang natikman ka niya? Natikman mo siya?" Ha! Ano nga namang palag ko dito eh, certified nang malandi at makati 'to. Ako, pa-Maria Hudas. Maria Clara na may lahi ni Hudas Barabas.

pagpipilit niya sa kanyang senyora. "Wala akong pakialam. Umalis ka na," ang wika lang ng senyora, mahina, payak at isang suntok na wika sa alila. Dito ay lumuhod si Clara sa kanya. Lumuhod siya sa paa ng senyora, umiiyak at nagmamakaawa. Ngunit talagang malamig ang puso ni Isabela para sa dalagita, sinipa niya ito ng malakas palayo sa kanya. Napadapa tuloy si Clara sa sahig habang umiiyak. "At anong karapatan mo para hawakan mo ako gamit ang iyong mga maruming kamay, indiyo?!" bugso ng galit ng senyora. Tumayo ito mula sa pagkakaupo na nagmamataas tumingin kay Clara.Hindi ininda ni Clara ang pagsipa sa kanya, muli siyang lumuhod at nagmakaawa sa senyora. "Parang awa niyo na po senyora. Maa

anang Bing bago s******p sa hawak na soft drinks. " Tila baga ang kaharap ko ay ang napakakisig na si Ibarra. Napakamaginoo pa at kay lambing magsalita. Oh well, not bad akuin ang pagiging Maria Clara," maarte pa nitong wika. Nagmuwestra pa kunwa na may abaniko sa dibdib si Bing sabay namaypay sa napakamahinhing kilos. "

“Hinding-hindi ka niya mapapalitan, Ria. Ang pag-ibig natin, ang pighati nating dalawa, iyon ang nagpapatunay na tao tayo. Si Clara... kung sino man ang nasa loob ng katawang iyon... ay isang makina.” Ngunit sa gitna ng kanilang pag-uusap, biglang bumukas ang pinto ng kanilang kuta sa Makati. Isang babaeng nakasuot ng puting scarf ang pumasok, dahan-dahang tinanggal ang takip sa kaniyang mukha. “Kuya Javi? Ate Maria?” ang boses ni Clara ay tila isang malambot na musika, punung-puno ng nostalgia. “Nandito na ako. Patawarin niyo ako kung natagalan.”

Turo ng kaniyang ama, ano man ang marating sa buhay manatiling nakaapak sa lupa. "O, siya bahala ka." pagpapatianod ng kaibigan. Sabay silang napalingon sa pagdating ng kaniyang husband to be. Si William Cervantes, na mas kilala sa pangalang "Liam". "Heto na pala ang Crisostomo Ibarra ng buhay mo, Maria Clara."

Taimtim na sabi ni Kara. "---Ikaw ang isa, ang tunay kong pag-ibig, Kara... Ipinapangako kong mamahalin kita, pananatilihin ang apoy ng pag-ibig at hindi hahayaang mawala... Ipinapangako ko na hahawakan ko ang kamay mo gabi-gabi at hindi natin hahayaang mawala ang spark ng pag-ibig natin...” Taos-pusong sabi ni Clark.

Ibinalik niya ang papel sa kanyang abugado. Umalis sina Maximillian kasama ang kanyang abugado at ang lahat ng kanyang tauhan. Naiwang tulala si Aleyna habang inaalo ni Madam Heidi. “Akala mo kung sino, dahil mayroon silang pera at makapangyarihan.”