Maria Clara Pictures นิยาย & เรื่องราว

“H-hindi, hindi...” “Buksan mo ang Moments mo. Pakita mo sa akin!” mariing utos ni Claudia. Hindi na makatingin nang diretso si Clarisse. Hindi niya kayang ipakita ang Moments niya dahil punong-puno ito ng larawan nila ni Rico—pero naka-block si Claudia sa mga iyon. Nang makita ni Claudia ang ekspresyon ni Clarisse, alam na niya ang totoo. Isang malutong na sampal ang pinakawalan niya.

Nawala ang ngiti sa labi ko nang mamataan ang isang babaeng nagtag ng pictures kay Rod. Clarissa Malaque, ang pangalan ng babae. May pictures doon na nakapost with caption, Meeting the fiancé.

May mga larawan na nakasabit sa dingding at may larawan ng pamilya sa gitna. Unti-unti akong lumapit para tignan ang larawan ng malapitan. Klaro ang mga masasayang mata ng aking inay at ang kaniyang magandang ngiti. "Paco, ito ang ina ng iyong inay, si Doña Alessandra Luviano," lumapit ako sa matandang babae na kamukha ng aking inay at kukunin na sana ang kamay niya para magmano.

Nakaupo si Clarissa sa entablado suot ang kanyang wedding gown, kasinglinis at kasingganda ng isang papel, sentro ng atensyon ng lahat. Ngunit sa sandaling iyon, natahimik siya. Matapos ang mahabang katahimikan, mahina niyang sumagot. “Opo” “Sandali!” Mula sa gitna ng mga tao, lumabas si Mariel habang hawak ang cellphone at paika-ikang umakyat sa entablado. “Mariel, anong nangyari?” nagtatakang tanong ni Clarissa. "May kailangan kang makita, Clarissa.” Masamang tingin ang ipinukol ni Mariel kay Marlon bago binuksan ang video. “Kalahating oras lang ang nakalipas nang mangyari iyan.”

Halos lahat ng mga litrato at paintings ay mukha ng babae. May nakalagay na pangalan sa ibaba ng painting. Maria Ibañez. Masuyong hinaplos ni Thaddeus ang litrato ni Maria. Pati na ang suot nitong kulay itim na pulseras. Kahit papaano ay naging panatag ang puso niya dahil sa nakikita niyang kaligayahan sa mukha nito na abot hanggang mata. "Pakilinisan lahat ng mga paintings at mga malalaking kuwadro sa basement, pagkatapos ay ikabit n'yo sa lahat ng sulok ng bahay."

Di kaya pinakulam ako ‘non? Naningkit ang mata ko sa inis. “Tapos ay naririto ang iyong tampipi.” “Ha?” nabalik ako sa boses ni Clara. “Ang iyong tampipi na ayaw mong ipakita sa akin.” Kumunot ang noo ko at tinignan ang tinuturo niya. Ito ‘yung makalumang version ng maleta. Nasa ilalim iyon ng cabinet at napapatungan ng mga damit. Nagkatinginan kami ni Clara. Maybe Hermina has something inside that’s why she doesn’t want her best friend to know.

Agad namang sumagot ang dalaga. "For me, It's Maria Clara by Fernando Ma. Guerrero." Tumango naman ang professor sa sagot niya. "Hmm, bakit iyon ang gusto mo Ms.Torres?" Curious na tanong ng prof. sa dalaga. "Para sa akin po, napaka ganda ng nilalaman nito. Isa dito ang pang pito na stanza, na nagpapatunay kung gaano kamahal ni Ibarra si Maria. Mamatay man si Maria pero maaalala pa rin siya dahil sa nobela na ginawa ni Ibarra gamit ang mga kamay niya." Mahabang paliwanag nito.

sambulat naman ni Clifford. Doon lang siya nakadama ng pighati at sama ng loob sa narinig na bali-balita dahil na rin sa alam niyang napakabait ng naturang kaibigan. "Hindi ko naman din masisisi si girl. Sa panahon nga naman ngayon, hindi na uso ang pa Maria Clara, dapat maabilidad ka at lumalaban kung gusto mo makuha ang gusto mo!" turan na lang ni Clifford na napapaangat pa ng kamao.

“Mayroong hindi tamang nangyari. Tingnan mo kung ano ang mayroon sa picture Frame, bakit naisipan niyang ibigay iyon, gayung galit na galit siya sa’yo.” Binalingan ni Ciara ang Picture Frame na nakalagay sa gilid ng Urn. Kinuha niya ito at tiningnan. Wala naman siyang nakikita na kakaiba. Napangiti siya ng makita ang gwapong mukha ng asawa niya. Nakasuot ito ng business suit at itim na sunglasses, habang nakaupo sa couch at nakaside view sa camera. “Sweetheart, baka matunaw na ang picture Frame sa kakatitig mo, hindi pa natin alam kung ano ang mayroon sa picture Frame na iyan.” nakangiting wika ni Clarence.