Marupok Novels & Stories

Chapter 36 KAHIT pa paano’y nagawang maging abala ni Marina sa tour habang wala pa si Filan, nag-tour sila sa fruit farm sa island lang makikita, nakihalubilo na lamang si Marina sa grupo para naman hindi niya ma-feel na solo siya. Napapalibutan sila ng tropical and wild fruits, may ilang prutas katulad ng mangga na madali na lang makukuha dahil sa mga marcotting and grafted sa ibang plants plants at para nang bonsai ang mga ito. May pa free taste pa ang ibang prutas doon, manghang-mangha sila Marina nang matikman ang lasa nito na mas matamis kesa sa nabibila nila sa market. Abala si Marina na hindi na niya napapansin na may kanina pa sa kanya nakatingin at tumabi pa sa kanya.

at suminghal: "Kero_Dixlo, sindihan mo muna ang fan sign bago mo sabihin ito." 【Classic attention to shrimpallergic】 【Light up the vermicelli club】(6 fish balls) 【Reward: katsudon_ Vermicelli Brand*1】 [Kero_Dixlo Zai shrimpallergic Live Room Opens Super Emperor] (Fish Balls)

totoo iyon sa loob ni Isla. Sa lola nito nakatira si Renz pero ang permenent address nito ay sa Antipolo City. Paupahang apartment ang pangunahing source of income ng mga magulang ng kaibigan nila kaya masasabi niyang mayroon itong magandang buhay at hindi gipit at nagkukulang sa pera.

Liban doon ay hindi na ito nagkukwento pa ng kung anu-ano. Natanaw niya ang malawak na manggahan, kung saan nagkalat ang mga tauhan upang mamitas ng mangga. Dalawa sa mga ito ay humiwalay sa karamihan at sumalubong sa kanila. Si Jericho ang isa at katabi nito ang matandang lalaking halos kasinggulang lang ni Jhune. "Oh hija." Bati ng matandang lalaki kay Ayu.

marupok ako eh noh? " Bekenemen?ilibre kita? ". ngiti ko " Ehehehe oo ahhahaah ". tawa niya " Sige sige teka lang ". sabi ko at nagtipa ulit sa laptop ko

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

Puro robot ang ginagamit, sina Kiel ba naman kasi ang manufacturer ng mga robot dito sa bansa at karatig bansa. Kitang-kita sa screen ang bugnot ng mukha ni Kiel, halatang kakagising lang. "Kumakain ako," Masamang tingin ang ibinungad ni Nowelle sa kaniyang asawa. "I’m craving for cake," saad naman ng nasa kabilang linya. Nakakatawa ang itsura nito, para siyang nakakaawa ngunit wala namang emosyon ang pagkakasabi nito.

Inabot ni Mariah ang basong dala niya na agad namang tinanggap ni Catalina para inumin. " Maraming salamat, Mariah. Pasensya na rin kung nakaabala ako sainyong mag-asawa, " anito nang mahimasmasan. " Naku beb, wala 'yon. Pauwi na rin kasi kami ni husband galing grocery, sakto na para kakong namumukhaan ko yung na sa gilid ng kalsada at nang makumpirma kong ikaw nga, pinalapit ko sakaniya 'yong kotse para i-approach ka, " ani Mariah saka naupo sa tabi ni Catalina. " Mukhang di ka okay, nag-away ba kayo ng asawa mo? "

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Call it Marupok, pero nandoon na sa puntong iyon and she's just a woman nadadarang din kahit pa may taglay siyang kamalditahan. When Marcus feels she is not protesting anymore. Doon pa ito naglakas loob na mas tuksuhin siya. Siya naman ay mas nadadarang dito. Finally, she was responding and caressed Marcus in his private parts. Lakas loob din niya itong hawakan sa pagkalalaki nito na siyang mas nagpapainit rito.