Marupok Novels & Stories

“Ten years na tayong magkaibigan, bruh. Kilalang-kilala na kita.” Mabilis namang napailing-iling si Abby sa kaharap. “H-Hindi nga. Ba't ko naman siya magiging crush? Hiyang-hiya lang talaga ako sa ginawa ko, bruh...” pagdadahilan pa ni Abby pero ewan niya kung bakit nakaramdam siya ng kilig sa t'wing maaalala niya ang chinito, mestiso, at sobrang gwapo na kuya ng kanyang best friend. In fact, kahawig nga nito si Mackenyu Arata na isang Japanese actor na gumanap bilang Zoro sa live adaptation ng anime na One Piece.

Lalo na yung isa na nakaupo sa mesa habang may lollipop sa bibig. "See that hot woman?" bulong sa 'kin ni Souzi habang nakatingin din sa tinitignan ko. "Siya si Margarret Mallari. The hottest woman here in university. She's one of the Octapetala. 'Yang grupo niya, kasama rin sa mga kinatatakutan. They are whores. Pero pumapatol lang sila sa mga hot guys," paliwanag pa ni Souzi.

Itinikom ko ang nakabuka kong bibig at humarap sa kaniya. “This is Maruya. May saging sa loob nito at hinaluan lang ng harina at food coloring na orange ang pinag coat dito. Saka nilalagyan ng asukal para mas sumarap.” Tumango-tango siya at kumuha pa ng isa. “This is good. Is this one of Filipino food?” “Huh? Matagal ka na dito sa Pinas, hindi ka pa nakakatikim?” nagtatakang tanong ko. Umiling siya agad at kumagat ng isa. Nagkalat ang white sugar sa bibig niya.

Tokyo, Japan Napakabilis ng mga pangyayari, kaya hindi pa rin makapaniwala si Mariya na nasa Lupain ng Sumisikat na Araw na siya, Japan. Pinagmamasdan niya ang matataas na gusali at ang kamangha-manghang tanawin ng gabi na puno ng paghanga. "Kapag nakapag-settle ka na sa Angel Voices Orphanage, dadalhin kita sa mga sikat at magagandang lugar dito sa Tokyo," pangako ni Tita Francia. "Maraming salamat po, Tita Francia. Inaasahan ko po 'yan," masayang tugon ni Mariya.

MALAPIT nang mag alas siyete ng gabi nang makarating si Marikit sa Palacio Verde, isang eksklusibong Filipino fusion restaurant sa gitna ng BGC. Tahimik ngunit elegante ang ambiance ng lugar. Mula sa floor-to-ceiling glass windows ay tanaw ang kumikislap na city lights ng Taguig habang marahang tumutugtog ang instrumental jazz music sa paligid.

"Sinong marupok" "Nazi, Nazi" "Pakilakas" "Nazi, Nazi, Nazi!" "Si Nazi ay-" "MARUPOK" "TANGINANYO!" Binato ko ng baso sila kuya Christ at EJ na nag iinom ngayon sa side ng pool dahil nag ccelebrate sila sa ka tapangan ko kahit wala pa akong buwan sa familia "She's a fighter no?" Kuya EJ teased me naasar naman ako na dumampot ng phone nilang dalawa

Bawi rin nito agad na mukhang nahinuha agad at muli ay ginawaran siya ng malapad na ngiti. "For your stay with Xorxell Diaz. Siya ang magbabayad lahat ng kailangan mo. From foods, to cloth, amenities...all. huwag kang mag-alala at hindi mamulubi iyang si Diaz. Well, that's all for today. Let's get to the deepest part of all the visitors in the FVC." Ha? Kung ano-ano naman ang sinasabi nito e.

Katawa-tawa ang imaheng mayroon sa pagmumukha ng lahat nang magtagpo sa hapag para mag-almusal. Pawang tahimik. Mga halatang puyat. May tila lihim na iringan. Mayroong may duda. Mayroong antok pa at may gutom na gutom tulad ni Emong at Kuya Bobby. "Pagkatapos ng almusal, magready na kayo para maaga tayo makarating sa resort...," pagsusubok ni Marissa na buhayin ang mga dugo ng mga bisita.

"do you make it up with Sab? okay na kayo?" "ahh.. Oo. okay na kami. nag-sorry na ako sa kanya. at pinatawad naman nya ako." "Ganun kabilis?" "oo. alam mo naman ang mga babae. patuwarin mo lang yan, patatawarin ka na kaagad." "tss," he smirked. "ang rupok pala ni Mare." inabotan nya ako ng baso na puno ng alak. at ininom ko naman kaagad yon.

"May isang kweba dito sa batis. Doon unang nagkita ang Diwatang si Marikit at ang napusuan nitong si Mogon. Si Mogon ay isang sireno. Ayaw payagan si Marikit noon ng mga ka-diwata niya kasi isang kasalanan ang magmahal sa ibang kauri niya. Isang kasalanan iyon dahil ang diwata ay para sa diwata at ang sireno ay para sa sirena." "Isang araw nalaman ni Marikit na ikakasal si Mogon sa isang sirena at ilang araw nang hindi nagpapakita si Mogon sa kanya. Sa galit ni Marikit pinalayas niya dito sa Batis ang mga mapayapang sireno at sirena na namumuhay. Hanggang sa wala nang nakaalam kung nasaan na ngayon si Marikit. Ang mga kulay itim na bato noon ,nang nawala si Marikit ay naging makulay na bato