Novel & Cerita Masakit Ang Sintido

Ngumiti ako nang tipid. “Okay lang naman siguro ang mawala sa sarili minsan ano? Wala namang masama kung masaktan? I hate faking my emotion, Anthony. Kung nasasaktan ako, edi ipapakita kong nasasaktan ako. Totoo naman kasi yung nararamdaman ko. Isa pa, hindi ganoon kadali na mag-move on. Hindi pa nga kami isang buwan hiwalay.”

Sabi nito ng nakangiti, tila ba sa pakiramdam n'ya may ipinahihiwatig ang ngiti nito? Ngunit bakit ba nakakaramdam s'ya ng kaba? Imbes na makaramdam ng excitement. Bakit parang ang pakiramdam pa n'ya malapit na s'yang sintensyahan sa mga nagawang kasalanan. Ano ba itong iniisip n'ya tila napapraning na naman yata s'ya? Dagli niyang pinalis ito sa kanyang isip at inirelax ang sarili.

"Bakit ba ganito ang pakiramdam ko? Tinutukso nila ako dahil sa pinagmulan ko. Wala na bang paraan para magbago ang tingin nila sa akin?" "Ma'am, baka kasi may mga tao talaga na takot sa pagbabago," sagot ni Marco, ang tono ay malumanay. "May mga tao na hindi gusto ang mga bago, ang mga hindi nila kayang kontrolin. Hindi nila alam kung paano sila makikisalamuha sa mga hindi pareho sa kanila. At minsan, ang mga tinatawag nilang 'probinsiyana' ay nagiging simbolo ng mga bagay na hindi nila kayang tanggapin."

Sinusubukan kong kontrolin ang sarili kong makaramdam ng anong sakit o kaya naman regret sa mga nangyayari. Hindi ko kasi alam kung ano ang mararamdaman ko habang nakikita ko si Migueo na nangangako sa ibang babae habang nasa harapan ng pari. Pakiramdam ko ay parang nasa ibang point of view lang ako na tinitingnan kaming dalawa pero kaagad kong inalis iyon sa isipan ko dahil wala naman talagang magandang maidudulot iyon sa akin.

nahilot na lang siya ng sintido. "Huwag ka namang ganiyan Karson. kung makatingin ka sa 'kin ay para kang diring-diri. baka nakakalimutan mo ilang beses kong pinatirik 'yang mata mo. sarap na sarap ka pa nga sa 'kin no'n."

Apektado ba ako sa kakaibang pinakikita niya? "A-alam kong nagtataka ka, naguguluhan ka sa pinakikita ko sa iyo pero hindi ko rin alam, Maica kung bakit bigla na lang akong nag-aalala at natatakot para sa iyo. Gusto kitang protektahan, samahan at makasama," sensirong pagtatapat niya. "Hindi ko alam ang nararamdaman ko pero gusto kitang makita palagi at makasama."

Hindi ako galit o what, naiinis lang ako sa sitwasyon at pagkakataong ito. Ang buong akala ko pa naman ay magiging okay na ang lahat pero mukhang mas naging komplikado pa. Wala ng sasakit pa sa ideyang makakasama ng taong mahal mo ang babaeng mahal din siya. Naiintindihan ko naman nga pero natural lang naman siguro na masaktan, 'di ba? Wala naman sigurong masama sa kung makaramdam ako ng selos at sakit.

Masakit. Isang salita pero sapat na para ilarawan ang nararamdaman ko sa mga oras na ito. I feel pain physically and emotionally. I feel pain and dirty because of what Theo do to me. Pero wala naman akong karapatang magreklamo, ginusto ko ang bagay na ito kaya wala akong pedeng idahilan.

Parang kahapon lang ay busy ako sa pag-aasikaso sa batang inaalagaan ko pero ano ito? Para lang ay nangilid ang mga mata ko ng maramdaman ko itong dinampihan nito ang aking leeg ng mainit na halik at pagkatapos ay mas lalong pinalapit nito sa akin Ang sarili upang may maramdaman akong Matigas sa aking likuran wari itong pumupukol sa akin. Ngunit dahil alam ko na hindi ito Tama ay pilit kong inihiwalay Ang sarili. Sinabihan ko ito na kung hindi ito titigil ay sisigaw ako. Ngunit gano'n na lang ang pamumutla ko ng maramdaman ko ang malamig na bagay sa aking sintido.

'What is this happening to me? Nahilot niya ang sintido at naibagsak patihaya ang katawan sa kama. Naalala niya ang nakitang tattoo sa likod ng batok nito. Pamilyar sa kanya iyon at tila nakita na niya kung saan, hindi lang niya maalala kung saan at kailan.