Masakit Ang Sintido 소설 & 이야기

For Shy kasi a person being so nice to you like right away ay malabo. She's so skeptical to know and to just trust for that kind of person. Hindi naman kasi overnight magbabago na lang though appreciate niya ang pagiging nice nito but still, it doesnt changed the fact na ininsulto sya nito at trinato na parang hoe. "Naku Ma'am wag niyo na lang po isipan baka po maganda lang mood nun" "Talaga lang ha?" "Yes, po!" "Hmmm... bakit ba ang sure mo sa mga sinasabi mo? Naku Mikay ha may tinatago ka ba sa akin?"

KABANATA 35 Ang Mas Matinding Pagkalito Isabella Ang mundo ko ay umiikot. Hindi ko na alam kung anong tama o mali. Ang init ng katawan ni Sebastian ay bumabalot sa akin, pinapaso ako sa paraan na hindi ko kayang ipaliwanag. Ang bawat dampi ng kanyang labi sa balat ko ay nag-iiwan ng bakas—hindi lang sa katawan ko, kundi pati sa isipan ko.

Saktan ko kaya sila? Hinahanap ko ang sagot sa isip ko. Nahati na naman ang isip ko sa dalawang bahagi. Ang isang bahagi ay nagsasabi sa akin na tulungan sila at ipahayag ang aking pagmamahal at paggalang sa kanila. Ngunit ang kabilang bahagi ay nagsasabi sa akin na huwag maging emosyonal. Ito ay nagpapayo sa akin na mag-isip nang lohikal at nagpapaalala sa akin ng mga aksyon ni Stanford

Mahabang sabi niya na nagpa-tanga sa akin. "Try to aid it habang hindi pa lumalala. Kasi kung hahayaan mo lang 'yan, mababaliw ka na. The most painful sign you'll experience will be heartache or heartbreak. Then it will cause you depression, hanggang sa masiraan ka na ng bait." My eyes widened. Para akong naubusan ng dugo dahil sa sinabi niya. M-Masiraan ng bait!? Is he fucking serious!? A-Ako!? Mababaliw sa sakit na 'to!? Seriously!? Gaano ba ka-delikado ang sakit ko at kailangan ko pang mabaliw?

sya man ay halos masira nya ang damit nito sa pagmamadaling mahubad ito. Sabay silang bumagsak sa malambot na kama at muli'y ginawa nanaman nila ang bagay na pinananabikan gawin, tila hindi sya makontento at ayaw na nilang tumigil pa. hindi sya maniac sigurado sya don pero sa tuwing lalapit sa kanya si Aide nagiiba ang pakiramdam nya, uminit na hindi nya maipaliwanag. at tila ba wala silang kapaguran sa paulit-ulit na ginagawa at tila lagi silang sabik sa isat-isa

Bakit ba ako naiiyak? Hindi ko alam ngunit tumango na lang ako bigla sa sinabi niya. Hindi na ako nag-isip pa. Pakiramdam ko ay ito lang ang makakapagpasaya sa akin kahit papaano. Kung bakit ganoon ang iniisip ko ay hindi ko alam. Ilang sandali siyang tumitig sa mukha ko matapos kong tumango. Kitang-kita ko ang pagdadalawang-isip niya. Tila ba sinisigurado kung totoo bang pumapayag ako.

his voice is soft ngunit mababakas sa kanyang mata ang lungkot at pagdadalamhati. " Anong ginagawa mo rito ? Hindi mona kailangan malaman kong kelan pako lumipat dito " pagtataray ko , akala ko kasi pagnakaharap kona siya makakaramdam ako ng kaasiwaan sa kanya pero parang iba ang naramdaman ko ng kaharap kona siya . Yong pakiramdam na hindi ko maipaliwanag halo-halong kaba , galit ,poot at iba pa.

“Natatakot ako. Natatakot akong mawala ka sa akin.” Himbis na magalit si Maica ay hindi niya naiwasang makaramdam ng simpatya sa asawa. Kaagad niya itong niyakap nang mahigpit at doon tuluyang humagulgol sa kaniyang dibdib. ***

Sabik naman na tinanggap ito i Kai. Natutuwa akong pagmasdan ang saya at mga ngiti nila sa mga labi, walang pasidlan ang kaligayahang nararamdaman ng dalawa ngunit hindi ko maiwasang makaramdam ng guilt. Hanggang kailan ko kaya mapanindigan ang kasinungalingan kong ito…

Let's see and wait. Sa hindi malamang dahilan nakaparamdam ako ng pagkasabik na ngayon ko lang naramdaman. What is this? Bakit ba may mga pakiramdam akong nararamdaman na bago lang sa akin? Ano ba talaga ito? I can't get it and it's irritating me. Sa inis ay bahagya kong naipadyak ang suot kong stiletto kasabay nun ay ang pagtahimik ng lahat, akala ko dahil 'yon sa ginawa ko ngunit lahat sila ay nakatingin sa likuran ko.