Novel & Cerita Masarap Ang Bawal

MARA "Hindi ka ba naaawa sa'kin?! Kung buhatin mo 'ko parang gusto mo na 'kong itapon sa truck ng b****a! Oo, kasalanan ko kung bakit kayo may hindi pagkakaintindihan ng mga kaibigan mo! Pero hindi naman tama na basta mo na lang akong buhatin na para bang sako ng b****a!" Kung nakikita ko lang ang sarili ko ngayon, paniguradong pulang-pula na ang mukha ko dahil sa galit. Idagdag mo pa ang tigyawat na mas lalong nagpapapula ng mukha ko. Oo tama ang iniisip mo, sagana ang mukha ko sa tigyawat.

"ummm... ahhh... ummm... ahh... ah...." "Damn! Ang sarap mo talaga! sige pa, gusto ko pang marinig ang ungol mo, Babe!" Missionary position ang posisyon namin ngayon. Ito ang posisyon na pinaka Simple pero pinaka masarap sa lahat. Baon. Sagad. Napakasarap!

"Masarap naman ang Mama mo. Pero sigurado akong mas masarap ka." Gusto kong masuka sa naririnig ko na sinasabi niya. Tama nga ang hinala ko na may binabalak siyang masama sa akin. "Pero mabuti na lang din siguro na hindi tumalab ang pampatulog sa inumin mo. Parang ayaw ko naman na angkinin ka ng walang malay. Mas masarap kung gising at umuungol ka," mala-demonyong wika niya sa akin.

Mukha namang mabait ang isang 'to, pero parang maysira lang sa kokote at masyadong mahangin. "Ang mga babae minsan na babaliw dahil sa taglay kong hotsomeness!" Pagmamayabang nito. Dumating na ang inorder n'ya at sobrang dami nito. Hindi ko alam kung ano ano pangalan ng mga pagkain na ito pero feeling ko masarap silang lahat.

sabi ni manang. Itinaas ko ang aking hintuturong daliri at ang isa ko naman na kamay ay nasa aking baywang. "Oops, manang, bawal sa 'yo ang sisig at ang seafood. Kalaban ang mga pagkain na iyan sa 'yo. Highblood ang aabutin mo, itong spicy chicken barbeque ang sa iyo, hindi ito masyadong maanghang," sabi ko.

boyfriend ko kung makaasta. "Ayaw ko!" mariing tanggi ko kahit pa nga nate-tempt akong tikman iyon. Paano ba naman? Masyadong cheessy, andami pang sahog at mamahalin pa ang brand. Tingin pa lang masarap na.

Ang sosyal naman kung kumain ito ng tinapay, ang sarap tingnan. Kung sa bahay to sinawsaw ko na to sa kape eh, ang bango pa naman ng kape mas mabango pa sa kapeng barakong dala ni mama galing pilipinas. Sa dami ng kinaing bacon at sausage nito bakit kaya di ito nagkabil bil ang gara ng muscle parang ang tigas tigas at sarap hawakan.

aniya. “Masarap talaga iha, kaya tanggapin mo na itong bigay ko. Isa pa bawal tumanggi sa grasya, masama iyon,” dagdag pa nito ngunit nakangiti naman. Napakamot tuloy siya sa ulo.

Para siyang batang ipinagmalaki ang pagkain. "Sana tulad lang ng lollipop ang pagmamahal, pwedeng alamin ang lasa. Matamis ba, maanghang, mapakla o kaya ay pait. Para hindi na mapasubo ang sinuman at makaiwas sa masamang lasa." Hindi iyon sadya, bigla na lang dumulas sa dila ko ang hinanakit. Siguro kailangan ko lang talaga ng outlet. Hindi ko na kayang ipunin lahat sa puso ko. Baka sumabog ako.

"Masarap ba 'to?" "Mas masarap ako." Binato niya ito ng tissue. Tawang-tawa naman ito sa sarili. "Kidding aside, masarap 'yan. Isa ang mango pizza sa dinarayo rito sa Guimaras." Kumuha ito ng tissue para mahawakan ang isang sliced pizza. Iniumang nito 'yon sa bibig niya. "Try mo, masarap talaga 'to." "I can eat. Bakit kailangan mo pang pakainin ako?"