Novel & Cerita Matandang Tumatawid Sa Kalsada

Ang bilis niya naman? Hindi par in talaga ako makapaniwala na baldado ang asawa ni ate. Napaupo nalang ako sa gilid ng kalsada. Damn, ang sakit din ng paa ko dahil sa takong nasa suot ko. Bigla namang may kotseng huminto sa aking harapan. Binuksan nito ang pintuan ng kotse, nakita ko roon si Calix na seryoso ang mukhang nakatingin sa akin. Ang hot niya naman kapag seryoso. Naku! Hindi ko dapat ito naiisip!

ELENA POV Maingay ang kalsada ng Basco. Malayo sa katahimikan ng Itbayat, dito ay amoy usok ng mga tricycle, amoy pritong isda mula sa mga karenderya, at puno ng boses ng mga taong nagmamadali. Nakasuot ako ng maluwag na duster at kupasing sumbrero, habang si Dante ay naka-maong at t-shirt na may mantsa ng grasa.

Sa kabila ng labis na pagod, nagawa ni Calista ang kanyang mga pamamaraan sa paglabas. Ang mga pakwartoad sa isang pribadong ospital ay mas mahusay kaysa sa pampublikong ospital. Mayroon itong mas malalaking kama, at ang kwarto ay mas mahusay na ilaw. Tsaka nahirapan si Calista na matulog sa ibang kama. Umaasa siyang makatulog siya pagkatapos magdamag. Ang ospital ay hindi ang angkop na lugar para doon.

May mga batang naglalaro sa gilid ng kalsada, at napapaisip ako kung gaano kasimple at kasaya ang buhay dito kumpara sa Maynila. Ilang minuto lang, huminto kami sa isang maliit na tindahan sa gilid ng kalsada na may karatulang “Bulacan Delicacies.” Pagbukas pa lang ng pinto, agad kong naamoy ang halimuyak ng bagong lutong pastillas, yema, at iba’t ibang kakanin. “Mama, tingnan mo o, ang dami,” sabi ko habang naglalakad kami papasok.

"Gumawa ka ulit ng ganoong lason, Altas. Basta masigurado lamang natin na tayo ang magwawagi." "Paano nating naihahalo iyon sa hangin? Maaari rin tayong maapektuhan niyon kung gagawin natin iyon sa kalaban. Hindi tulad ng sa Subastahan ang kuta ng mga Verdantes," ani Matias. Napatingin ako sa kaniya. Tama siya. Malawak ang kuta ng mga Verdantes at puro puno, kalat ang hangin.

Kinakalog ito sa asin at asukal para medyo mawala ang sobrang asim kapag kinain na. “Iyo baga. Patapos pa man lang ta ang Abril. Mga July o August pa ang panahon kan malig-ang. Saka ngani palan, tamang-tama ta nagpabakal sa kuya si Marta ning kinudkod na santol sa saod kasuhapon. Maguta daa siya ta nganing makalasa ka na naman giraray ning sinantulan.”

Ibig sabihin ay papasok na kami sa Callora Grande. May nakita akong Canistel o sa madaling salita ay Tisa. Marami ang may ayaw nito dahil weirdo daw ang lasa, lasang itlog daw. Ngunit para sa akin ay masarap ito. Nakakabusog at masustansya din. Agad na kumuha ako ng isa at binalatan ko yun sa unahan para makakagat ako. Masaya akong kumakain at napansin ko na lang si Rafi na lumapit sa akin. Malungkot ang kanyang mukha kaya biglang naalala ko naman ang nangyari kagabi.

Pinsan siya ng tatay ko, ngunit masyadong obvious sa ngayon ang agwat ng aming buhay. Si Tita Mandy ay tipikal na isang “Rich Tita”. Kung makikita mo siya, para siyang naglalakad na pawnshop sa dami ng alahas. Sa bawat galaw ng kamay niya, tumutunog ang mga gintong pulseras na sa tingin ko ay kayang bumili ng isang ektaryang lupa. Ang kuwintas niya ay kasinglaki ng kadena ng bisikleta, at ang singsing niya ay sobrang kislap na nakakasilaw.

Maswerte siya dahil nasa tabi niya si Calvin na bukod sa suportang pinansyal ay inaalalayan din siya nito ng pisikal at emosyonal. Umikot lang sila sa kabilang kalsada, pagkatapos ay naglakad na pabalik. Inabot din iyon ng halos kalahating oras. Hindi niya namalayan dahil bukod sa paglalakad ay naging abala din siya sa pagtingin sa nagagandahang bahay na kanilang nadadaanan. Tahimik din ang lugar dahil walang nakatambay na tao sa kalsada. Malayong-malayo sa kinalakihan n’ya na inaabot hanggang umaga ang pag-iinom ng alak ng mga tambay sa kalsada.

sagot ng dalaga at saka sinulyapan ang metro ng taxi at naglabas ng pera para ipambayad bago tuluyang bumaba ng sasakyan. May ilog sa tabing kalsada na kaniyang binabaan. Malapit na doon ang pupuntahang mall pagkalagpas niya ng tulay. Hindi pa siya tuluyang nakakalayo nang may bigla siyang narinig na sigaw mula sa kaliwang bahagi ng kalsada. "Hala! May nahulog sa tubig!" Mabilis namang nagtipon-tipon ang mga tao na nakarinig sa sigaw na iyon.