Matanggap Novels & Stories

"Maputi." "Yieeeee!" "Matangkad." Nagkatinginan ang mga tao sa loob. "Mga five-seven." Biglang sabay-sabay na napalingon ang lahat sa akin. Napapikit ako. Diyos ko. Wala na ba siyang ibang pwedeng ilarawan kundi ako? "Grabe!" sigaw ng host. "Parang may specific na tao ka nang iniisip ah!" "Professional po akong tao."

Sagot ko rito. "Hay naku! Sigurado ako na mamamatay sa inggit sila Senyora dahil malayo ito sa inaasahan nilang kahihinatnan mo. Naniniwala na talaga ako sa karma. Aba'y si Hannah sumikat nga pero nalaos din agad. Daig pa niya ngayon ang isang trapo sa intertaiment industry! Totoo nga ang kasabihan na hindi nananalo ang mga maitim ang budhi sa mga mabuti!" Palatak pa ni ate Mae habang nakataas pa ang isang kamao sa ere kaya natawa kami pareho ni aling Berta. Palaging nababanggit ni ate Mae ang mga Gustin sa tuwing nag- uusap kami. Hindi maalis ang inis at galit ni ate Mae sa mga ito dahil sa kanilang masamang pag uugali.

madam daming sabi ng matanda habang tila naluluha. "'La naman eh, ano na naman yang sinasabi mo. Matagal ka pang mabubuhay. Makaka sama pa kita ng matagal. Marami pa tayong bubuuing mga pangarap natin, di ba? Kaya wag ka muna mag salita ng ganyan. Ang lakas lakas mo pa nga, oh." halos maluha nyang sabi.

"God! May sa lahing boksidor ka yata." "Sino ka ba at bakit nandito ka sa lupain namin?" "Hindi mo pa ako kilala? Nasuntok mo na ako't lahat ngayon ka pa lang magtatanong?" "Kahit pa ingudngod ko iyang mukha mo sa popo ng kambing at kalabaw. Idagdag pa ang popo ng mga kabayo. Wala akong pakialam kung kaninong matris ka nanggaling!"

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.

Chapter 22 Wake up Malakas ang enerhiya ng kanyang mga tingin. Tila hinihigop nito ang aking pagkatao. Umiwas ako at pinalis ang luha saking mga mata. Ini-off ko ang tawag, "Si Andre. Magpapasundo sana ako." mahinang sagot ko. Humakbang siya isang beses sakin , saglit napatigil ng makita niyang umatras ako.

wika ni Ate Monang na nasa harapan ko na pala at pinagmasdan ako. “Ha? Hehehe si Ate naman masyadong daming napapansin kapag ba natulala may crush na agad?” katwiran ko pa. “Sinong may crush?!” Sabi ng bagong pasok na si Kuya Matthias. Ano naman kaya ang problema nito at lukot ang mukha. Tsss bigla na lang susulpot tapos maghahasik ng kasungitan. Bulong ko pa.

Pormal, istrikto ang tinig at walang nasa isip kundi pera. “Matt. . .” hindi makapaniwalang sambit niya. Akala niya ay nasolve na nila ang problema sa bahay na ito. Back to day one na naman pala sila. “Bukas pagbalik ko, sana wala na kayong lahat ditto.” Sabi nitong mabilis na siyang tinalikuran at sumakay na ng kotse nito. Napansin niyang bago lahat ang mga alalay nito. Maging si Rigor ay hindi na rin nito kasama. Ibang lalaki na ang kanang kamay nito. At narinig niyang tinawag ito ni Matt sa pangalang ‘Bamboo.” And unlike Rigor, may pagka-presko at mayabang ang bagong side kick nito na para bang akala mo ay kasing taas na rin ni Matt kung umasta ito.

He gently wiped the water in Matthias face at ganun din ang ginawa nang anak. Napaka gandang tingnan nang mag ama. Nakalapit na sila at kunway hindi niya nakita ang mga ginagawa nang mga ito at nilapag niya ang mga pagkain kasunod ang dalawang katulong. "Mama..I love mango juice.." Bulalas ni Matt nang makita ang mango juice na nasa pitsel na dala nila. "Yeah I know,kaya yan ang kinuha kong flavor"

"Hindi kaya natakot ang babaeng ito na mapahiya sa atin at tumalon na sa gusali para magpakamatay?" Lumakad si Matt sa bintana, tumingin sa ibaba, at umiling. "Damn it, hindi siya tumalon sa building. Dapat ay nailigtas siya ni Jiumo Kasyapa! Ah, Jiumo Kasyapa, makialam ka!"