Matanggap Novels & Stories

Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi. “Nakakawala sa tamang pagiisip ang Ginoong ito.” saad ko sa sarili. napaiwas ako nang tingin ng ibalik niya ang aking mga titig. Ibinalik ko ang aking isipin sa kung gaano kasarap ang pagkain. “Inay at Itay, magandang hapon po. Magandang hapon magandang binibini.” malawak itong ngumiti saakin.

Matiyagang naghihintay sa aking pag-ige. " 'Tay, okey lang po ba kayo?," maagap kong pangangamusta sa kanya. "Oo naman, tignan mo, okey na okey ako...," masigla niyang gawi na nagpaikot-ikot pa't nakangiti.

Nagising ito bigla pero wala siyang pakialam, gapang lang siya ng gapang. "What's wrong?" tanong nito na may bahagyang pag-angat ng ulo. Panay lang ang takip niya sa bibig niya. Gapang, duwal, takip sa bibig hanggang sa hirap na talaga siyang pigilan kaya tumayo siya kaagad at tumakbo na sa CR. Apurado niya itong binuksan at lumuwa sa basin. Sa kabilang panig naman napabangon si Matteo sa napansin sa asawa. Kunot na kunot ang noo niya lalo na't hindi nito sinara ang pintuan, at dinig na dinig niya ang duwal nito.

--- --- --- --- "May kapatid ka." --- --- --- --- Dahan-dahan kaming lumingon. --- --- --- --- At nakita ko ang taong matagal nang nawawala. --- --- --- --- Ang taong nasa larawan. --- --- --- --- Ang batang kasama ko noong araw na iyon. --- --- --- --- Ngayon ay nasa harapan ko na siya. --- --- --- --- At ang unang sinabi niya... --- --- --- --- "Matagal kitang hinanap, ate." --- --- --- --- To Be Continued...

tanong ko sa tatlo. “Kaysa naman sumisid ka ng sandamakmak na perlas na nilulumot, mas okay na yan bossing. At sa ganda niyang apo ni Madam Matilda pwede mo na asawahin ‘yan bossing kapag naging legal na. Mas malaki ang kikitain mo, di ba mayaman din ang kamag-anak niya. Natural bossing, mayaman siya may karapatan ka sa mamanahin n’ya,” ani Gomer.

"Ay sayang naman. Ang gwapo mo pa naman." Tapos na ang order ni Matias panay pa rin ang irap ko sa dalawang babaeng papansin. Sumunod ang tingin nila kay Matias. Nang magawi ang tingin nila sa akin isang matalim na tingin ang ibinigay ko sa kanilang dalawa, at agad na bumalik sa unahan upang mag-order na. "Iyang tingin mo na iyan parang may gusto kang patayin ahh!"

"Mabait." "Uh-huh." "Tapos bagay siya kay Mommy." Nanlaki ang mga mata ko. "Excuse me?" Napatawa nang malakas si Joan. Samantalang ako naman ay napahawak sa noo. "Anak!" "Ano?" Inosenteng sagot niya. Parang wala siyang sinabing nakakagulat. "Stop matchmaking your mother." Sabat ni Joan habang natatawa.

Biglang sinugod niya nang mahigpit na yakap ang kasambahay. “You care for me… you do!” Ang kanyang nasabi. Matagal-tagal na rin siyang hindi nakakaramdam ng malinis at walang kaplastikang pag-aalala. Ng pag-aalagang hindi humihingi ng kahit anong kapalit. At natagpuan niya ang hinahanap niyang iyon sa kasambahay. “Ma’m, hindi pa po ako naliligo. Mabaho po ako.” Nasabi ni Denang, na hiyang-hiya..

Sa isip-isip nya na hindi dapat isatinig. "fine! sorry!" nakunot ang noo ni mart dahil hindi nya alam kung anong parte ng katawan nya ang tinitignan ng kumare nya. ayaw nyang isipin na sa bakat nyang anaconda ito nakatingin pero kung susundan ang direksyon ay doon ito dadalhin. "Sab? sab! what? is there any problem? natulala ka na riyan!"

Saad ko pa. “Nako, bawas-bawasan mo ang pagpupuyat. Baka makasama sa'yo. Saka nabalitaan ‘nyo ba. Ang Anak ni Marta ayon dinala sa hospital nitong nakaraang araw lang dahil hindi. Nahimatay daw. Kasi naman ang anak ni Marta ay hindi natutulog panay lang daw laro sa online game. Araw at Gabi walang tigil sa paglalaro. Tapos alam niyo bang hindi kumakain kapag nag umpisa na sa online game. Hanggang sa nagkasakit na at dinala nga sa hospital nitong nakaraang araw lang.” Pagkukuwento pa ng ginang. “Kaya, ingatan mo ang kalusugan mo ah!” Sambit pa nito.